Σάββατο, 2 Απριλίου 2016

με τον Νίκο στη Σβώλου, στο μαγαζάκι τους GECKO THESSALONIKI


Τον Νίκο με την Λένα τους γνώρισα σ’ ένα ορεινό χωριό της Χαλκιδικής, πριν από 16 χρόνια. Ήταν η εποχή που ο έρωτας λούφαζε σε απόμερα μέρη. Οι παρέες δένονταν με μια κιθάρα, καλές ρακές, λίγος μεζές.  Ποιος θα καθότανε να φτιάξει, εκτός αν ένας καλός γείτονας έβαζε το χεράκι του να ενισχύσει την κατάσταση. ¨Οταν ερχότανε η ώρα του κρεατικού ένας ήταν ο πρόθυμος ψητάς, ο Λευτέρης. 

Από τότε εκείνη η παρέα λαβωμένη με τις συγκυρίες, έχει σκορπίσει σε δέκα μέρη να παλεύουν για την επιβίωση.

Ο Νίκος είχε τις δικές του ανησυχίες, έστησε ένα μαγαζάκι με είδη λαϊκής τέχνης απ’ όλο τον κόσμο απέναντι απ΄ τον κινηματογράφο Βακούρα , του έδωσε το περίεργο όνομα   GECKO THESSALONIKI

Κατά διαστήματα έκανε κάποιο ταξίδι σε Ινδία, Κίνα και άλλα εξωτικά μέρη, όπου μπορεί να φανταστεί κανείς.

Θέλησα σήμερα να του δώσω το βιβλίο μου αλλά που να τον βρω, χαμένος. Με τα πολλά τον ανακάλυψα στην Σβώλου, να έχει μεταφέρει το μαγαζί του σ’ αυτό τον δρόμο που η γειτονιά του κατάφερε να ανατρέψει δεδομένα με το «δείπνο της άνοιξης» και άλλες δράσεις. Η Γειτονιά της Αλεξάνδρου Σβώλου.

Πολύ το χάρηκα Νίκο & Λένα



Τάσος Ορφανίδης


















Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου