Δευτέρα, 15 Φεβρουαρίου 2016

ΑΓΓΕΛΟΣ ΜΑΣΤΟΡΑΚΗΣ(1949-2016), αποχαιρετιστήριο απο τον Βαγγέλη Μαρκάκη

foto απο lifo

Τον Αγγελο τον συναντούσα, εκεί στα στενά της Πλάκας και των Εξαρχείων, στις κατά διαστήματα νυχτερινές περιπλανήσεις μας μετά από κάποια συναυλία, μετά από κάποιο μπαράκι.

Τότε σχεδόν όλοι που γυρίζαμε σε εκείνους τους χώρους, είχαμε μακριά μαλλιά η γένια η και τα δύο. Εκείνος όμως ξεχώριζε, εκτός από τα πολύ μακριά μαλλιά και γένια του, έφταναν μέχρι τις πλάτες και το στήθος, το περπάτημα του το παράστημα του το βλέμμα του εξέπεμπαν κάτι διαφορετικό.

Τον γνώρισα αργότερα από κοντά ,εκεί στα μέσα του 80,είχαμε ένα κοινό καλό φίλο. Αρκετά ήταν τα σημεία που τα θεωρούσαμε  κοινά. Την μουσική Rock,Blues,Jazz,την αγάπη στις μοτοσικλέτες. Κυκλοφορούσαμε και οι δύο νύχτα- μέρα με μηχανή, τα comics,προτιμώ κυρίως αυτά που σατυρίζουν επιτυχημένα η λιγότερο, καλοπροαίρετα η όχι, τον έρμο τούτο κόσμο και  τις πράξεις των όντων του. Εκείνος έβλεπε και σε ένα παράλληλο κόσμο, εξ ίσου παράλογο, βαρετό και περίεργο ανά περίπτωση, αλλά ίσως με περισσότερο ενδιαφέρον και περιθώριο για ψάξιμο.

Θυμάμαι στις κουβέντες του ήταν αιχμηρός ,ξύπνιος με άποψη ψαγμένη και τεκμηριωμένη.Ηπαρέα του, σου έφτιαχνε την διάθεση με την αστραφτερή σκέψη, τις ξεχωριστές ιδέες, την ευστροφία, το χιούμορ του. Ηταν προσιτός χωρίς διανοουμενίστικους ελιτισμούς, χωρίς φρου φρου και αρώματα ,εννοώ διάθεση επίδειξης τίτλων η διακρίσεων. 

Είχε πολλές γνώσεις γύρω από την μουσική, την λογοτεχνία τον κινηματογράφο, είχε μεγάλη εμπειρία στην παραγωγή μουσικής στο ραδιόφωνο και όχι μόνο, ενώ υπήρξε για χρόνια ηχολήπτης στο ΡΟΔΟΝ, εκεί που δινόντουσαν οι καλύτερες συναυλίες Rock την δεκαετία του 80,οι παλιότεροι που ζούσαν εκείνη την εποχή Αθήνα θα το θυμούνται. Είχε εκδώσει περιοδικά επιστημονικής φαντασίας όπως το ΝOVA και τα τελευταία χρόνια 2000-2010, όσο άντεξε η Ελευθεροτυπία ήταν υπεύθυνος έκδοσης του περιοδικού κόμικς 9  της Κυριακάτικης έκδοσης της. Ηταν ένας άνθρωπος που κατά την γνώμη μου ήθελε να αλλάξει λίγο την συνείδηση την νοοτροπία και την αισθητική  γύρω του.

Ο Αγγελος καταγόταν από τα Χανιά, ο πατέρας του ήταν Χανιώτης και ήταν περήφανος γι’αυτό. Ερχόταν συχνά τα τελευταία χρόνια εδώ, με την ευκαιρία της παρουσίασης των ετήσιων Πανελλήνιων βραβείων comics που οργάνωνε στο Κ.Α.Μ ο Μαθιός. Εκεί τον είδα πριν από μερικά χρόνια για τελευταία φορά.

Χθές το πρωί την μέρα της ταφής του, κατέβηκα πρωί πρωί στο Κουμ Καπί για μια βόλτα στο λιμάνι. Εκεί απέναντι από το Θέατρο Βλησίδη βλέπω πάνω σε ένα μεγάλο βράχο ένα μεγάλο γκριζόμαυρο πουλί, πρέπει να ήταν θαλασσοκόρακας με τα μεγάλα γκριζόμαυρα φτερά του ανοιγμένα, να κοιτάει προς το πέλαγος προς τον Βοριά. Ενώθηκα για λίγο μαζί του στέλνοντας τον τελευταίο χαιρετισμό Αγάπης στον φίλο Αγγελο.

ΧΑΝΙΑ 13/2/2016









1 σχόλιο:

  1. Πολυ καλο, Βαγγελη !!! Καπως ετσι τον θυμαμαι και εγω...σε κατι βραδιες, πνιγμενες στον καπνο και τα δυνατα ντεσιμπελ, στο ''Αν club'' της Σολωμου, η να μας καλωσοριζει μπαινοντας στο ''Ροδον''....

    ΑπάντησηΔιαγραφή