Δευτέρα, 26 Οκτωβρίου 2015

Η ιστορία ενός καφενέ στο Γεντί Κουλέ, γράφει ο Τάσος Ορφανίδης

Φωτογραφίες Θάνος Χαρίσης 


Η ιστορία ενός καφενέ στο Γεντί Κουλέ.

 Προσφυγιά, πείνα, μιζέρια, φτώχια, μεροδούλι μεροφάι. Οι φυλακές του Γεντί κουλέ γέμιζαν με κάθε καρυδιάς καρύδι. Ήρθε η φαινή ιδέα στον ιδιοκτήτη του σπιτιού δίπλα στις φυλακές να το μετατρέψει σε καφενείο. Έτσι προχώρησε η ιστορία και η Δήμητρα πρίν από 23 χρόνια έδωσε συνέχεια στο εγχείρημα.

  

Κυριακή βράδυ, η πόλη ακόμη κουβαλούσε στις πλάτες της την υγρασία, αν και  οι βροχές σταμάτησαν από την προηγούμενη μέρα. Έβρισκες εύκολα να βολέψεις το αυτοκίνητο, εφόσον  είχε ήδη αδειάσει το σαββατοκύριακο, καθότι ακολουθούσε η τοπική γιορτή του Αγίου Δημητρίου. Ιδανικό τριήμερο, ενώ  για κάποιους πενθήμερο, εφόσον κατά πόδας ήταν  η εθνική γιορτή. Τέλειος συνδυασμός για όσους μπορούσαν. Άλλοτε θεωρούταν ευκαιρία το ταίριασμα των ημερών αλλά τώρα έχει γίνει δύσκολη υπόθεση για τους πολλούς.

 Από την παρέα έπεσε η πρόταση να παρακολουθήσουμε ένα μικρό σκετσάκι  σ’ ένα γειτονικό καφέ. Το σενάριο είναι αληθινή ιστορία, αναφορά στο ίδιο το καφέ. Πρόκειται για το μπαράκι «αίθριο στο Γεντί Κουλέ», στέκι μας εδώ και 20 χρόνια.

Η Δήμητρα είχε την ιδέα  να το στήσει.  Έκανε το πρώτο βήμα το καλοκαίρι, υπαίθρια. Η ανταπόκριση των φίλων της μεγάλη. Θέλησε να το επαναλάβει  μέσα στον ζεστό χώρο του μαγαζιού, παρέα με όσους το αγάπησαν στα τόσα χρόνια παρουσίας του, στα κάστρα της Σαλονίκης.


Ήταν έκπληξη για μένα, με ηθοποιούς φίλους και θαμώνες του καφέ για χρόνια, σκηνοθέτησαν και έκαναν πράξη το όνειρο της Δήμητρας. Δεν φθάνει μόνο αυτό διασκεδάσαμε με τους αυτοσχεδιασμούς τους χωρίς να επηρεάζουν την ροή της ιστορίας. Η Δήμητρα, ζεστή νότα με χιούμορ να έχει τον ρόλο της, να προσφέρει συγκίνηση και γέλιο.





Άκουσα την ιστορία του καφέ με λεπτομέρειες που δεν ήξερα, αν και είμαι γέννημα θρέμμα της περιοχής. Απόλαυσα τον αυθορμητισμό και την διάθεση τους, χάρηκα ρεμπέτικα τραγούδια α καπέλα  από μια εξαιρετική γυναικεία φωνή, συγκινήθηκα . Τα ποιήματα της Ράνιας Αγγελακούδη που απαγγέλλονταν από την ίδια, έδεναν υπέροχα με το υπόλοιπο σύνολο και παρακολουθούσαν την εξέλιξη της ιστορίας του καφέ.

 Οι θαμώνες κάθε ηλικίας να χαίρονται τις ατάκες και τις αυθόρμητες δημιουργίες, να παρακολουθούν με ενδιαφέρον, να γίνονται ένα με τους ηθοποιούς .Όμορφες σκηνές, δύσκολο το εγχείρημα σε ένα μπαράκι αλλά το αποτέλεσμα ωραίο. Το κέφι δεν έμεινε εκεί, ρεμπέτικη και λαϊκή μουσική βοήθησε στην εκτόνωση της διάθεσης, χορός, τραγούδι, όλα μέσα.

Μπράβο Δήμητρα για άλλη μια φορά αφιέρωσες! Την ιστορία λυπάμαι που δεν θα σας την πω, ας το κρατήσουμε για την επόμενη φορά.

Τάσος Ορφανίδης 



η Δήμητρα με τον επι χρόνια συνεργάτη της Βαγγέλη



τραγούδι α καπέλα


η Δήμητρα σε δράση

αφήγηση

ποιήτρια Ράνια Αγγελακούδη

5 σχόλια:

  1. Ήταν έκπληξη για σένα μα για τους φίλους όχι!!!
    Πάντα υπέροχος και συγκινητικός φίλε μου!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Θεσσαλονικη:Η πρωτευουσα των προσφυγων,οπως εγραψε ο αξεχαστος Γιωργος Ιωαννου.Οι ανθρωποι που εφεραν μια αλλη κουλτουρα σ΄αυτη τη πολη,κι οχι μονο!
    Σημερα,οι μνημες ισως ακομα να πληγωνουν μεσα απο ενα αιχμηρο παρον!
    Και σ΄αυτη τη πλατεια - τις μερες των επισκεπτηριων - ποσες αγωνιες δεν υπηρξαν στιβαγμενες!!!!Αγωνιες για ανθρωπους κλεισμενους στα καγκελα μονο για τις ιδεες τους και καποιες ανατολες να φτερουγιζουν τρομαγμενα τα πουλια απο τους τρομακτικους ηχους των οπλων του εκτελεστικου αποσπασματος.
    Η μικρη παρασταση,δεν ηταν μια απλη παρασταση!Ηταν γευσεις μνημης και νοσταλγιας αλλα και πονου!Ηταν η ακρη ενος νηματος που μας συνδεει με μια εποχη που χαθηκε!Που μας συνδεει με εικονες μιας πολης που χτιστηκε πετρα πετρα σμιλεμενη με ατελειωτα χρονια μοναξιας αλλα και μεταλλαξης!Ευχαριστω!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. ευχαριστώ για την εξαιρετικού ύφους και άποψης παρέμβαση σας

      Διαγραφή
    2. τιμη μου που υπηρξαμε συνθαμωνες κ.Ορφανιδη

      Διαγραφή