Κυριακή, 11 Δεκεμβρίου 2016

οι μουσικοί του δρόμου,με την κάννη του όπλου στραμμένη πάνω τους


Τάνια Σαραφιανού

"ταξιδεύουν με το τραγούδι τους, μα δεν βρίσκουν κάπου να ξαποστάσουν"

Η μουσική άρχισε να δυσανασχετεί. Οι μουσικοί του δρόμου έχασαν το χαμόγελο τους. Η κάννη του όπλου στράφηκε στις νότες τους.

 Μουσικοί δρόμου η μουσική στον δρόμο .Δύσκολο να δώσεις τη σχέση η τη διαφορά. Η μουσική  είναι  συνυφασμένη με τον πολιτισμό και αυτό αρκεί. Όπου τη συναντάμε θα πρέπει να γνωρίζει την εκτίμηση και την αποδοχή .
Κανένας καλλιτέχνης δεν κινείται με μοναδικό κριτήριο το κέρδος .Κατά κύριο λόγο τον ενδιαφέρει να προβάλλει τη δουλειά του και να παλέψει για την επιβίωση του. Αυτά τα στοιχεία συνδέονται μεταξύ τους. Πως μπορείς να κάνεις τέχνη πεινασμένος, πώς θα μπορούσε να εκφρασθεί αν πρώτα δεν δοκιμαστεί.

Εκτεθειμένοι  στα μάτια μας και στην κρίση μας σε δύσκολες συνθήκες επιβίωσης, κάνουν το ακατόρθωτο.

Τάσος Ορφανίδης

Έχουμε κάθε κατηγορία τέχνης του δρόμου , ζωγράφους, μουσικούς ζογκλέρ και άλλους .

Η Ελλάδα χρειάζεται λίγο χαμόγελο, να το συνδυάσει με τα χρώματα της . Δεν είναι η γκρίζα χώρα που της λείπουν οι εποχές του χρόνου. Κι αυτό το χαμόγελο το βρίσκει κανείς στους καλλιτέχνες του δρόμου .Αυτοί προβάλουν απεγνωσμένα την τέχνη τους, με την ίδια ανάγκη που εμείς την χρειαζόμαστε.

Τα κτίρια της πόλης φαντάζουν χωρίς ίχνος ζωής. Τα φωτεινά χρώματα χαθήκανε. Ο γιορτινός στολισμός της πόλης δεν αρκεί για να φέρει πίσω την άνοιξη.Του λείπουν οι μελωδίες, που θα φωλιάζουν στις καρδιές των περαστικών.

Στην ατμόσφαιρα περιρρέει το γκρίζο χρώμα. ‘Όλα τα πράγματα έχουν ντυθεί με ένα χαμόγελο προσποίησης, ενώ στην ουσία κρύβεται αυτό το μειδίαμα της δυσανασχέτησης.

Τάσος Ορφανίδης
Η εξέλιξη της κοινωνίας, έχει μέσα της την φύτρα της απομόνωσης. Η μουσική μαλακώνει την αγριάδα της ψυχής. Στους πεζόδρομους της πόλης, οι νότες περιφέρονται ανάμεσα στα βλέμματα και στα πειράγματα.
Αρκούσε μία βόλτα να σταματήσεις, ν'αφουγκραστείς, να διακρίνεις τους ήχους που σου ταιριάζουν κι εκεί ν'ακουμπήσεις τις ανάγκες σου ,να ξεκουραστείς.Ίσως  ένα χαμόγελο ακόμη ν' αρκεί. 

Θάνος Χαρίσης

Οι μουσικοί δρόμου,  ντύνουν με νότες τον κάθε πεζό που θα σταθεί ν'αφουγκραστεί τις καρδιές τους.Η διάθεση να μοιραστούν, πιάνει τον σφυγμό και οι παλμοί θα μπορούσαν να επανέλθουν.

 Οι καρδιές επικοινωνούν με την αγάπη και η μουσική βρίσκει  καταφύγιο σε ανοιχτές αγκαλιές.
Ένα φύλλο που έπεσε  το φθινόπωρο, θα φανεί την άνοιξη .Ένα λουλούδι που μαράθηκε,θ' ανθίσει για να χαρίσει το άρωμα  του.
Μια φωνή θα καλέσει κι η άλλη θ' ανταποκριθεί με το κελάηδισμα των πουλιών.

Μιχάλης Ματζαβίνος

Πολύχρωμα σχέδια θα ντύσουν τα κτίρια  και οι νότες θα πλημμυρίσουν τα σοκάκια. Οι μουσικοί δρόμου χρειάζονται να στολίσουν την πόλη  με τις μελωδίες τους, τούτες τις γιορτινές μέρες και κάθε επόμενη μέρα .

«Το γέλιο έχει πάλι να κεράσει
Κι ας είχε γρήγορα χαθεί.  »


Τάσος Ορφανίδης  




4 σχόλια:

  1. ..καλοι οι μουσικοι του δρομου, μα και το κειμενο σου Τασο ποταμι που μας παρασερνει ως τις εκβολες του, σε μια θαλασσα συναισθηματων..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ευχαριστώ προσωπικά φίλε μου, για ό τι διάβασα από τα χεράκια σου !!
    Το είπα και το ξαναλέω : "Τάσο μου, είσαι ένας βαθιά ευαίσθητος άνθρωπος και αυτό σε τιμά κι εμάς μαζί, που σε έχουμε φίλο"..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Το κείμενο κοινοποιήθηκε στο Ρεμπέτικο Φόρουμ, 11-12-2016.

      Διαγραφή
    2. σας ευχαριστώ φίλοι μου με συγκινείτε αφάνταστα !

      Διαγραφή