Δευτέρα, 18 Απριλίου 2016

"θα μπορούσε να 'ναι λάθος "


Φωτογραφία Μιχάλης Ματζαβίνος

Το τηλέφωνο χτυπούσε επίμονα, σε σημείο ο ήχος του να γίνει εκνευριστικός. Έτρεξα μα δεν το πρόλαβα, δεν συνηθίζω να παρακολουθώ   τα τηλέφωνα, χρησιμοποιώ περισσότερο το διαδίκτυο .Παρ’ όλα αυτά, η περιέργεια με έφαγε. Έψαξα στη μνήμη για να δω αν κράτησε το νούμερο. Απ’ ότι φαίνεται ήταν ανώνυμο με απόκρυψη. Δεν πα να γ……….. σιγομουρμούρισα και πέταξα το τηλέφωνο στον καναπέ. 

Κάτι όμως με σταμάτησε μια σκέψη αρνητική, μια αμφιβολία, ίσως περισσότερο ανησυχία. Κατευθύνθηκα προς το γραφείο μου, τράβηξα νευρικά την καρέκλα, τακτοποίησα τα μαξιλάρια που βάζω για τη μέση μου, ενώ η σκέψη μου γυρόφερνε στο περίεργο τηλεφώνημα. Τα τηλεφωνήματα με απόκρυψη μου φέρνουν ένα εκνευρισμό. Αν θέλεις ρε αδελφέ να επικοινωνήσεις μαζί μου, γιατί κρύβεσαι εμφανίσου και μη σε νοιάζει, δεν θα σε φάω. 

Χάθηκα για λίγο να κοιτάζω έξω απ’ το παράθυρο, το βλέμμα μου να πλανιέται αφηρημένα πάνω απ’ τα δένδρα και να χάνεται πέρα στην θάλασσα. Τα χελιδόνια γυροφέρνανε πέρα δώθε με ταχύτητα, οι διαδρομές τους χανόντουσαν απ’ τα μάτια μου. Μια φωλιά που έμεινε από πέρυσι φιλοξενεί ένα ζευγάρι φέτος. Θα προλάβω να δω μικρά τους προτού πάρουν τον δρόμο για ζεστά μέρη.

Τα χέρια μου μηχανικά κάθισαν στα πλήκτρα του κομπιούτερ, ενώ άρχισα να ψάχνω σε μηνύματα. Ο ήχος ενός νέου μηνύματος μου τράβηξε την προσοχή. Μπήκα μέσα κι έμεινα να το διαβάζω και να το ξαναδιαβάζω. 

Περίεργο, αλλά με συγκίνησαν για την ευαισθησία τους, την τρυφερότητα τους και την ειλικρίνεια που έβγαζαν αβίαστα οι λέξεις του. Πήρα πίσω όλη τη βρισιά. Η αγωνία μου βρήκε θαλπωρή σε δύο σειρές, γραμμένες απλά. Οι ανατροπές, έχουν βαθύ πηγάδι με θολό νερό, μουρμούρισα κλείνοντας τον υπολογιστή.

Τάσος Ορφανίδης


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου