Τετάρτη, 6 Ιανουαρίου 2016

ο μαχαλάς των εγκαταλελειμμένων, Τάσος Ορφανίδης

Φωτογραφία Χριστίνα Σαραφιανού

Καθώς πήρα την ανηφόρα σκυφτός και μελαγχολικός, σκοντάφτω σε μια κοτρόνα. Τι είναι τούτο, αναρωτιέμαι, πως βρέθηκε εδώ .Σηκώνω τα μάτια και κοιτάζω γύρω μου. Βρισκόμουνα σ’ ένα μαχαλά γεμάτο γκρέμια, σπίτια παρατημένα στο πέρασμα του χρόνου, εγκαταλελειμμένα.

Φαίνεται πως η κοτρόνα κάτι θέλει να μου πει, σκέφτηκα. Έσκυψα με ευλάβεια την πήρα στα χέρια μου και σιγά την απόθεσα στο άνοιγμα του τοίχου που είχε το γκρέμι μπροστά μου. Χορταριασμένο απ’ τον χρόνο μου φάνηκε κάτι περίεργο. Δεν ένιωθα ότι κείτονταν εκεί μόνο του .Ποντίκια, γάτες, αδέσποτα σκυλιά και ότι άλλο ζωντανό, είχαν βρει την στέγη τους.

Κι όμως δεν ήταν μόνο αυτό. Ανασήκωσα το βλέμμα μου και διέκρινα ένα άνθος από αναρριχόμενο που αγκάλιασε το γκρέμι όλα τα χρόνια της εγκατάλειψης. Λες και δεν ήθελε να το αφήσει απροστάτευτο και το άνθος ήταν το χαμόγελο υποδοχής των καλοπροαίρετων. Οι φύλακες με τις καλές νεράιδες δεν είναι μόνο στα παραμύθια, αλλά στην ίδια την ζωή. Η εγκατάλειψη βρίσκει νέους ενοίκους.

Ήμουνα βέβαιος ότι σε κάθε γκρέμι συναντάται ζωή, που κρύβεται ανάμεσα στα ντουβάρια, στα δοκάρια, στις αγκριδιές και στα σινάζια, στα ξύλινα πατώματα, στις πόρτες και τα παραθύρια. Το μάνταλο στην πόρτα έχει μοιράσει αντικλείδια για τους νέους ενοίκους. Κι οι επισκέπτες μπορούν να βρουν μοσχολούλουδα για το μπουκέτο που θέλουν να φτιάξουν . Η ομορφιά είναι χαρισμένη και δεν μένει κλειδωμένη σε σεντούκια . Κάθε ζωντανή ύπαρξη διαλαλεί την ευτυχία της κι οι παροικούντες μένουν εντυπωσιασμένοι από την αρμονία της συγκατοίκησης.

Γεμίζει το καλάθι των εκπλήξεων με μυρωδάτα λουλούδια και οι αγκαλιές φορτώνονται άνθη και φρούτα για να χορτάσουν την πείνα και να ξεδιψάσουν την αναμονή. Γεμάτοι θόρυβοι αναστατώνουν το σύμπαν και η ψυχή αγαλλιάζει στην διαδρομή των αναμνήσεων.

Τάσος Ορφανίδης

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου