Σάββατο, 14 Νοεμβρίου 2015

"Ζώγια βιβλίο τσάι και συμπάθεια" 30 χρόνια στέκι


   Ένα καφέ με πολλά βιβλία, όπου μπορούσε να περάσει κανείς τον χρόνο του διαβάζοντας, εμφανίζεται στην πόλη το 1985, στην οδό Σβώλου 54. Στα ράφια του έβρισκε κανείς βιβλία λογοτεχνικά  και  πολιτικής ύλης.Ήταν η εποχή του πολιτικού προβληματισμού και της λογοτεχνικής αναζήτησης. 

   Με ένα βιβλίο στο χέρι ήταν η γνωριμία μου μαζί της, πρίν πολλά χρόνια. Η αναζήτηση βιβλίων  στα βιβλιοπωλεία της πόλης, ήταν το στήριγμα της στα δύσκολα χρόνια. Της άρεζε να συνοδεύει κάθε βιβλίο με ένα φλιτζάνι τσάι.  Έτσι γεννήθηκε η ιδέα για ένα καθιστικό βιβλιοπωλείο που την περίοδο εκείνη υποστήριξε τους νέους συγγραφείς με  διεξαγωγή διαγωνισμού διηγήματος.Ο κόσμος της Θεσσαλονίκης αγάπησε και στήριξε την προσπάθεια της Ζώγιας.

   Η αγάπη της για το βιβλίο έγινε συγγραφή και παρουσίασε στους φίλους της 3 κατά σειρά δικά της δημιουργήματα με το ψευδώνυμο Ζώγια Μεταλικιώτη, που αγκαλιάστηκαν από το ευρύτερο κοινό. 

   Τα παιδιά της , η Ντόλυ στο ένα μαγαζί και ο Νίκος στο άλλο, πήραν την σκυτάλη για  να  δένουν το νήμα σε κάθε δένδρο που συναντάνε.

  Ένα από τα καλύτερα μαγαζιά της πόλης μας η τσαγερία Ζώγια, άντεξε στο χρόνο, μεγάλωσε, απλώθηκε.  Σήμερα γιορτάζει επετειακά τα 30 χρόνια λειτουργίας της με διάφορες δράσεις στο κατάστημα της Σβώλου.



Κατά θεματική οι εκδηλώσεις περιλαμβάνουν
 μουσική με την ενότητα «Μουσικά Εδώδιμα» και σχήματα όπως οι Ιχνηλάτες της Παράδοσης (17/12), ο Άκης Γούναρης και η Χριστίνα Κεχαϊδου (22/12), ο Δρόσος Κουτσοκώστας (21/11),  ο Θωμάς Κοροβίνης (15/12), οι Fortissimo (6/2)
λογοτεχνία με τις «Βραδιές για τη Γραφή» σε επιμέλεια Γιάννη Κοτσιφού με συγγραφείς όπως ο Ισίδωρος Ζουργός (14/11), ο Γιώργος Γκόζης (20/11),ο Γιώργος Κορδομενίδης (14/1),
θεατρικές με το αναλόγιο του ΚΘΒΕ «Θεσσαλονίκη – Ανασκαφή 1» (19/11, 10/12 και 9/1),
εκθέσεις στην ενότητα «Μικρές εικαστικές εκρήξεις» (όπως αυτή του Νίκου Τσιαπάρα 2/12)  
εκδηλώσεις για παιδιά σε συνεργασία με το Κοπερτί με τίτλο «Παιδική αστερόσκονη» (5/1).

  Το στέκι είναι αγάπη, επικοινωνία με τους άλλους, που με τα χρόνια γίνανε γνωστοί η ακόμα και φίλοι. Γι αυτό δεν το αλλάζω, είναι κάποια μέρη που γίνονται συνήθεια.Την Ζώγια την αγαπάμε γι’αυτό που είναι, για ότι δημιούργησε και ότι άφησε στα παιδιά της  να συνεχίσουν.

Τάσος Ορφανίδης 


2 σχόλια:

  1. Τάσο μου, να δηλώσω ευτυχής, που χάρη σε σένα βρέθηκα τόσο κοντά σε αυτόν τον υπέροχο άνθρωπο. Τη Ζώγια. Να ευχηθώ, να είμαστε καλά και να βρισκόμαστε στο όμορφο περιβάλλον που με τόσο μεράκι διατηρεί ακόμη και σήμερα, τριάντα χρόνια μετά η ίδια και τα παιδιά της.
    Να είσαι καλά φίλε!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. ευχαριστώ Βαγγέλη , είναι μια όαση πραγματική που δεν έχει φθαρεί στον χρόνο ! θα τα λέμε εκεί στο στέκι μας !

      Διαγραφή