Τετάρτη, 16 Μαρτίου 2016

" η ηλικία της παραδοχής " ,Βαλάντης Βορδός

Καθώς καθόμουν στον προθάλαμο ενός ιατρείου στον Πολύγυρο, βλέπω να βάζει κάποιος δειλά το κεφάλι του στο άνοιγμα της πόρτας. Νέος, με αφηρημένο βλέμμα. Ακούω τον γιατρό να του λέει, «Βαλάντη,για το απόγευμα πάει το ραντεβού μας". 
Με αυτό τον περίεργο τρόπο γνωρίστηκα με ένα ταλαντούχο δημιουργό ποιητή (το διαπίστωσα αμέσως μετά),τον Βαλάντη Βορδο. Μιλήσαμε για ποίηση, τι άλλο εξάλλου, αυτό ήταν το κοινό μας θέμα. 

Δεν είναι  έκπληξη όταν τον γνωρίζεις, ιδιαίτερα αν έχεις διαβάσει παλαιότερα 
 Ο  Βαλάντης Βορδός γεννήθηκε το 1976 στον Πολύγυρο Χαλκιδικής όπου μέχρι σήμερα ζει κι εργάζεται. Αρτεργάτης και αγρότης ο ίδιος ποιεί με τα δώρα της φύσης και ως ποιητής ποιεί με τις λέξεις. Είτε μιλά για την ελιά είτε για τη λέξη νιώθεις να πηγάζει το ίδιο δημιουργικό πάθος."

Από τις εκδόσεις "Poema" έχει κυκλοφορήσει στις προθήκες των βιβλιοπωλείων  "η ηλικία της παραδοχής". Παλαιότερα είχε εκδοθεί η  ποιητική συλλογή "Ανάμεσα σε δύο θλίψεις και εφτά νύξεις".   





"ΒΟΛΤΑ ΣΤΑ ΧΩΡΑΦΙΑ"

Ο πατέρας
έβλεπε τον πατέρα του
στον ύπνο του
καβάλα σε μια καφετιά φοράδα
που κάλπαζε
κι ύστερα ο εκκωφαντικός κρότος
μιας νάρκης τον ξυπνούσε.

Εγώ βλέπω τον πατέρα μου
να με κοιτάζει αμίλητος
"Πάμε μια βόλτα στα χωράφια"
του λέω
και μου χαμογελά.

 "ΘΑΝΑΤΟΣ ΤΑΥΡΟΜΑΧΟΣ"

Στη Σαραγόσα πένθιμα θα χτυπήσουν οι καμπάνες.
Τορέρο πριν μπήξεις το ξίφος σου στη ράχη του ζώου.
Σκέψου τους ταύρους που σ’αφησαν να ζήσεις
Φτύνοντας αίμα από τη μουσούδα τους.
Σίγουρα θα περνούσε από το μυαλό τους.
Όλη τους η ζωή, σαν ταινία
τα πρόσωπα των παιδιών τους
οι μικρές τους αγαπημένες.

Τορέρο, ψιθύρισε ένα συγγνώμη στον ταύρο
Πριν εσένα σκοτώσει.
Σκέψου και τα δικά σου παιδιά
τη μικρή σου γυναίκα.

Στη Σαραγόσα θλιμμένα θα χτυπήσουν οι καμπάνες.

"ΤΡΙΑ ΒΡΟΧΙΝΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ"

Σε είδα στην πλατεία Δικαστηρίων.
Με τα τακούνια σου κομμάτιαζες
οριζόντια και κάθετα
το σάπιο σώμα της πολιτείας,
μέρες μετά σε ξαναείδα
τυχαία στη γειτονιά,
στα χέρια κρατούσες
τη βρόχινη μήτρα σου.


*

Είσαι βροχή σ’ ένα σκοτεινό δωμάτιο,
σκονισμένος καθρέφτης.
Τις νύχτες ένας πιτσιρικάς
με το δάχτυλο γράφει πάνω του
ποιήματα.
Είσαι μια εξόριστη βροχή
ανακατεμένη με
σκόνη και άνεμο.


*

Η αγάπη είναι βροχή

Όλη νύχτα κοιτούσε τα μάτια της
ώσπου άρχισε να βρέχει, αργά, επίμονα.
Έπειτα γρήγορα, διαπεραστικά.
Ή βροχή δεν σταμάτησε ποτέ.




βλέπε επίσης 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου