Παρασκευή, 23 Οκτωβρίου 2015

Αμπαρωμένη πόρτα, Τάσος Ορφανίδης


Αμπαρωμένη πόρτα, 
βαριά θλίψη συνόδεψε την κλειδωνιά της
Μετρούσα τις μέρες, τα χρόνια , 
δεν έβγαινε κάπου λάθεψα.

Εκεί στέκονταν,
μπροστά στην ανοιχτή πόρτα,
πρόθυμη, λαχταριστή,
με το χαμόγελο της να χαιδεύει την ματιά μου. 

Δεν τόλμησα  
το θάρρος πλήρωσε την δειλία, 
το γέλιο την μιζέρια,
το χάδι την φοβία.

Λάθεψα, γιατί δείλιασα στο κάλεσμα της.
Σφράγισε η πόρτα, μαζί και η καρδιά της. 




Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου