Κυριακή, 30 Οκτωβρίου 2016

οικογενειακά κειμήλια

"
Θάνος Χαρίσης

"όσες φορές κλώτσησα μια πέτρα , αυτή με βρήκε πισώπλατα"

Κάθε οικογένεια κουβαλά τα δικά της κειμήλια, που η μία γενιά φροντίζει να κληρονομεί στην επόμενη.Τα οικογενειακά θέματα περιφρουρούνται μέσα σε κλειστό δωμάτιο. Όταν ανοίξει η πόρτα, μαζί με τα περιστέρια βγαίνουν και μαύρα πουλιά.

Όσοι τα καταφέρνουν στη ζωή, συνεχίζουν την πορεία τους δυναμικά, αλώβητοι, μέσα στις κακουχίες της καθημερινότητας. Όταν οι αδύναμοι κρίκοι σπάσουν, τότε τα πράγματα γίνονται δύσκολα , βαρίδια ασήκωτα.

Φαντάζομαι ότι δεν υπάρχει οικογένεια που να έχει διαχειρισθεί τα θέματα με απόλυτη δικαιοσύνη η χωρίς να βλάψει έστω κατά το ελάχιστο κάποιο μέλος της. Οι γονείς παράδειγμα, στην προσπάθεια τους να βοηθήσουν κάποιο αδύναμο παιδί τους, οδηγούνται να γίνονται άδικοι για τα άλλα, χωρίς να το θέλουν.
Το ερώτημα είναι σαφές, τα λάθη θα μπορούσαν να διορθωθούν;
Μήπως είναι προτιμότερο ν'αντιμετωπίζονται με αυταπάρνηση;

Η διαφορετική θεώρηση των θεμάτων, που στην πορεία γίνονται βάρος μα και εφιάλτης, συναντά ανυπέρβλητα εμπόδια.Χρειάζεται σύνεση και σύμπραξη των μελών της οικογένειας.Τα επιχειρήματα σε κάθε διαφορετική άποψη για το ίδιο θέμα, γίνονται ισχυρά. Αν γίνει το λάθος να προταχθεί ο εγωισμός, τότε εξελίσσονται χειρότερα.

Η οικογένεια που μπόρεσε να κρατήσει όλους τους κρίκους στον κύκλο της, κατάφερε να διαφυλάξει τα κειμήλια της.

"Μάζεψα τις πέτρες που σημάδεψαν την ατιμία, τις έκανα προσκεφάλι για φυλαχτό!"


Τάσος Ορφανίδης

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου