Σάββατο, 28 Ιανουαρίου 2017

Στης πάνω πόλης τα καλντερίμια, με την παρέα του Τσιτσάνη


«Πρέπει πρώτα πρώτα να σας πω ότι είχα την απίθανη ευτυχία να γνωρίζω τον Τσιτσάνη από το 1942, όταν ακόμη ήμουν μωρό παιδί, έντεκα χρονών. Τότε πουλούσα τσιγάρα στον δρόμο και μου είπε κάποιος να πάω σε κάποια κέντρα νυχτερινά να πουλήσω σε διαφόρους εκεί θαμώνες και πράγματι πήγα, για πρώτη φορά, σε ένα κέντρο που λεγόταν - καθίστε καλά! - τα "Κούτσουρα του Δαλαμάγκα". Εκεί ήλθα για πρώτη φορά τετ α τετ τον Τσιτσάνη, έναν καταπληκτικά ωραίο άνδρα, απίθανα ωραίο και απίθανα γοητευτικό» είπε ο Ντίνος Χριστιανόπουλος.


Άνω Πόλη -Οδός Ακροπόλεως με υπέροχη θέα... mixanitouxronou.gr

Τη Βυζαντινή εποχή οι άρχοντες προτιμούσαν να μένουν στην πάνω πόλη , το ίδιο και οι πλούσιοι της Οθωμανικής περιόδου.

Τo 1922 μετά τη Μικρασιατική καταστροφή,πολλοί από τους Έλληνες πρόσφυγες βρήκαν καταφύγιο δίπλα στα κάστρα, στη πάνω πόλη, στη Θεσσαλονίκη.Τα σπίτια τους κολλημένα σαν βεντούζες πάνω τους, άλλα να κρέμονται σαν τσαμπιά στις κατηφοριές. Έφεραν μαζί τους χρώμα Ανατολής, κουβάλησαν μουσικές, επηρέασαν την πόλη.

Η Θεσσαλονίκη αγαπήθηκε πολύ, μαζί της και η πάνω πόλη ξεχωριστά. 
Περίπου 300 είναι τα τραγούδια που έχουν γραφτεί για αυτήν.

Οι πρόσφυγες,ιδιαίτερα από την Σμύρνη, είχαν μέσα τους τη μουσική και ήρθαν να την αποθέσουν στο χώμα της Σαλονίκης, στα κάστρα του Γεντί Κουλέ, στην Ακρόπολη. Συνθέτες, ποιητές,στιχουργοί, έγιναν ένα με τους καφενέδες και τις γειτονιές και τις έκαναν τραγούδι ρεμπέτικο, στα χρώματα της Ανατολής, ερωτικά και μάγκικα τραγούδια της φυλακής.

Όταν οι ρεμπέτες κλείστηκαν στα μπουντρούμια του Γεντί Κουλέ τραγούδησαν τους καημούς τους, οι ποιητές έγραψαν τα ποιήματα τους και οι συγγραφείς  τις σημειώσεις τους. 



Ανάμεσα στα κάστρα και τα προσφυγικά σπίτια, κάποια κολλημένα ακόμη πάνω τους,τα βήματα σε φέρνουν στη κορυφή της Ακρόπολης όπου δεσπόζει το φρούριο με την ονομασία Επταπύργιο-Γεντί Κουλέ. Για πολλά μαύρα χρόνια ήταν οι πολυτραγουδισμένες φυλακές όπου γράφηκαν κάποια από τα ωραιότερα ρεμπέτικα τραγούδια ανάμεσα σε καημούς, πόνους, φόβους και αγωνία. Στη πάνω πόλη, το Γεντί Κουλέ έγινε ο τάφος πολλών αγωνιστών που φυλακίστηκαν,  μαρτύρησαν και θάφτηκαν, την μαύρη εποχή του 40 και του εμφυλίου.

Με τους στενούς δρόμους, τα καλντερίμια, τα πολλά αδιέξοδα, τα στενά σοκάκια, τα κάστρα, τα παλιά καφενεία ,τα ωραία  σπίτια με σαχνισί και εσωτερικές ξύλινες σκάλες, τις μονοκατοικίες με ασβεστωμένους τοίχους, τις αυλές γεμάτες γλάστρες με ανθισμένα λουλούδια, τις γραφικές γειτονιές με βρύσες, με θέα μοναδική της πόλης με τον Θερμαϊκό , ως πέρα τον Όλυμπο, η πάνω πόλη έχει μείνει μέχρι σήμερα, η ξεχωριστής ομορφιάς βεράντα της Θεσσαλονίκης.

 
Καφενείο Τσινάρι Φωτογραφία Άγγελος Οικονόμου, από τη σελίδα Παλιές Φωτογραφίες της Θεσσαλονίκης


Το τελευταίο απομεινάρι παραδοσιακού καφενείου «το Τσινάρι»σε μια μικρή πλατεία, κρατάει αγάντα για να συνδέει τα χρόνια με τις μνήμες μεταξύ τους.  Λίγο πιο πάνω η ταβέρνα Μακεδονικό, πιο πέρα ο Τζότζος με τους γραφικούς μεζέδες του, ο ρεμπέτης Πλασταράς με το καπηλειό του κοντά στον πύργο Τριγωνίου και κάτω απ’ αυτόν η ονομαστή ταβέρνα Δόμνα όπου ο Τάκης Νικολαίδης  κυνηγήθηκε όσο κανείς άλλος, για τα απαγορευμένα τραγούδια που παίζονταν  στο μαγαζί του. Άφησαν εποχή κι έγραψαν το καθένα την δική του ιστορία.

Σε κάποια από τα σοκάκια κάπου πίσω από τον πύργο Τριγωνίου,δίπλα στο "Καπηλειό του Πλασταρά" ,το μάτι θα σταματήσει σε μια πινακίδα που θα γράφει οδός Τσιτσάνη και σε μια μικρή πλατεία χαμένη στα καλντερίμια της πάνω πόλης στο τέρμα της οδού Πολιορκητού, που γράφει πλατεία Τσιτσάνη, με την προτομή του.Σε αυτή την οδό στον αριθμό 20 κατοίκησε παλαιότερα ο Ντίνος Χριστιανόπουλος. Κάπως έτσι  οι σύγχρονοι της Θεσσαλονίκης που κατοίκησαν τα αναπαλαιωμένα προσφυγικά  και τα παλιά αρχοντικά, ένιωσαν την ανάγκη  να τιμήσουν έναν από τους μεγάλους με τα χιλιοειπωμένα τραγούδια του, τον λαϊκό συνθέτη Βασίλη Τσιτσάνη από τα Τρίκαλα, κάτοικο της Θεσσαλονίκης τα πρώτα νεανικά του χρόνια.

Κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής ο Τσιτσάνης έμεινε στη Θεσσαλονίκη, όπου για ένα διάστημα τεσσάρων ετών (1942-1946) είχε δικό του μαγαζί, το 'Ουζερί ο Τσιτσάνης' στην οδό Παύλου Μελά , που έγινε διάσημο. Εκεί έγραψε μερικά από τα καλύτερα τραγούδια του, τα οποία ηχογραφήθηκαν μετά τη λήξη του πολέμου, όπως την "Συννεφιασμένη Κυριακή"και το 'Μπαξέ Τσιφλίκι'. Δίπλα του έγιναν ευρέως γνωστές τραγουδίστριες όπως η Σωτηρία Μπέλλου, η Ιωάννα Γεωργακοπούλου, η Μαρίκα Νίνου και ο τραγουδιστής Πρόδρομος Τσαουσάκης.

Στη δεκαετία του '60, αρχίζει η εποχή της 'πρώτης αναβίωσης' του ρεμπέτικου, όπου και επανηχογραφούνται παλαιότερες επιτυχίες και εκδίδονται μελέτες πάνω στο θέμα και ανθολογίες τραγουδιών, από συγγραφείς όπως ο Ηλίας Πετρόπουλος και ο Ντίνος Χριστιανόπουλος, βιογραφίες ρεμπετών, ενώ γίνονται και αρκετές νέες ηχογραφήσεις.
onstantinos Tsakalidis SOOC  Lifo.jpg

Από τον Σεπτέμβρη του 2000 που εγκαινιάσθηκε η πλατεία Τσιτσάνη και κάθε πρώτο Σάββατο του Σεπτέμβρη  μέχρι σήμερα, δίνεται ραντεβού με τους φίλους του και τη Παρέα του Τσιτσάνηπιάνουν τα όργανα και τραγουδούν για τον μεγάλο λαϊκό  συνθέτη στην ομώνυμη πλατεία.



φωτογραφία από το μουσικό σχήμα Λαική Συνωδεία

konstantinos Tsakalidis SOOC  Lifo.jpg

Η "Παρέα του Τσιτσάνη" δημιουργήθηκε από τον ποιητή Ντίνο Χριστιανόπουλο και τον ερασιτέχνη μπουζουξή Νίκο Στρουθόπουλο, με σκοπό τη διάδοση και μελέτη του έργου του μεγάλου μας λαϊκού συνθέτη Βασίλη Τσιτσάνη.
Στην παρέα μετέχουν επίσης ο κιθαρίστας Νίκος Ζύγουρας και η τραγουδίστρια Δώρα Στρουθοπούλου. Και οι τέσσερις τραγουδούν και εμφανίζονται σε λαϊκούς χώρους και φιλανθρωπικά ιδρύματα.

 «Μη βλέπετε διάφορους γελοίους που εμφανίζονται ως ρεμπετολόγοι. Αυτοί ανακατεύουν τον Τσιτσάνη με το παραδάκι. Αυτά, εγώ τα αποδοκιμάζω... εμείς δίνουμε συναυλίες δωρεάν. Δεν είμαι από τους πληρωμένους». Η εισαγωγή του ποιητή Ντίνου Χριστιανόπουλου στη συναυλία που διοργάνωσαν - το απόγευμα το Σαββάτου - στο πατάρι του βιβλιοπωλείου τους στη Θεσσαλονίκη, οι εκδόσεις «Ιανός»,

"Κολοφώνα των αρετών του ρεμπέτικου, συνθέτη που είχε Παιδεία,  Μακρυγιάννη του τραγουδιού" χαρακτήρισε τον Βασίλη Τσιτσάνη: «Τον συνάντησα για πρώτη φορά όταν ήμουν 11 χρονών (το 1942) στη Θεσσαλονίκη. Έξι μήνες προτού παντρευτεί... Έκτοτε – στα 42 χρόνια που ακολούθησαν ως το θάνατο του (το 1984) ήταν λιγοστές οι επικοινωνίες μας... Κάποτε του έστειλα στίχους μου να τους μελοποιήσει μου τους επέστρεψε, δεν του άρεσαν. Με ρωτούσε για ορισμένα τραγούδια του. Του απαντούσα: «Απαράδεκτο!». Θύμωνε. Μαλώναμε πολύ όσο ζούσε ... Δεν πειράζει, τον θεωρώ κορυφαίο...».
konstantinos Tsakalidis SOOC  Lifo.jp

Σε μια συνέντευξη του στην Κρυσταλία Πατούλη ,μεταξύ των άλλων είπε

«Ο Τσιτσάνης πιστεύω ότι ήταν μία σπάνια μεγαλοφυϊα. Ενώ ήταν ένας απλός, κι ένας βλάχος, έκανε εκπληκτικά τραγούδια. Τα αγαπημένα μου τραγούδια του Τσιτσάνη είναι πολλά. Δεν μιλώ για την Συννεφιασμένη Κυριακή. Την έχω βαρεθεί πια, όλος ο κόσμος την πιπιλάει σαν καραμέλα και έχω την εντύπωση ότι είναι μέτριο τραγούδι... Υπάρχουν όμως, άλλα, κυρίως ερωτικά.

Όταν με ρωτούν «τι σας αρέσει πιο πολύ από τον Τσιτσάνη» εγώ τους απαντώ «Τα τρία Άλφα».
Τα τρία Άλφα, είναι τρία τραγούδια που η πρώτη τους λέξη αρχίζει από Άλφα: «Αρχόντισσα» ένα, «Αχάριστη» δύο, «Αθηναίϊσσα» τρία.

Δεν είναι μόνο αυτά, υπάρχουν και άλλα, αλλά αυτά μου αρέσουν περισσότερο. Η Αθηναίϊσσα μάλιστα είναι σε ρυθμό οριεντάλ, δηλαδή, αμφισβητούμενα ορθόδοξο ρεμπέτικο.

Εγώ τραγουδάω Τσιτσάνη αποκλειστικά, με την «Παρέα του Τσιτσάνη», που είμαστε εντελώς… άλλα μυαλά. Πρώτα-πρώτα έχουμε ένα ρεπερτόριο 187 τραγουδιών και σε κάθε συναυλία επιλέγουμε κάθε φορά 25 τραγούδια, που κρατούν μιάμιση ώρα...

«Η «Αρχόντισσα» είναι μια ερωτική ιστορία, που περιγράφεται πως γνώρισε κάποια στην Αθήνα που ήταν σπουδαία, αλλά ίσως και λίγο… μισότρελη, κι ότι κουράστηκε για να την αποκτήσει, ξεπατώθηκε, τρελάθηκε, αλλά την λατρεύει. Δεν είναι μασάλια (χαζομάρες). Η ποιότητα των στίχων είναι εκπληκτική. Και σκέψου ότι ο Βασίλης Τσιτσάνης το έγραψε 23 χρονών! Νήπιο, δηλαδή. Είναι το ωραιότερο τραγούδι του. Η «Αρχόντισσα»! Είναι εκπληκτική! Ντίνος Χριστιανόπουλος

Κουράστηκα για να σε αποκτήσω
αρχόντισσά μου μάγισσα τρελή
σαν θαλασσοδαρμένος μες στο κύμα
παρηγοριά ζητούσα ο δόλιος στη ζωή


Πόσες καρδούλες έχουν μαραζώσει
και ξέχασαν για πάντα τη ζωή
μπροστά στ' αρχοντικά σου τα στολίδια
σκλαβώθηκαν για σένα ξένοι και ρωμιοί


Αρχόντισσα τα μαγικά σου μάτια
τα ζήλεψα τα έκλαψα πολύ
φαντάστηκα, σκεφτόμουνα παλάτια

μα συ με γέμισες μαρτύριο στη ζωή

Στίχοι: Βασίλης Τσιτσάνης, Βλάχος
Μουσική: Βασίλης Τσιτσάνης, Βλάχος
Πρώτη εκτέλεση: Στράτος Παγιουμτζής, Τεμπέλης & Στελλάκης Περπινιάδης ( Ντουέτο )
Άλλες ερμηνείες:
Βασίλης Τσιτσάνης, Βλάχος & Αντώνης Ρεπάνης ( Ντουέτο )
Γιώργος Νταλάρας



Έγραφε ο Πάνος Σαββόπουλος στην Ελευθεροτυπία
Από το 1994 ο Ντίνος Χριστιανόπουλος έχει συνδέσει το όνομά του με τον Βασίλη Τσιτσάνη, κυρίως μέσω των βιβλίων που έχει γράψει γι' αυτόν, αλλά και μέσω της ορχήστρας «Η παρέα του Τσιτσάνη». Ετσι, το 1994 κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Διαγώνιος το βιβλίο του Ο Βασίλης Τσιτσάνης και τα πρώτα τραγούδια του (1932-1946), στο οποίο κατέγραψε 115 τραγούδια του Τσιτσάνη ταξινομημένα όχι κατά χρονολογική σειρά γραμμοφώνησης, αλλά κατά σειρά γραφής (σύνθεσης). Το 2001 κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Μπιλιέτο το βιβλίο του Τα τραγούδια του Βασίλη Τσιτσάνη που γράφτηκαν στη Θεσσαλονίκη επί γερμανικής κατοχής, μια μελέτη για τα 31 τραγούδια της περιόδου 1941-1946.

Η αγάπη πάντως του Ντίνου Χριστιανόπουλου για τον Τσιτσάνη άρχισε πολύ νωρίτερα και συγκεκριμένα το 1942, όταν, εντεκάχρονος τότε και για να μην πεθάνει από την πείνα μέσα στην Κατοχή, γύριζε εδώ κι εκεί πουλώντας τσιγάρα, σπίρτα κ.λπ. κι έτσι μπαινόβγαινε και στα «Κούτσουρα» του Δαλαμάγκα στην οδό Νικηφόρου Φωκά, μια λαϊκή μάντρα με πελάτες κυρίως μαυραγορίτες, στην οποία για κάποιους μήνες έπαιζε και τραγουδούσε ο Βασίλης Τσιτσάνης. Να σημειωθεί εδώ με την ευκαιρία ότι ο Ντίνος Χριστιανόπουλος ήταν ο πρώτος που κατέγραψε 200 ρεμπέτικα τραγούδια με στίχους και στοιχεία και να τονιστεί ότι με «φιλικό» τρόπο τα τραγούδια αυτά βρέθηκαν στα χέρια του Ηλία Πετρόπουλου στα μέσα του 1960. Στη συνέχεια, ο Πετρόπουλος πρόσθεσε άλλα 400 τραγούδια, έγραψε κάποιες ενδιαφέρουσες, αλλά μερικώς αμφιλεγόμενες σημειώσεις, πρόσθεσε ένα γλωσσάρι της μάγκικης αργκό καθώς κι ένα πλούσιο φωτογραφικό υλικό και τελικά εξέδωσε το 1968 το καλαίσθητο βιβλίο Ρεμπέτικα Τραγούδια, χωρίς να αναφέρει ότι τα 200 τραγούδια προέρχονταν από τον Ντίνο Χριστιανόπουλο...

Οταν το 1961 ο Ντίνος Χριστιανόπουλος, και ύστερα από αρκετά σχετικά άρθρα για το ρεμπέτικο, εξέδωσε την πρώτη του ολοκληρωμένη μελέτη, την Ιστορική και αισθητική διαμόρφωση του ρεμπέτικου τραγουδιού, την αφιέρωσε εντύπως ως εξής: «Στον αγέραστο Βασίλη Τσιτσάνη και στην αξέχαστη Μαρίκα Νίνου». Ο Τσιτσάνης μάλιστα συγκινήθηκε πολύ και ανταποκρίθηκε, με αποτέλεσμα τη γνωριμία και τη σύνδεση μαζί του.

Σημαντική ήταν η παρουσία της «Παρέας του Τσιτσάνη», της μικρής αυτής μουσικής ομάδας που ξεκίνησε το 1998 και στην οποία συμμετείχε και τραγουδούσε ο ίδιος ο εμπνευστής της, ο Ντίνος Χριστιανόπουλος. Και ήταν σημαντική γιατί με μόνο δύο όργανα, μπουζούκι και κιθάρα, και με 3 ή 4 φωνές αποδίδονταν πιστά τα τραγούδια της μεγάλης αυτής τρικαλινής μουσικής ιδιοφυΐας, χωρίς να διασύρονται, όπως γίνεται από μεγάλες και ...βροντώδεις ορχήστρες με ηλεκτρικούς τετράχορδους μπουζουκομπαγλαμάδες που συνοδεύουν έντεχνους (τρομάρα τους) ερμηνευτές σε λαϊκές (υποτίθεται) συναυλίες. Αξιοσημείωτο είναι ότι η «Παρέα του Τσιτσάνη» ελκύει πολύ την ψαγμένη νεολαία, κάτι που οι «βροντώδεις έντεχνοι» όχι μόνο δεν κάνουν, αλλά αντιθέτως προκαλούν γέλια και σχόλια-σχολιανά... (Αυτά τα ξέρουμε και ύστερα από σχετικές έρευνες, τα ξέρουν δε και εταιρείες δίσκων, όπως ασφαλώς μαθαίνουμε απ' τους συμπαθείς «χαφιέδες» μας...). Για τους στόχους της «Παρέας του Τσιτσάνη» ο Ντίνος Χριστιανόπουλος έχει γράψει το εξής χαρακτηριστικό: «Εάν αξίζει να παίζουμε όχι μόνο για τον εαυτό μας αλλά και για τους άλλους, αυτοί οι άλλοι θα ήταν προτιμότερο να είναι οι απόκληροι της ζωής και όχι τα στίφη που κατακλύζουν τις λαϊκές συναυλίες».

Και φέτος, στα 25 χρόνια της «απουσίας» του Τσιτσάνη, ο Ντίνος Χριστιανόπουλος μάς αιφνιδίασε με το καινούριο του βιβλίο Ανθολογία τραγουδιών του Βασίλη Τσιτσάνη με κριτικό υπόμνημα (εκδόσεις Ιανός, 2009). Πρόκειται για 187 τραγούδια του Τσιτσάνη (περίπου το ένα τέταρτο του συνόλου των τραγουδιών του) επιλεγμένα από τον Χριστιανόπουλο, που για να φτάσουν στο τυπογραφείο, σ' ένα βιβλίο 373 σελίδων, απαιτήθηκαν 16 χρόνια! Το βιβλίο αποτελείται από δύο κύρια μέρη. Στο πρώτο μέρος καταγράφονται οι στίχοι των 187 αυτών τραγουδιών και στο δεύτερο δίνονται πληροφορίες (συχνά πολύ λεπτομερείς) αλλά και κρίσεις για τα τραγούδια αυτά. Ετσι μαθαίνουμε για κάθε τραγούδι πότε γράφτηκε, πότε πρωτογραμμοφωνήθηκε, ποιος έγραψε τους στίχους, και τι χορός είναι. Συχνότατα όμως παίρνουμε κι άλλες πληροφορίες, όπως: αν υπάρχουν παρτιτούρα ή νότες του τραγουδιού, αν υπάρχουν δημοσιεύσεις για το τραγούδι, αν υπάρχουν στοιχεία για συγγένειες με τους στίχους ή τη μουσική του, αν υπάρχει αυτόγραφο του Τσιτσάνη γι' αυτό, αν υπάρχουν γλωσσικά στοιχεία, τυχόν μεταφράσεις σε άλλη γλώσσα, συμμετοχή του τραγουδιού σε κινηματογραφική ταινία, «διαπίδυση» (πείτε «ώσμωση» αν θέλετε) σε νεότερες λαϊκές μουσικές ή στη λογοτεχνία, τυχόν άλλη ιδιαίτερη ανθολόγησή του και πολλά άλλα στοιχεία. Το τραγούδι πάντως που έχει τις περισσότερες πληροφορίες και σχόλια, είναι βεβαίως η «Συννεφιασμένη Κυριακή» (6 χορταστικές σελίδες!). Εκτός απ' αυτά, το βιβλίο περιέχει: κατάλογο βιβλίων για τον Τσιτσάνη, κατάλογο βιβλίων με τραγούδια του Τσιτσάνη, γλωσσάρι της ανθολογίας, κατάλογο στιχουργών και συμμετόχων στα τραγούδια, κατάλογο ερμηνευτών και ευρετήριο πρώτων στίχων.

Η επιλογή των τραγουδιών από τον Ντίνο Χριστιανόπουλο, για την ανθολογία του, φαίνεται να έγινε με γνώμονα κυρίως την ομορφιά στίχων και μουσικής, τη διαχρονικότητα (πολλά απ' αυτά «ζουν» φρέσκα μέχρι σήμερα στα πάλκα, στις πίστες, αλλά και στη δισκογραφία), και την αντιπροσωπευτικότητα των περιόδων σύνθεσης του Τσιτσάνη. Νομίζω μάλιστα ότι σχεδόν οποιοσδήποτε γνώστης του έργου του Τσιτσάνη, αλλά και οπαδός της «κρυφής θρησκείας του» (φράση του Ντ. Χρ.) επιχειρούσε να επιλέξει 187 από τα 700 τόσα τραγούδια του, σχεδόν στα ίδια θα κατέληγε. Και το λέω αυτό για να τονίσω την αντικειμενικότητα της επιλογής! Γιατί το να επιχειρήσει κάποιος να ανθολογήσει, από οποιονδήποτε δημιουργό, τραγούδια με γνώμονα τον (λίαν υποκειμενικό) χαρακτηρισμό «αριστούργημα» είναι πολύ παρακινδυνευμένο και χωρίς αντιπροσωπευτικότητα και αντικειμενικότητα (αν και βέβαια υπάρχει και το «εγώ έτσι νομίζω...»). Σχετικά σας λέω ότι ξέρω άτομα τα οποία μετρούν τα «αριστουργήματα» του Τσιτσάνη σε 60-70, άλλα σε 110-120, άλλα σε 200 και άλλα σε ...όλα του. Και σας ομολογώ ότι πάντα ένιωθα άβολα όταν ήταν ανάγκη να χρησιμοποιήσω τη λέξη «αριστούργημα» για κάποιο τραγούδι.

Είναι αυτονόητο, μετά τα παραπάνω, ότι θέλω να συστήσω θερμά το βιβλίο όχι μόνο στους φίλους των τραγουδιών του Τσιτσάνη και στους φίλους των ρεμπέτικων, αλλά και σε κάθε ευαίσθητο που ενδιαφέρεται για τη λαϊκή μας μουσική, την καταγωγή της.
 Και την ιστορία της
konstantinos Tsakalidis SOOC  Lifo.jpg

konstantinos Tsakalidis SOOC  Lifo.jpg


Αναρωτιέμαι πως θα μπορούσε κάποιος να επιστρέψει στη πολύβουη πόλη, αν πρώτα είχε περπατήσει στα στενά της πάνω πόλης, είχε αφουγκραστεί τη ψυχή της με τα ρεμπέτικα και τις ομορφιές της. Αν μέναμε παρέα στις αυλές και μαζεύαμε από τις νοικοκοιρές τις ιστορίες τους, είναι βέβαιο ότι δεν θα παίρναμε τον δρόμο της επιστροφής, θα περιμέναμε μέχρι τον επόμενο Σεπτέμβρη για να γίνουμε συμμέτοχοι σ’ αυτή τη γιορτή.


Τάσος Ορφανίδης




Βασίλης Τσιτσάνης (1915-1984)
Ντίνος Χριστιανόπουλος ψευδώνυμο του  Κωνσταντίνος Δημητριάδης

δείτε τα παρακάτω video


  
Δύο από τα μέλη της παρέας του Τσιτσάνη , ο Νίκος Στρουθόπουλος (τραγούδι –μπουζούκι) και ο καθηγητής εργατικού δικαίου  Άρις Καζάκος , συναντήθηκαν στη Θεσσαλονίκη και συζητούν με τη στιχουργό Λίνα Νικολακοπούλου και τη δημοσιογραφο Αλεξάνδρα Χριστακάκη για τον Βασίλη Τσιτσάνη και διαβάζουν πίσω από τις γραμμές τα τραγούδια του 

(πατήστε πάνω στους παρακάτω συνδέσμους για να τους ακούσετε)

http://www.stokokkino.gr/article/1000000000031420/I-parea--tou-Tsitsani-milaei-Sto-Kokkino-gia-ton-megalo-dimiourgo---A-meros

http://www.stokokkino.gr/article/1000000000031425/I-parea--tou-Tsitsani-milaei-Sto-Kokkino-gia-ton-megalo-dimiourgo---B-meros

πηγές : Βικιπαίδεια, Μηχανή του χρόνου,Lifo,στο κόκκινο,tvxs, Ελευθεροτυπία

8 σχόλια:

  1. Προσωπικά, πολύ σ`ευχαριστώ Τάσο, για ό τι μας προσφέρεις !!
    Ένα τεράστιο εύγε και πολλά συγχαρητήρια σου αξίζουν..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. ευχαριστώ Πελαγία τιμή μου, η πάνω πόλη και ιδιαίτερα το Γεντί Κουλέ όπως γνωρίζεις είναι η γειτονιά μου "γέννημα θρέμμα" που λένε

      Διαγραφή
  2. ευχαριστούμε Τάσο για το τόσο πολύτιμο αφιέρωμα!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. ευχαριστώ Πασχαλία,χαίρομαι που σου άρεσε, όπως δεν κρύβω ότι συγκινήθηκα που είδα στους συμμετέχοντες καλλιτέχνες στην εκδήλωση της πλατεία Τσιτσάνη το όνομα του Φώτη Ιωαννίδη,γείτονα και εξαιρετικό μπουζουκτσή με μεγάλη διαδρομή στο λαϊκό και ρεμπέτικο τραγούδι

      Διαγραφή
  3. Υπέροχο αφιέρωμα,Τάσο μου!!!!Σ' ευχαριστούμε !!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. ευχαριστώ Παρασκευή, με τιμά η προσοχή σου !

      Διαγραφή
  4. Φιλε και αδελφε !! Εξαιρετικο αφιερωμα, σε μια αγαπημενη γειτονια !! Μου θυμησες πολλα, απο παλιοτερες εποχες, που ανεβαινα τακτικα στην λατρεμενη Σαλονικη...μου θυμησες γλεντια με ωραιες παρεες, στη ''Δομνα''...μου θυμησες περπαταδες...
    Να εισαι καλα !!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. γεια σου και σένα φίλε μου, σ' ευχαριστώ που αγκαλιάζεις με συγκίνηση τη γειτονιά μου !

      Διαγραφή