Πέμπτη, 22 Σεπτεμβρίου 2016

Μια απρόσεκτη έξοδος






"Αυτό που δεν καταλαβαίνω είναι ότι μου τα μασάς .Ένα κι ένα κάνουν δυο όχι τριανταδυο, συνεννοηθήκαμε;"

Ο Αντώνης άκουγε με σκυμμένο το κεφάλι την Αλίκη να του τα χώνει, αλλά έβγαζε τον σκασμό γιατί είχε βρεγμένη την φωλιά του. Την προηγούμενη γύρισε στο σπίτι ξημερώματα, είχε μπλέξει. Άντε τώρα να βγάλει άκρη. Ας περιμένει λίγο να της περάσουν τα νεύρα, κάποια στιγμή θα προσπαθήσει να της πει τα ανείπωτα.

"Δηλαδή τι νομίζεις ότι χάφτω μύγες, δεν παίρνω χαμπάρι τι παίζεται πίσω απ’ τη πλάτη μου;. Πες τα μου στα ίσια, το και το, δεν παίζουμε τις κουμπάρες", συνεχίζει η Αλίκη.

Ο Αντώνης μούγκα .Πως να της πει ότι έμπλεξε με δυο κουκλάκια. Πήγε για τον Αγησίλαο αλλά  του βγήκε χαρτί και αυτουνού . Την διώχνεις τη τύχη σου; Κορίτσια από σπίτι, λίγο μόνο ξενυχτισμένα και απρόσεκτα. Με λίγη χαρτούρα όλα τακτοποιούνται, η ώρα, το άγριο βλέμμα υποδοχής στο σπίτι, καμιά ξεγυρισμένη σφαλιάρα, έτσι για το γαμώτο. Ήπιαν κάτι παραπάνω, τους παρέσυρε το κάθισμα στο αμάξι, βολικό κι αυτό παναθεμά το. Το μεγάλο αμάξι έχει άλλες βολές.

Κάποια στιγμή δεν άντεξε ο Αντώνης, γυρίζει στην Αλίκη και της πετάει το απίθανο!

Πανάθεμα σε,σταμάτα να στριγκλίζεις πάνω απ’ το κεφάλι μου, δεν βλέπεις ότι δεν μπορώ να το συνεφέρω. Τι μου τσαμπουνάς τόση ώρα, πιστεύεις ότι θα πατούσα ποτέ το στεφάνι μας!

Δηλαδή τι έγινε; τον ρωτά η Αλίκη 

Να ! μ’ έσπρωξε ο Αγησίλαος και πέρασα από πάνω!

Τάσος Ορφανίδης
(με σαρκαστική  διάθεση)




Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου