Πέμπτη, 8 Οκτωβρίου 2015

Για την Μάνα μου , Μιχάλης Ματζαβίνος

Για την Μάνα μου, που ''έφυγε'' σαν φθινοπωρινό φυλλαράκι στον αέρα, σαν σήμερα, πριν έναν χρόνο ακριβώς.................


Ο Μιχάλης αποχαιρέτησε μετά από ένα χρόνο την Μάνα του με αισθήματα γεμάτα συγκίνηση. Είναι δυνατόν για το αντίθετο! Η Μανα του και κάθε Μάνα μέχρι την τελευταία της πνοή στέκει δίπλα, αυτή είναι κοντά μας. 

Ο Μιχάλης την βλέπει σαν φθινοπωρινό φυλλαράκι στον αέρα. Τί όμορφο όσο και συγκινητικό συναίσθημα , να μπορέσεις να προσεγγίσεις την απώλεια της με τα χαρακτηριστικά ένός φθινοπωρινού φύλλου. Να νιώθει με κάθε φύσημα του αγέρα, ότι τον ακούει, αφουγκράζεται τις αγωνίες του και τις ανησυχίες του. 

Κακά τα ψέματα η απώλεια της Μάνας είναι Μεγάλη απώλεια. Η απουσία της αφήνει Μεγάλο κενό. Κανείς μέχρι τώρα δεν έχει συμβιβαστεί με την άδεια πολυθρόνα της, τα ζεστά μάτια της όταν διάβαζαν το πρόσωπο του γιού της, το χάδι της όταν αυτός της μιλούσε με τον ίδιο τρόπο χωρίς ουσιαστικά να της λέει τίποτε. .Αυτή τον καταλάβαινε, ήξερε πότε μπορεί να προχωρήσει παραπέρα. Ο ομφάλιο λόρος δεν κόβεται ποτέ με τα παιδιά της.Γνωρίζει και αισθάνεται αμέσως με την πρώτη ματιά τι απασχολεί το παιδί της, τι είναι αυτό που του δίνει χαρά  η λύπη.Πολλές φορές είναι που δεν χρειάζεται να της εξηγήσουν, ξέρει, έχει διαβάσει το πρόσωπο.

Το φυλλαράκι αυτό Μιχάλη ας βρίσκεται κοντά στο παραθύρι σου, εκεί όπου το βλέμμα σου κοιτάει προς το άγνωστο. 

Τάσος Ορφανίδης

1 σχόλιο: