Πέμπτη, 23 Φεβρουαρίου 2017

Το θεατρόφιλο κοινό επιλέγει τις σκηνές του ΚΘΒΕ, ενώ η παράσταση ΓΚΙΑΚ συγκλονίζει

φωτογραφίες & video Τάσος Ορφανίδης 


Τι θα μπορούσε να υποθέσει κανείς βλέποντας αυτές τις ατέλειωτες ουρές. Είναι θεατρόφιλοι που ήρθαν μέρα Τετάρτη να παρακολουθήσουν κάποια παράσταση του ΚΘΒΕ στη μονή Λαζαριστών. 



Έξω από την αίθουσα Σωκράτης  Καραντινός υπήρχε το αδιαχώρητο. Δύο παραστάσεις παίζονταν «το τρίτο στεφάνι» του Κώστα Ταχτσή σε σκηνοθεσία Θανάση Παπαγεωργίου  και το ΓΚΙΑΚ του Δημοσθένη Παπαμάρκου σε σκηνοθεσία Γεωργίας Μαυραγάνη. Και για τις δύο παραστάσεις έχει γίνει μεταφορά τους σε θεατρικό έργο από τα επιτυχημένα σε κυκλοφορία ομώνυμα βιβλία .



Πριν περάσω στην παράσταση που είδα, θα ήθελα να σχολιάσω την μαζικότητα αυτή του κόσμου για να δει θέατρο, που πραγματικά με συγκίνησε. Το ΚΘΒΕ έκανε μια πολύ έξυπνη κίνηση πέραν της σωστής επιλογής των παραστάσεων. Για να προσελκύσει το κοινό όρισε τιμή εισιτηρίου για τις μέρες Τετάρτη και Πέμπτη € 5 .Ήταν αρκετό!


Προσωπικά επέλεξα με παρέα φίλων να παρακολουθήσω το έργο ΓΚΙΑΚ. Μου άρεσε η παράσταση,  ενώ σε κάποιες σκηνές υπήρχε εμφανής βία που σοκάρει τον ανυποψίαστο θεατή. Εύλογα το έργο χαρακτηρίστηκε ακατάλληλο.

«Γκιάκ» χρησιμοποιώντας την αρβανίτικη διάλεκτο, σημαίνει αίμα, αδελφικό αίμα, εκδίκηση, βεντέτα, φυλή.

Μία έκφραση από μόνη της στους διαλόγους χαρακτηρίζει το έργο.

«Και για πες μας ρε Αργυράκο και πώς ήτανε εκεί στον πόλεμο που ήσουνα;»

Παρά την αφέλεια της ερώτησης, η εξέλιξη του περιστρέφεται γύρω από αυτή την έκφραση ουσιαστικά, με τα χαρακτηριστικά της αγριότητας και τις συνέπειες του πολέμου σε μία κοινωνία . Σταδιακά βγαίνει στην επιφάνεια και αποκαλύπτεται όλη η υποκρισία.


Οι σκηνές περιέχουν οργή, βία, εκδίκηση, αίμα πολύ αίμα. Ο ένας εκτελεί με άγριο τρόπο μετά από  βασανισμό τον βιαστή και φονιά της αδελφής του ,ο άλλος  μετά τον πόλεμο επιστρέφει ομοφυλόφιλος, άλλος παρά τον όρκο του στην κοπέλα που αγάπησε, όταν γύρισε στην Ελλάδα παντρεύτηκε και η μοίρα τον φέρνει αντιμέτωπο με την αγαπημένη του που την συνάντησε  σε ομάδα προσφύγων με την επαναπροώθηση τους στην Ελλάδα, άλλος γίνεται Νόκερ στην Αμερική μετά τον πόλεμο και σκοτώνει με χαριστική βολή ζώα πριν οδηγηθούν σε σφαγή.


 Η ερώτηση που ακολουθεί από πατέρα σε γιο και η απάντηση του,

Έχυσες άδικο αίμα γιε μου ;

Το αίμα είναι για να χύνεται

κλείνουν όλη αυτή την αιματηρή διαδρομή ανάμεσα σε θύτες και θύματα σε άνδρες και γυναίκες σε λαούς και χωριά σε οικογένειες και σπιτικά, μέσα στο ψέμα και την βία. Άγριο θηρίο ο άνθρωπος! Ποτίζεται με αίμα και δεν βάφεται κόκκινος, ξεπλένεται αμέσως !

Ο συγγραφέας κέρδισε το στοίχημα βρίσκοντας μεγάλη ανταπόκριση από τους αναγνώστες  απομυθοποιώντας όλα όσα ισχυρίζονται στην ιστορία που μας δίδαξαν, για τον πόλεμο και την ίδια την πατρίδα. Η σκηνοθέτης και οι ηθοποιοί ξεπέρασαν κάθε προσδοκία σε αυτή την δύσκολη μεταφορά των διηγημάτων στην θεατρική σκηνή!

Εύγε στο ΚΘΒΕ!

Τάσος Ορφανίδης






1 σχόλιο: