Παρασκευή, 16 Σεπτεμβρίου 2016

το δικό μας λάθος

photo Thanos Harisis



Η ζωή είναι μια περπατησιά, δύσκολο να τη βγάλεις μέχρι το τέρμα. Κάθε βήμα φορτωμένο με βάρη ασήκωτα. Άλλα πάνε ίσια, άλλα στραβά, κάποια γέρνουν στο πλάι . Όταν πλέον γονατίσει στη μέση της διαδρομής, μιλάμε για στραβοπατήματα.

Έχω γίνει τελευταία παρατηρητής φίλων και γνωστών να το φθάνουν μέχρι εκεί και μετά να μπατάρει η βάρκα. Στα δύσκολα φαίνεται όλη η διαδρομή. Όλοι έχουμε ξεκινήσει με όνειρα, οι περισσότεροι κάναμε τις στραβές μας, ας μη κρυβόμαστε πίσω απ’ το δάχτυλο. Όταν όμως φθάνουν τα πράγματα να μπουν στο ζύγι,εκεί φαίνεται τι έχει μεγαλύτερη αξία. Η επιλογή αρκετές φορές γίνεται χωρίς σκέψη και η διάλυση της οικογένειας αναπόφευκτη. Οι κοτρόνες όμως αρχίζουν να κυλούν, είναι άγνωστο ποιον θα πλακώσουν.

Έρχεται η κούραση,ίσως το τέλμα. Ο εγωισμός και η αυτάρεσκη συμπεριφορά απομακρύνουν από τα ουσιώδη θέματα στη σχέση, στην οικογένεια, την κοινή συμπόρευση.

Η θεωρητικά οικονομική ευμάρεια έχει στραβώσει τα πράγματα.Η μεγάλη ζωή με τις προκλήσεις της όταν ρέει το χρήμα ακόμη κι όταν είναι δανεικό, αφήνει πίσω της συντρίμμια.

Το δίλημμα βρίσκει τα παιδιά απροετοίμαστα, ανασφαλή, χωρίς τόλμη ν' αδράξουν την τύχη στα χέρια τους, όπως θα λεγε ο παππούς τους.
Τα πετροβολούμε με τα λάθη μας, δεν θα μπορέσουν να συγχωρέσουν,πολύ περισσότερο όταν εμπλέκονται χωρίς να το θέλουν.Είναι τραγικό όταν το ίδιο λάθος τους περνάει την θηλιά.

Η οικογένεια βαριά λαβωμένη,βρίσκεται με την πλάτη στον τοίχο, απομονωμένη. 
Ο χρόνος το δείχνει κι ας φαίνεται μακρινός.

Άλλες εποχές εκείνες των παππούδων, ταλαίπωρες, με ανέχεια, αλλά δημιουργικές.Δύσκολα πετούσαν στα σκουπίδια κάτι που χαλούσε,το έφτιαχναν. 

Η φυγή συνήθως χαρακτηρίζει όποιον θέλει να λακίσει απ' τις ευθύνες του.
Στο κάτασπρο σεντόνι μένουν οι χαρτογραφημένες στιγμές, που φαντάζουν πλέον ταλαιπωρημένες χωρίς θύμηση.

Ακόμη και αν συντρέχουν σοβαροί λόγοι ενδοοικογενειακής βίας, απιστίας,
αποχής,οικονομικού μαρασμού, η απομάκρυνση των παιδιών απ' το πρόβλημα θα είναι ευλογία.

"Ως τελευταία καλή πράξη, ας αφήσουμε τα παιδιά έξω απ' το δικό μας λάθος".


Τάσος Ορφανίδης




5 σχόλια:

  1. Μακάρι Τάσο!! Μακάρι!!
    Καταπληκτικό όσο και αληθινό!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. ευχαριστώ Ειρήνη, μακάρι τα παιδιά να παραμένουν αλώβητα

      Διαγραφή
  2. Απαντήσεις
    1. ευχαριστώ Μαρία,το θέμα του πολύ δυσάρεστο αλλά το βρίσκουμε μπροστά μας, χαίρομαι που σου άρεσε.

      Διαγραφή