Πέμπτη, 19 Μαΐου 2016

"το σαπιοκάραβο"

φωτογραφία Σ.Νούτσια & Ν.Μιχοπούλου

Άνοιξαν τ’ αμπάρια  στο φως της μέρας.
πως χάθηκε η πολυταξιδεμένη ελπίδα ;  
Μάνες γιοί, μωρά, αδέλφια,
ξενιτεμένοι απόκληροι,
σε λανθασμένη ρότα.

Ξενύχτησαν στο σαπιοκάραβο με ξεσκισμένα στήθη.

Tης μάνας ο οδυρμός  και του μωρού το κλάμα,
η κραυγή των γιών, το ουρλιαχτό των αδελφών
σύραν χορό απελπισιάς.


Μα το καράβι λαβωμένο σε πιο ταξίδι πια να βγει! 

Θάνατος τους καρτερεί, 
τον ξεγέλασαν μια, τον μπέρδεψαν δυό, τον καλόπιασαν τρείς.

Τα περιθώρια μου στένεψαν, φώναξε θυμωμένος.
Ένα κι ένα κάνουν δυό, τόσους θα πάρω για να ικανοποιηθώ!
Κι αν το τροπάρι αυτό δεν πάρει τέλος,
θα σας μάσω όλους μαζί,
εσείς μου κάνετε για την επιστροφή.

Το σαπιοκάραβο αγκομάχησε 
κι έβγαλε την τελευταία του πνοή!

Τάσος Ορφανίδης 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου