Κυριακή, 17 Ιανουαρίου 2016

ο ασπρούλης ο γατούλης, Τάσος Ορφανίδης

Foto  Jose Escobar

Έγειρε το κεφάλι στο προσκέφαλο της,τα μάτια της έκλεισαν κουρασμένα από τον κάματο της μέρας. Κάποια στιγμή ξύπνησε τρομαγμένη είχε μουσκέψει την μαξιλαροθήκη της με δάκρυα . Έκλαιγε γοερά στον ύπνο της,της πέρασαν πολλά μέσα απ' το όνειρο της.Τις κακουχίες δεν τις μετρούσε ποτές, πάντα τις προσπερνούσε, σαν να μη βάραιναν το κορμί της και το μυαλό της. 
 Ο Νικολάκης, μπάρκαρε για να βρει το μεροκάματα στα παγωμένα νερά της θάλασσας. Ο Γιώργης, παλεύει με τα βιβλία του το πρωί και το βράδυ νυχτοφύλακας στο εργοστάσιο. Η Μαρίνα μαράζωσε απ΄το πρωί μέχρι το βράδυ να γαζώνει τα κομμάτια, δύσκολο μεροκάματο και ο αχαίρευτος ο άντρας της να μπεκροπίνει. 
 Τι να κάνει έπρεπε να τα συμμαζέψει να τα διορθώσει αλλά δεν έφθανε το δικό της μερίδιο, δεν ήταν αρκετό.Σηκώθηκε πέταξε τα σκεπάσματα δίπλα στο άδειο κρεβάτι του άντρα της, φόρεσε τις παντούφλες της και κίνησε για να ετοιμάσει πρωινό. Σε λίγο θα είναι όλοι τους στο πόδι. 
 Κοντοστάθηκε, άκουσε ένα γνώριμο σύρσιμο  στο παραθύρι. Γύρισε προς τα εκεί και είδε τον καθημερινό της επισκέπτη τον ασπρούλη.Πλησιάσε προς το παράθυρο και άνοιξε. Μόλις μπήκε χώθηκε στην αγκαλιά της και γουργούρισε. Άπλωσε το χέρι της και του χάιδεψε το κεφάλι, όπως έκανε κάθε φορά. 
 Αν δεν ειχε τον γατούλη της θα είχε ξεχάσει πως είναι το χάδι.Απο τον αχαίρευτο μόνο το ροχαλητό του της έχει μείνει.


Τάσος Ορφανίδης  

1 σχόλιο:

  1. Ιστορίες επαναλαμβανόμενες μέχρι και τα σήμερα..
    Είναι κρίμα να περιμένει κάποιος να πάρει αγάπη
    από ένα ζώο και κυρίως να δώσει.. κρίμα κι άδικο..
    Πολύ ωραίο κείμενο Τάσο, εύγε !!

    ΑπάντησηΔιαγραφή