Κυριακή, 25 Οκτωβρίου 2015

Το μακρινό ταξίδι της Ήρας μου, Ευτυχία Βιγκοπούλου






Το μακρινό ταξίδι της Ήρας μου



πονάει ...
έσβησε στα χέρια μου
ακόμα δεν είμαι σίγουρη αν αυτό ήθελε

με τη μουσούδα της στο χέρι μου κοιμήθηκε ...
μεγάλος πόνος...
δε το περίμενα

17 χρόνια αυτό το πλάσμα
με έχει γλυτώσει από καταθλίψεις νευρώσεις...

ήταν δίπλα μου όταν μαγείρευα...
δίπλα μου στο πόνο μου,
στο βουβό μου κλάμα...
στις χαρές μου

της έφτιαξα το σπίτι της το τελευταίο
σε ένα ύψωμα στο Λαύριο ...
και αγναντεύει τη θάλασσα...
γύρω της έχει θυμάρι και κυκλάμινα

Στο καλό Ηρούλι μου

βράδυ Σαββάτου...και συ είσαι κάπου

1 σχόλιο:

  1. έφη μου, να πάει στο καλό κι εσύ θα την έχεις νοερά,
    για πάντα σφιγμένη στην αγκαλιά σου.. στην ψυχή σου..
    στα όνειρα σου.....

    ΑπάντησηΔιαγραφή