Τρίτη, 1 Μαρτίου 2016

«Αργά πάει ο χρόνος»



«Αργά πάει ο χρόνος»

Ο χρόνος βαδίζει αργά, οι λεπτοδείκτες σφυροκοπάνε στα αυτιά, σαν να κάνουν τον κύκλο τους μέσα στο τύμπανο. Μου τσακίζουν τα νεύρα . Ορθοπεταλιές για να πάει πιο γρήγορα, αλλά δεν χαμπαριάζει, όλο πιο αργά στο ρυθμό του «τικ –τακ». 
Κοντοστάθηκα, προσπάθησα να βάλω τις σκέψεις μου σε σειρά, αλλά εγώ κόλλησα στην στιγμή. Εκείνη την διαολεμένη ώρα που έμαθα ότι έφυγες μόνος, χωρίς αποσκευές .Εξάλλου τι να τις κάνεις εκεί που πήγες. Ούτε ρετσίνες, μπύρες η ευγενή  ποτά. Τέρμα, κι εγώ προσπαθώ να συνειδητοποιήσω γιατί έφυγες, γιατί σε πήρε έτσι βιαστικά, ούτε καν πρόλαβες να πεις ένα γεια .
Ξέρεις τι με τσαντίζει περισσότερο, ότι δεν μπορέσαμε να τα βάλουμε κάτω, να δούμε τι φταίει.  Τέλος πάντων και καλό ταξίδι να πω , μήπως ξέρω πως είναι; Από συνήθεια η αμηχανία, γιατί δεν πάει να βγει κουβέντα, μόνο ένα κόμπος ξεφεύγει από κλάμα , ένα παράπονο βρε αδελφέ .

Έφυγες έτσι βιαστικά.  Ούτε ένα γεια. 


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου