Παρασκευή, 8 Απριλίου 2016

Φωτογραφίες αφημένες στο χρονοντούλαπο της λησμονιάς


Φωτογραφίες αφημένες στο χρονοντούλαπο της λησμονιάς

Όταν ανασύρονται οι φωτογραφίες απ’ το παρελθόν, γεμάτες αισθήματα τσαλαβουτάνε ανάμεσα στις πίκρες και στο παράπονο. Ανάμεσα μας ο ένας λείπει, εδώ και πολλά χρόνια. Η απουσία του ακόμη αφήνει τα σημάδια της, χωρίς να μπορώ να την προσπεράσω. 
Στο σπίτι μου σε ένα χωριό του Χολομόντα, ξενυχτούσαμε για να φτιάξουμε τα έπιπλα, ιδιοκατασκευές τα περισσότερα με τα χρυσά χέρια του Παναγιώτη.
Έλα βρε άχρηστε μου έλεγε χαριτολογώντας , πιάσε το σφυρί και βάρα, μη φοβάσαι. Έτσι έμαθα και το καμώνομαι.
 Ο Χρήστος γκρίνιαζε, πάρε κάνα τηλέφωνο βρε αχαΐρευτε.
Κι εγώ γελούσα τρανταχτά με την καρδιά μου.

Ο Ναυτικός όμιλος, το στέκι μας, να καμαρώνουμε τα παιδιά μας και να αγαπάμε περισσότερο την θάλασσα.Ο Βασίλης με μία φωτογραφία με ταξίδεψε πισω στις μέρες της ιστιοπλοίας. Το μικρό κόκερ μου η Σέλμα, που ήταν παντού και σε όλα την έκαναν ο Παναγιώτης με την Ριτσα πασχαλιάτικο αυγό. Οι πασχαλιάτικες μέρες κουβαλάνε θύμισες παλιές, που κρύβουν πίκρα και πόνο.
 Έφυγε ο Παναγιώτης για πάντα, σκόρπισαν τα παιδιά μας, ο Χρήστος στα δικά του κι εγώ χώθηκα στο πέτρινο μου στον Χολομόντα να σβήνω τις μνήμες μία μία με το καπνό της πίπας που κάπνιζα καμιά φορά στις μαύρες μου, η να μουτζουρώνω τα χαρτιά με πεταμένες λέξεις.

Τάσος Ορφανίδης


















2 σχόλια:

  1. ΑΧ αυτές οι αναμνήσεις!!!!Τρυφερό κι ευαίσθητο το κείμενό σου, Τάσο μου,τα συναισθήματα ίδια για όλους μας όταν κοιτάμε παλίες φωτο!!!!Πάντα συγκινητικός!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Πόσες όμορφες αναμνήσεις έρχονται σκαλίζοντας το χρονοντούλαπο , οι φωτογραφίες μας ταξιδεύουμε πίσω σε φίλους ,και συγγενείς ,ωραία χρόνια που βλέποντας αναπολούμε για τόσες όμορφες στιγμές , αλλά και αυτά που χάσαμε και χάνουμε γεμίζοντας με θλίψη .

    ΑπάντησηΔιαγραφή