Παρασκευή, 21 Απριλίου 2017

Η αγωνία μου

Φωτογραφία Μιχάλης Ματζαβίνος

Η αγωνία μου

Ζωγράφισα την άχρωμη διαδρομή μου με χρώματα, 
φωτίζοντας  τα μυστικά περάσματα της θάλασσας μέσα μου.  
Άναψα φωτιά για να ζεστάνω τα πουλιά που τραγουδούσαν την ανάγκη μου, μάζεψα ξερά κλαδιά ν’ ακουμπήσω το κορμί μου, 
ήπια τρεχούμενο νερό απ’ την πηγή για να λυθούν τα μάγια.

Σήκωσα τα μάτια ψηλά μα με υποδέχθηκε σκυθρωπός ουρανός ,
άγγιξα τα φυλλώματα των δένδρων, μα δεν αντάμωσα  την θαλπωρή μου.

Πέταξα τα ρούχα από πάνω μου για να φανεί η γύμνια μου, 
ένα σημάδι στον αριστερό ώμο, δύο στο μέτωπο 
και τα γόνατα θρυμματισμένα. 
Ο ανδρισμός μου σημαδεμένος, σκόρπιος, γελούσε τρανταχτά, 
αναγνωρίζοντας με αξιολύπητο.

Σκυφτός τα ομολόγησα όλα, δεν ξανασήκωσα το κεφάλι μου,
έμεινε κρεμάμενο, μέσα στην απόλυτη σιωπή μου

Φυλλοροούσα προσμένοντας μια λάμψη, ένα φως, 
έριξα το βλέμμα μου μακριά,
μέχρι εκεί που αντίκριζα τον φόβο μου.
Σύρθηκα στο βάθος του κάμπου, έρποντας σαν το φίδι, 
για να ρουφήξω την υγρασία του, 
μέχρι που το νερό στο ρυάκι να ‘βρει την ορμή του.

Ένα δάκρυ από τα σύννεφα  κρέμεται πάνω μου  , 
ας μου χαμογελάσει επιτέλους ο ουρανός δείχνοντας το πόσο με λυπήθηκε.


Τάσος Ορφανίδης

1 σχόλιο: