Τρίτη, 31 Ιανουαρίου 2017

Αγκομαχώντας






Αγκομαχώντας

Είχα από καιρό αποφασίσει, να χαράξω μια διαδρομή σύμφωνα με τις απαιτήσεις του γιατρού μου . Τρία χιλιόμετρα ημερησίως χωρίς περιστροφή, ήταν τα λόγια του.
Είναι αλήθεια ότι δέκα χιλιόμετρα ημερησίως έκανα παλιά, πριν μου συμβεί το μοιραίο με την καρδιά.Δύο χρόνια ακριβώς πέρασαν, επέτειο έχω. Ανεπάρκεια καρδιάς, ερμηνεύεται ως πληγή στη καρδιά πιο απλά
Άντε τώρα καρδιακός και να παλεύεις με τα χιλιόμετρα.
Παλαιότερα ένιωθα νέος, είχα δύναμη μέσα μου, δεν χαμπάριαζα από χιλιόμετρα.
Τώρα πως έγινε, ν’ακούω χιλιόμετρα και να θέλω να τα διαγράψω!
Να μη τα πολυλογώ σήμερα αποφάσισα να βρω μια διαδρομή, που να καλύπτει περίπου το πρόγραμμα .
Με τη Νίνα δίπλα μου, πήραμε το γνωστό μονοπάτι Γεντί Κουλέ πορτάρα Β –πορτάρα Α ,πύργος τριγωνίου .Τα χιλιόμετρα δεν βγαίναν .
Απ΄εδώ το είχα απ’ εκεί, κίνησα με κατεύθυνση προς τον κτηνίατρο, στον Αγιο Παύλο. Καλή αφορμή σκέφτηκα, θα εξετάσω και τη Νίνα με το πρόβλημα της διάρροιας που μου παρουσίασε την προηγούμενη.Επτά φορές βγήκε μέσα σε ένα 24 ωρο, την πάτησε το καημένο κι εγώ έχασα τον ύπνο μου.
Στη κατηφόρα οι αποστάσεις μικραίνουν , σαν ένα βήμα μου φάνηκε η απόσταση, προστέθηκαν όμως τα μέτρα στον λογαριασμό.
Να μη γίνομαι κουραστικός, έφθασα στον γιατρό. Έγινε η διάγνωση ,λαπάς για τρεις μέρες και δύο χάπια τη μέρα Ercefuryl 200 mg . Κατά την εξέταση διαπιστώθηκε ότι έχει κόπρανα και στον δρόμο θα κάνει την αφόδευση της. Καλή αφορμή είπα μέσα μου για να συνεχίσω.
Περίφημα απ’ εδώ τελειώσαμε .Άντε να δούμε πως παίρνουμε την ανηφόρα για τα κάστρα του Γεντί Κουλέ.
Είχα την τρελή  ιδέα, να διασχίσω το βουνό φθάνοντας στο λόφο του σέιχ σου και από εκεί μια ισιάδα δρόμος ήτανε, για να φθάσω στον προορισμό μου. Θα γράψω και μέτρα να βρούμε την άθροιση, σκέφθηκα πάλι.
Αυτά τα μέτρα μου κάθισαν στο στομάχι, αλλά μια που το ξεκίνησα ας το πήγαινα μέχρι τέλους.
Πήρα την ανηφοριά,το σκυλί μου η Νίνα πάει βήμα βήμα, είναι απόλαυση σε διαδρομές. Πιάνω και συζήτηση μαζί της , λες και μου δίνει σημασία. Αυτή τον χαβά της να βρει κάτι στον δρόμο ν’αρπάξει ,λιχούδα.
Φθάνοντας στην είσοδο για το βουνό στην οδό Κύπρου, εκεί που έχει μια μισό παρατημένη παιδική χαρά, μου ήρθε στο μυαλό η ανάγκη της Νίνας. Το έβαλα λοιπόν κι αυτό μπροστά .
Μονολόγησα σκεφτόμενος«κάπου θα τα κάνει εδώ στο βουνό, ευκαιρία είναι ας πάω πιο πάνω προς τον λόφο»



Χωρίς να το καταλάβω, βρέθηκα στη κορυφή του μικρού λόφου. Το ψιλοβρόχι άρχισε να πιρουνιάζει τα κόκαλα. Έλα όμως που με τσαλάκωσε η συγκίνηση της εικόνας της περιοχής. Από τη μια μεριά η άναρχη δόμηση του Αγίου Παύλου και από την άλλη η Θεσσαλονίκη ν’ απλώνεται στα πόδια μου. Αν είχε ηλιοφάνεια θα ‘ταν καλύτερα, αλλά τα συναισθήματα δεν εμποδίζονται από δύσκολες εικόνες.
Η πέτρινη μονοκατοικία μας θυμάμαι, ήταν σχεδόν μόνη στην ίδια περιοχή που αναρριχήθηκαν όλα αυτά τα τσιμεντένια θηρία, έτοιμα να μας λιώσουν με τον όγκο τους. Μπορούσες ν'αφήσεις τη ματιά σου να ταξιδέψει τη σκέψη σου,τα χρώματα του βουνού μπερδευόταν με το κελάηδισμα των αηδονιών.Εικόνες και αισθήσεις που χάθηκαν σήμερα, ποδοπατήθηκαν. Άλλα χρόνια στερημένα, αλλά με φυσικές ομορφιές γύρω μας, να διώχνουν τις άσχημες μέρες.
Ένα απότομο τράβηγμα της Νίνας μ’ έβγαλε από τις σκέψεις μου.
Ακόμη λίγο κουράγιο χρειαζόμουν για να  βρεθώ  στην περιοχή πάνω απ’ το θέατρο. Το κουράγιο ήταν μεγάλο και τα πόδια βάραιναν. Όταν ανεβαίναμε στις κορυφές, για να βγαίνουν πιο εύκολα οι ανηφοριές, ακολουθούσαμε την μέθοδο του ζικ ζάκ. Αυτό και έκανα.
Χρειάστηκε να πάρω βαθιές αναπνοές, ανάμεσα στη  υγρασία που με βάραινε πλέον αρκετά. Φωνές από  δρομείς ,γαυγίσματα από άλλα σκυλιά μου έδωσαν το στίγμα της άφιξης μου. Μια μικρή ανάπαυλα την χρειαζόμουν επειγόντως.
Να σας πω την αλήθεια , ξέχασα τα μέτρα έχασα τα χιλιόμετρα, μπερδεύτηκα με τα αισθήματα, γύρισα στο σπίτι μου γεμάτος.Την κούραση την έβγαλα από πάνω μου και την πέταξα χωρίς δεύτερη σκέψη.


Τάσος Ορφανίδης


2 σχόλια:

  1. Υπέροχο το οδοιπορικό,η γραφή επίσης φίλε μου Τάσο!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Μπράβο Τάσο μου !! το`πες και το`κανες ολοκληρωμένο
    για εσένα και τελειοποιημένο για εμάς τους καναπεδάτους !!

    ΑπάντησηΔιαγραφή