Τετάρτη, 25 Ιανουαρίου 2017

Αντίο



Φωτογραφία Θάνος Χαρίσης 
Η βροχή ραπίζει το πρόσωπο ,
ανάμεσα σε βλέφαρα και  δάκρυα που δεν σταματούν να ακολουθούν,
τις αυλακιές από τις ρυτίδες.

Εκεί σε συνάντησα καημένε μου,
όπου τα λόγια σου μάραιναν για να τ’ ακούω,
συλλαβές που δύσκολα ξεχώρισαν στο σαστισμένο πλήθος.

Έχεις καιρό ακόμη,
οι πέτρες όταν πλησίασαν η μια την άλλη ράγισαν.

Πόσο μ’ αρέσει εκεί στους γεροπλάτανους στην πλατεία, 
την έχουν κατοικήσει  μαυροπούλια,
ας κάνουμε κάτι να της θυμίσουμε ότι περάσαμε κάποτε.

Κάθε μέρα που στρώνω το τραπέζι, μετρώ τις καρέκλες και τα σερβίτσια,
τα ποτήρια είναι ακόμη αδειανά και το κρασί στέκει στην κανάτα,
μέχρι που να μαζευτούμε.

Έτσι θα συναντηθούμε,
Θέλω να κρατάς  στο χέρι το ποτήρι σου γεμάτο κόκκινο κρασί,
να μεθύσουμε  μαζί .

Μου προμήνυσαν ότι γερνάω γρήγορα. 
Μια μέρα θα γράψω αντίο.


Τάσος Ορφανίδης

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου