Δευτέρα, 15 Φεβρουαρίου 2016

οι λανθασμένες επιλογές μας, γράφει ο Τάσος Ορφανίδης



τα παιδιά μας ζήτησαν χώρο κι εμείς τους τον στερήσαμε

Ανάμεσα στα χτυπημένα από τον χρόνο ντουβάρια, βρίσκονται ιστορίες μικρές η μεγάλες, που έχουν σημαδέψει το κάθε σπίτι. Βαδίζοντας στα στενά της πόλης, συναντάς κάθε τόσο κάποιο κτίριο παρατημένο να ρημάζει, γεμάτο πληγές που δεν λένε να κλείσουν. Ποιος θα βρεθεί να τις επουλώσει ;

Ίσως οι  φωνές που έδιναν ζωή με το τραγούδι τους, παιδικές χαρές που έχουν ξεχαστεί, ίσως πήρανε άλλη στράτα, συνήθως χωρίς επιστροφή. Ποιος ξέρει; Κάθε σπίτι μια ιστορία.

Πολλές είναι οι φορές που αναρωτιέμαι, γιατί οι γονείς μας και αργότερα εμείς, κάνανε τόση θυσία με τόσες στερήσεις; Μεράκι ήταν ν’ αφήσουν κάτι στα παιδιά . Κακή συνήθεια. Ποτέ δεν πέρασε από το μυαλό ότι στο πέρασμα του χρόνο οι ανάγκες αλλάζουν και τα παιδιά  θα βρεθούν σε άλλα μέρη. Ποτέ δεν αναρωτηθήκαμε, αν αυτή η θέληση τελικά δεσμεύει και λιγότερο βοηθάει.

Έπρεπε να φθάσουμε στην εποχή των μνημονίων και των κρίσεων, για να συνειδητοποιήσουμε ότι, οι επιλογές μας σε συνδυασμό με τις επιθυμίες μας, χρέωσαν τα παιδιά μας . 

Ας τα αφήνουμε να κάνουν τις δικές τους επιλογές, ας τους δίνουμε την ευκαιρία να μεγαλώνουν. Αυτή η συμπεριφορά της φροντίδας, αφαιρούσε το δικαίωμα να δημιουργήσουν, γιατί  τους είχαμε προλάβει εμείς.

Ακόμη δεν είναι αργά, για ν’ αλλάξουμε συνήθειες

Τάσος Ορφανίδης




φωτογραφίες Τάσος Ορφανίδης 

1 σχόλιο: