Παρασκευή, 25 Νοεμβρίου 2016

οικογενειακοί θησαυροί

 Φωτογραφία Θάνος Χαρίσης



"όταν πέσει ένα ντουβάρι του σπιτιού δεν θα το χτίσουν τα ίδια χέρια"

Κάθε οικογένεια έχει φυλαγμένα  τα δικά της κειμήλια. Από γενιά σε γενιά κληρονομούνται με σεβασμό και αφοσίωση. Είναι καλά κρυμμένα στα σεντούκια, στις καρδιές και στην ψυχή που κουβαλά ο καθένας. Μεταφράζονται σε φωτογραφίες που φέρουν αναμνήσεις, σε μικρά και μεγάλα κομψοτεχνήματα, στα λόγια του παππού και τα παραμύθια της γιαγιάς, στα μαγειρευτά και τα γλυκά της μάνας και στις αυστηρές αρχές του πατέρα με το απαλό του χάδι στο κεφάλι.

Σε δεύτερη μοίρα έρχονται τα περιουσιακά, ακίνητα και τιμαλφή. Είναι χρήσιμα όταν υπάρχουν για την πορεία της ζωής δεν αντιλέγω , βοήθημα ουσίας για να αντιπαρέρχονται οι κακουχίες.

Τα οικογενειακά θέματα συγκαταλέγονται στα κειμήλια, δεν προσπερνιούνται αδιάφορα, περιφρουρούνται όμως μέσα σε κλειστό δωμάτιο. Γι' αυτό τον λόγο  όταν ανοίξει η πόρτα, μαζί με τα περιστέρια βγαίνουν και μαύρα πουλιά.

Φαντάζομαι ότι κάθε οικογένεια έχει καλά κρυμμένα τα δικά της μυστικά, έχει τις δικές της δυσκολίες. Παλαιότερα η δυσκολία κάποιου μέλους γινότανε θέμα για τους υπόλοιπους και όλο αυτό θωρακιζόταν από την οικογένεια. Σήμερα έχουν χαλαρώσει οι δεσμοί ,οι κρίκοι δεν αντέχουν στις δυσκολίες και σπάζουν.

Όταν η οικογένεια καλείται να σεβαστεί τα κειμήλια της, έχει να κάνει με τους θησαυρούς που κληρονομούνται από τη μια γενιά στην άλλη. Είναι όλη αυτή η αγάπη και η κατάθεση ψυχής που ξόδεψαν απλόχερα οι γονείς προς τα παιδιά τους. Είναι οι δεσμοί αίματος που δένουν το κάθε μέλος της, οι ρίζες τους .Οι συνήθειες τους , η ίδια η ταυτότητα τους , που φέρνουν πιο κοντά τον ένα με τον άλλο.

Όταν θα φθάσει η ώρα που θ 'αναζητηθεί η δικαιοσύνη, μέσα στο βάθος της διαδρομής δεν σταθμίζονται τα οικονομικά οφέλη. Αναζητείται και καταγράφεται όλος ο θησαυρός που μαζεύτηκε από τα χρόνια της γέννησης μέχρι θανάτου. Η στάση ζωής όπως εκφράστηκε. Μέσα στα ίδια τους τα λάθη, βρίσκονται οι θησαυροί τους. Αυτή είναι η κληρονομιά που αφήνουν με αξία οι γονείς.

Αν παραμένουν ζωντανά η βραχνή φωνή του παππού και η γλυκιά παρηγοριά της γιαγιάς με τις μυρωδιές απ' τα γλυκίσματα της, το χτύπημα της πόρτας με τον ερχομό του πατέρα, το κρασί στο τραπέζι με τους πλούσιους μεζέδες, το δάκρυ της μάνας στο προσκέφαλο του άρρωστου, ο καυγάς του πατέρα στη ζημιά του απρόσεκτου, ο περίπατος στο βουνό και το ψάρεμα μαζί του με τη βάρκα, τότε η οικογένεια θα έχει καταφέρει να διαφυλάξει τα κειμήλια της.


Τάσος Ορφανίδης

1 σχόλιο:

  1. Σταθερές αξίες !! γι αυτές μίλησες Τάσο..
    Αξίες που μένουν μέσα στον χρόνο και περνούν
    από γενιά σε γενιά..
    Θαυμάσιο κείμενο, "απέραντα αληθινό" !!

    ΑπάντησηΔιαγραφή