Παρασκευή, 27 Νοεμβρίου 2015

Νίκος Πλασταράς ο γεροντόμαγκας της Σαλονίκης , γράφει ο Τάσος Ορφανίδης



Θέλησα να γράψω για τον γείτονα μου παλιό ρεμπέτη Νίκο Πλασταρά. Η φίλη μου αρχόντισσα Πελαγία, μου έδωσε ένα αφιέρωμα του Θωμά Κοροβίνη στο περιοδικό  "λαικό τραγούδι" που είχε διαβάσει το 2006. Θησαυρός, εκεί ο Θωμάς κατέγραψε όλη την ζωή του Πλασταρά όταν άνοιξε αυτός διάπλατα πόρτες και παράθυρα με λόγια δικά του. Μια ολόκληρη ζωή τραγούδι, ξενύχτι, περιπέτεια, γνωριμίες με πολλούς ρεμπέτες  και λαϊκούς τραγουδιστές, συνθέτες, μουσικούς, μαγαζάτορες της νύχτας , αλάνια του περιθωρίου και άλλους. Ήταν ένας γεροντόμαγκας γράφει σε ένα σημείωμα της η Πελαγία . Φίλος του Τάκη Μπίνη, του Γιώργου Λαύκα και της Σωτηρίας Μπέλλου.

Πέθανε στα Κάστρα της Θεσσαλονίκης στον τόπο που γεννήθηκε τον Σεπτέμβρη του 2015, σε ηλικία 82 ετών. Τελευταία φορά που τον αντίκρισα ήταν στην πλατεία των Αγίων Αναργύρων, να περπατά αργά σκεφτικός είχαν βαραίνει οι ώμοι του απ’ τα δύσκολα χρόνια πάνω του. Κοινωνικός, φίλος με όλους τον θυμάμαι να πιάνει κουβέντα με τον καθένα που τον πλησίαζε, φιλόξενος άνθρωπος μεγάλη καρδιά.

Μια προσφυγική παράγκα το πατρικό του ήταν το μαγαζί του αρχικά, στα κάστρα κοντά στον πύργο Τριγωνίου, στην συμβολή της οδού Κύπρου και ενός ανώνυμου δρομάκι που αργότερα φρόντισε να ονομαστεί οδός Τσιτσάνη.
<Άνοιξα αυτό το μαγαζί που κρατάω μέχρι σήμερα. Ήτανε μια προσφυγική παράγκα ,το πατρικό μου. Είχε ερειπώσει. Ήταν σε άθλια κατάσταση.  Μόλις έπεφτε ο ήλιος ήταν χειρότερα και από το τελευταίο χωριό, λέει στην συνέντευξη που έδωσε στον Θωμά Κοροβίνη. Μας κατέβαζε ο κυρ-Κώστας γάλα με τα γκιούμια από το Ασβεστοχώρι. Συγκοινωνία, επικοινωνία, τίποτε. Καπνεργάτες σερί κατεβαίνανε με τα τσουβάλια στα πόδια απ’ την παγωνιά .Ο Τσαουσάκης ήταν γείτονας μας στην Άνω Πόλη , φτωχόπαιδο τον ζήσαμε από κοντά , όσοι τον πρόλαβαν. Ο πρώτος μπαγλαμάς που έκανε ο Πρόδρομος ήταν από κέλυφος χελώνας.Δύσκολη ήταν η ζωή μας στα Κάστρα. Ο Χριστιανόπουλος που έμεινε την τελευταία δεκαετία εδώ ψηλά, λίγο πιο κάτω, στην Δημητρίου Πολιορκητού , όπου κατοικούσε , την ονόμασε «Γολγοθά».Μόνο καυσαέριο και υγρασία δεν έχουμε εδώ πάνω, έχει κλίμα καλό. Την γκρέμισα την παλιοπαράγκα και έχτισα την ταβέρνα, που την ονόμασα απ’ την αρχή «ΤΟ ΚΑΠΗΛΕΙΟ ΤΟΥ ΠΛΑΣΤΑΡΑ» . Εκείνη την εποχή παρόλο που είχαν εμφανιστεί οι ρεμπέτικες κομπανίες λέγαμε τραγούδια εντελώς άγνωστα , του Τσιτσάνη η του Τσαουσάκη.>

Ο Νίκος Πλασταράς με το καπηλειό του και τα τραγούδια του ,  ο Τάκης Νικολαίδης που ‘ χε την Δόμνα , ο Τζοτζος Καφετζίδης  της ομώνυμης ταβέρνας, η ταβέρνα το Μακεδονικό  είναι αυτοί που η ιστορία του καθενός ξεχωριστά  σε κοινές περιόδους περίπου,  παραμένουν διαχρονικά δεμένες στο διάβα τους και  φέρνουν μνήμες από το Γεντί Κουλέ και τα Κάστρα της Πάνω Πόλης, στην Θεσσαλονίκη, εκείνες τις δύσκολες εποχές.

Τάσος Ορφανίδης 






βλέπε επίσης σχετικά 

Δόμνα, η ταβέρνα θρύλος στον Άγιο Παύλο της Θεσσαλονίκης, γράφει ο Τάσος Ορφανίδης

απο το αρχείο της ΕΡΤ, το ιστορικό ταβερνείο "υποβρύχιο" στην Ανω Τούμπα Θεσσαλονίκης,γράφει ο Τάσος Ορφανίδης

Τζότζος, η γραφική ταβέρνα της πάνω πόλης δεν υπάρχει πιά, γράφει ο Τάσος Ορφανίδης

3 σχόλια:

  1. Τάσο μου, σ`ευχαριστώ πολύ γι` αυτό το αφιέρωμα..
    Να είσαι βέβαιος πως εάν αισθάνονται οι ψυχές, του Νικόλα
    θα πάρει μεγάλη χαρά, που κάποιος βρέθηκε να γράψει δυο
    λόγια για την ζωή και το έργο του.-

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. ήταν ένας απ' αυτούς που σήμερα το όνομα τους είναι συνδεδεμένο με το Γεντί κουλέ στα κάστρα της πάνω πόλης. Ένας αρχοντορεμπέτης με αισθήματα, το αφιερώνω στην μνήμη του γι αυτό που ήταν και για ότι άφησε πίσω του . Ήταν γνωστό ότι τον τόπο του τον αγαπούσε γι'αυτό άραξε εδώ, ήταν το απάγκιο του.

      Διαγραφή
    2. θα ήθελα να ευχαριστήσω εσένα Πελαγία ξεχωριστά για το υλικό που μου έδωσες με τόση χαρά και συγκίνηση.

      Διαγραφή