Τετάρτη, 23 Νοεμβρίου 2016

το καναρίνι


Παίρνει κάθε τόσο στα χέρια της με προσοχή, το κλουβί με το καναρίνι. Να το καθαρίσει, να του αλλάξει το νερό, να του βάλει τροφή. Κίτρινο σαν φωτεινή ζωγραφιά, με το που την αντικρίζει αρχίζει το τραγούδι του. Είναι μεγάλη χαρά για εκείνη. Η παρέα του συντροφιά της.

Της κάνει το κέφι με τις μελωδίες του, δεν της χαλά χατίρι. Αν θέλει ησυχία, κρατά τις νότες στα χαμηλά, αν όμως το πλησιάζει χαμογελώντας, ανεβαίνει στα ψιλά.

 Όταν κρυαδίζει ο καιρός, τότε αποφασίζει να μπει μέσα, να πιάσει το πλεκτό της. Αγαπημένη ασχολία, της κάνει καλό. Βάλθηκε να τ’αλλάξει όλα, σε μαύρο.

Γιατί ρε μάνα της λέω καμιά φορά, το μπλε τι πειράζει.
Δεν πειράζει γιε μου, κακός ο κόσμος, σχολιάζει.


Τάσος Ορφανίδης 

1 σχόλιο: