Παρασκευή, 17 Φεβρουαρίου 2017

ο Δημήτρης Μυταράς έφυγε αλλά άφησε ανεξίτηλο στη μνήμη το αποτύπωμα του

«Ο τοίχος του σπιτιού είναι ο πρώτος καμβάς που έχει ένα παιδί στη διάθεσή του για να ζωγραφίσει. Σε όλα τα σπίτια μπορείτε να δείτε ζωγραφιές πάνω στους τοίχους». Δημήτρης Μυταράς.


«Αν βγάλεις τον Μυταρά από την ελληνική ιστορία της τέχνης, τότε καταλαβαίνεις ότι θα μείνει φτωχή» έχει δηλώσει για τον σημαντικό ζωγράφο Δημήτρη Μυταρά η διευθύντρια της Εθνικής Πινακοθήκης, Μαρίνα Λαμπράκη Πλάκα.

Ο χώρος του πολιτισμού φτώχυνε από σήμερα μετά την απώλεια του.

Ο Δημήτρης Μυταράς γεννήθηκε στη Χαλκίδα το 1936.Με δασκάλους τον Γιάννη Μόραλη και τον Σπύρο Παπαλουκά σπούδασε ζωγραφική, ενώ  στην"École Supérieure des Arts Décoratifs" και  στη "Métiers d'Art" στο Παρίσι συνέχισε αργότερα σπουδές σκηνογραφίας  και εσωτερικής διακόσμησης.

Η ζωγραφική του, ανθρωποκεντρική κατά κύριο λόγο, χαρακτηρίζεται από το έντονο σχέδιο και τα καθαρά και δυνατά χρώματα. Ξεκινώντας από το φωτογραφικό ρεαλισμό, δέχτηκε στη συνέχεια την επιρροή της αφαίρεσης, για να καταλήξει σε μια εξπρεσιονιστική έκφραση, ενώ ένα μεγάλο μέρος του έργου του χαρακτηρίζεται από μία έντονη διάθεση κοινωνικής κριτικής.

Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης Φλώρινας.
Μυταράς, "Δόξα"
Ως σκηνογράφος και ενδυματολόγος επιμελήθηκε δεκάδες θεατρικές παραστάσεις, συνεργαζόμενος με σημαντικά ελληνικά θέατρα (Εθνικό, ΚΘΒΕ, Θέατρο Τέχνης, Ελληνικό Χορόδραμα, κ.ά.).

Ακαδημαϊκός δάσκαλος της  Σχολής Καλών Τεχνών ο Δημήτρης Μυταράς άφησε ανεξίτηλο στην μνήμη το αποτύπωμα του με την συνεργασία του με το ΚΘΒΕ ως σκηνογράφος κι ενδυματολόγος σε 5 παραστάσεις.

Καυγάδες στην Κιότζα / Γκολντόνι Κάρλο (Συγγραφέας) / Ευαγγελάτος Σπύρος Α. (Σκηνοθεσία) - Εταιρεία Μακεδονικών Σπουδών - Κεντρική Σκηνή (13/03/1980)
[Κοστούμια, Σκηνικά]

. Εκκλησιάζουσες / Αριστοφάνης (Συγγραφέας) / Ευαγγελάτος Σπύρος Α. (Σκηνοθεσία) - Θεσσαλονίκη, Θέατρο Κήπου (17/07/1969)
[Σκηνικά]

. Σιμωνίς / Καρέλλη Ζωή (Συγγραφέας) / Ευαγγελάτος Σπύρος Α. (Σκηνοθεσία) - Εταιρεία Μακεδονικών Σπουδών - Κεντρική Σκηνή (13/10/1966)
[Κοστούμια, Σκηνικά]

. Ένας εχθρός του λαού / Ίψεν Χένρικ (Συγγραφέας) / Βολανάκης Μίνως (Σκηνοθεσία) - Εταιρεία Μακεδονικών Σπουδών - Κεντρική Σκηνή (10/11/1965)
[Κοστούμια, Σκηνικά]

. Το παιχνίδι της τρέλας και της φρονιμάδας / Θεοτοκάς Γιώργος (Συγγραφέας) / Βολανάκης Μίνως (Σκηνοθεσία) - Εταιρεία Μακεδονικών Σπουδών - Κεντρική Σκηνή (19/12/1964)
[Κοστούμια, Σκηνικά]


Καθιστή ανδρική μορφή 1979-1980 ακρυλικό σε μουσαμά

 
Ένας μικρός φόρος τιμής με ένα κείμενο του Δημήτρη Μυταρά για την τέχνη

"Τί είναι η Τέχνη;

H τέχνη μοιάζει με κοινωνικό φαινόμενο, αλλά στην ουσία είναι ένα σχεδόν φυσικό φαινόμενο, κάτι σαν ηφαιστειακή εκτόνωση. Δεν καταγράφει την ιστορία ούτε κάνει ιστορία, ούτε προηγείται της εποχής της ούτε την ακολουθεί. H τέχνη είναι ο έρωτας, με την πλατύτερη σημασία της λέξης, είναι η έκφραση και το ξεχείλισμα μιας πληρότητας. Δεν υπακούει σε θεωρίες, τις οποίες διαψεύδει μονίμως, έχει δική της λογική και δεν ερμηνεύεται με λόγια. H τέχνη δεν είναι μαχητική ή ήρεμη, αλλά είναι σαν τον άνεμο, που άλλοτε είναι άγριος και δυνατός και άλλοτε γαλήνιος.
H τέχνη δε μορφώνει αλλά κάνει κάτι περισσότερο, σε συνδέει με το μυστήριο της ύπαρξης. Δεν αποδίδει δικαιοσύνη, είναι πέρα απ’ αυτή. H τέχνη δεν στρατεύεται αλλά ανήκει στους αθώους, είτε αυτοί βρίσκονται στη φυλακή είτε πρόκειται για τον αυστηρό διευθυντή της απέναντι επιχείρησης.
H τέχνη απευθύνεται σε ελεύθερους ανθρώπους, αλλά είναι πολύ δύσκολο να καταλάβει κανείς ποιοι είναι οι ελεύθεροι άνθρωποι. H τέχνη δεν ερμηνεύεται ούτε με πολιτικά ούτε με καλλιτεχνικά μανιφέστα. Oι σχολές, τα υλικά, οι τεχνοτροπίες, οι κοινωνικές ανακατατάξεις, οι συζητήσεις, οι φιλοσοφίες και τα κείμενα ασχολούνται μόνο με τα ερεθίσματα που δημιουργούν την τέχνη. Tην ίδια όμως τίποτε απολύτως δεν την ερμηνεύει.
H τέχνη δεν έχει σχέση με το μάρκετινγκ, τους πλειστηριασμούς και τιμές – όλα αυτά είναι ξένα σώματα. Tο σπήλαιο του Λασκό δεν ήταν γκαλερί. O καλλιτέχνης συχνά δε γνωρίζει αν αυτό που έκανε, είναι καλό ή κακό. Σπάνια οι πρωτοπόροι πιστεύουν ότι είναι πρωτοπόροι.
Για την πρωτοπορία τους σίγουροι είναι αυτοί που τους ακολουθούν. H τέχνη δεν απομυθοποιείται. «Όταν ξύσεις ένα αληθινό έργο τέχνης θα τρέξει λίγο αίμα», λέει κάποιος. Πολλά πράγματα μιμούνται την τέχνη και πολλοί μιμούνται τους καλλιτέχνες. Πολλοί καλλιτέχνες απαντούν σε ερωτήσεις που δεν υποψιάζονται. Aπαντούν σε ανθρώπους που δε γνώριζαν την ερώτηση. Άλλο είναι η μόρφωση και άλλο η καλλιέργεια του πνεύματος. H τέχνη ερμηνεύεται μόνο με τέχνη, όπως ο πιανίστας ερμηνεύει τη μουσική σύνθεση. H τέχνη δεν προοδεύει ποτέ, μην τη συγχέουμε με την επιστήμη, απλώς αλλάζει πρόσωπα και τρόπους, για να πει κάθε φορά τα ίδια πράγματα. H τέχνη είναι κάτι πολύ απλό και ο καλλιτέχνης ένας σοφός. Σοφή και η γιαγιά του απέναντι διαμερίσματος, σοφός –καθόλου απίθανο– και ο πρόεδρος της Aκαδημίας.
Δείτε τα πρόσωπα των ανθρώπων καθώς περνούν από τις διαβάσεις των πεζών. Δείτε τους φθαρμένους τοίχους με τις σχισμένες αφίσες και τα πολύχρωμα συνθήματα. Δείτε τα κουρελιασμένα σύννεφα καθώς δύει ο ήλιος το απόγευμα. Δείτε το απέναντι δέντρο καθώς βγαίνουν οι μικροί βλαστοί περιμένοντας την άνοιξη. Θα έχετε κάνει μια καλή αρχή και υπάρχει ελπίς να αισθανθείτε τα έργα όλων των εποχών.
Tο μήνυμα του έργου τέχνης είναι πάντα ποιητικό, ακόμη κι όταν παριστάνει τις σφαγές της Xίου ή τις αρβύλες του Bαν Γκογκ. Δεν είναι υποχρεωτικό να αισθάνεστε και να αγαπάτε την τέχνη. Aπλώς είναι ένα προνόμιο. Aλλά τι προνόμιο!

Δημήτρης Mυταράς, Zωγράφος, 2007


Τάσος Ορφανίδης

πηγές :nationalgallery.gr, ntng.gr,cnn.gr

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου