Πέμπτη, 16 Ιουνίου 2016

ο τρόμος του μικρού σπουργίτη και η αγωνία της μάνας !



Καθώς έκανα την βόλτα μου γύρω από τα κάστρα, ένα μικρό σπουργιτάκι βρέθηκε στο στόμα της Νίνας , ενός λαγωνικού. Πανικός μέχρι να καταφέρω να τ' απελευθερώσω.Το άφησε τελικά , χωρίς ευτυχώς να το τραυματίσει. Οι παλμοί αυξήθηκαν από την αγωνία, όταν διαπίστωσα ότι αυτό τρομαγμένο βγήκε στο δρόμο, ανάμεσα στ' αυτοκίνητα και τα δίτροχα που ανεβοκατέβαιναν με ταχύτητα.

Δρόμος καρμανιόλα


Χωρίς δεύτερη σκέψη αποφάσισα να σταματήσω την κυκλοφορία, μέχρι να περάσει ο  μικρός σπουργίτης. Ο κόσμος που δεν αντιλήφθηκε τι ακριβώς γίνεται με κοίταζε με απορία, ενώ από τα αυτοκίνητα που σταμάτησαν αναγκαστικά, πρόλαβα να δω χειρονομίες και ν’ ακούσω διάφορα που ξεστόμισαν .

Ο πολιτισμός είναι μέσα μας τον κουβαλάμε.

 Αυτό που συνέβη στη συνέχεια με συγκλόνισε.Η μάνα σπουργίτης εμφανίσθηκε μπροστά μου, να προσπαθεί να βοηθήσει το μικρό. Με καλέσματα προσπαθούσε να  το καθοδηγήσει, πετώντας από πάνω του, πηγαίνοντας κοντά του και ξανά πέρα.Εκείνο τρομαγμένο και ζαλισμένο απ' το ξαφνικό που του ΄λαχε, προσπαθουσε να βρεί κατεύθυνση.  Χωρίς να μπορεί να χρησιμοποιήσει τα φτερά του, παραπατώντας ανάμεσα στα κορναρίσματα των σταματημέων οχημάτων που επιδείνωναν την κατάσταση του, πήγαινε μια πάνω μια κάτω.Τελικά κατάφερε να περάσει τον δρόμο. Προσπάθησε ν’ ανέβει το πεζοδρόμιο  αυτό όμως στάθηκε αδύνατο . Η μάνα επέμενε, πήγαινε μια πρός το μέρος, μια προς ένα σημείο που έκρινε ότι μπορεί να περάσει. Εκείνο το σημείο πράγματι ήταν πιο χαμηλό και το μικρό μετά απο πολύ προσπάθεια τα κατάφερε.Πέρασε μέσα απ' το συρματόπλεγμα και βρέθηκε σε μια αυλή.
 Έχασα τον χρόνο, δεν ξερω πόσο κράτησε αυτό, πάντως ατέλειωτο μου φάνηκε.Παρατηρούσα συγκινημένος την μάνα να πετάει πέρα δώθε και να του δείχνει ακριβώς τι πρέπει να κάνει, μέχρι να είναι ασφαλές το μικρό της και οι σκέψεις μου πετούσαν  το ίδιο σε στιγμές αγωνίας που ζουν καθημερινά οι μάνες του κόσμου.

«Η φύση δίνει μαθήματα ζωής, καμία μάνα δεν θα άφηνε το παιδί της αβοήθητο»

Για εκείνους που δεν αντιλήφθηκαν το περιστατικό, ακόμη ένα γραφικός τρελός βρέθηκε στον δρόμο τους. Όσοι κατάλαβαν τι ακριβώς έγινε, φαντάζομαι να στάθμισαν την ομορφιά της φύσης με την αγωνία της μάνας για να συνεχίσουν ν'αντιστέκονται στην αγρίμια της ζωής μας.

Τάσος Ορφανίδης

2 σχόλια:

  1. Μπράβο Τάσο, το βίωσες τόσο δυνατά, όσο το αφηγήθηκες..
    Έτσι είναι, η μάνα από την ώρα που αποκτά παιδιά, μέχρι
    την ώρα που θα κλείσει τα μάτια της, τα έχει έννοια..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Υπέροχο,φίλε μου Τάσο.Σε όλο το ζωικό βασίλειο η μάνα αγαπάει και προστατεύει τα παιδιά της!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή