Τρίτη, 23 Μαΐου 2017

Κα Γεωργία, η τελευταία από το σπίτι της Μαλαμάτως

Μου είναι δύσκολο κάθε φορά, ν'αποχαιρετώ αγαπημένα πρόσωπα.Το βαρύ χέρι της κρίσης, υπήρξε ανελέητο σε κάθε ηλικία. Όταν χτύπησε του νέους, παρέσυρε μαζί τους και τα βασανισμένα γηρατειά.
Έφυγε χθες  η τελευταία παλιά κάτοικος  από το σπίτι της Μαλαμάτως. Αναφέρομαι στο πέτρινο, που έχει περιέλθει στην ιδιοκτησία μου εδώ και 17 χρόνια. Κι όμως οι άνθρωποι αυτοί υπήρξαν κομμάτι αυτού του σπιτιού, θεμέλια πέτρα που το κρατούσε όρθιο. Τώρα έπεσε το βάρος σ΄ εμάς, τους τωρινούς κατοίκους του, να το φροντίσουμε για να συντηρεί τις μνήμες όσων πέρασαν απ’ αυτό, για δύο τουλάχιστον αιώνες.
    Η κα Γεωργία στυλοβάτης της οικογένειας της μέχρι τα τελευταία της, αυστηρή με τον εαυτόν της αλλά ανοιχτή αγκαλιά στους άλλους. Πριν απ’ αυτήν, έφυγε ο άντρας της ο κος Βασίλης, άνθρωπος μορφωμένος με το απολυτήριο του Δημοτικού. Όταν πρωτομπήκα στο σπίτι τους στον Πολύγυρο, βρέθηκα σε μια τεράστια ιδιωτική βιβλιοθήκη. Δεν υπήρχε έπιπλο, που να μη φιλοξενεί στη ράχη του, σωρό από βιβλία.Μαθητευόμενος, λογιστής, κτηνίατρος, φιλόσοφος και ότι άλλο θα μπορούσε κάποιος να διακρίνει πάνω του. Πολυδιαβασμένος είχε γνώση για όλα. Πίσω απ’ αυτόν πάντα διακριτικά κρυμμένη θα έλεγα η κα Γεωργία, κρατούσε γερά και διόρθωνε τα λάθη του. Με δυο παιδιά και δυο εγγόνια, η ζωή τους φέρθηκε με πολύ αγάπη αλλά και με σκληρότητα. Δύσκολα τα χρόνια τους, ακόμη πιο δύσκολα τελευταία με την κρίση κατά πόδας στο πλατύσκαλο του σπιτιού, αχόρταγη να ζητάει να απομυζήσει και το τελευταίο μετερίζι.
Έγραφε σ' ένα σημείωμα του ο γιος της Δήμητρης όταν παρουσίαζε στο site του τις δημιουργίες του."Το δέντρο αναγνωρίζεται απ' τους καρπούς του, αλλά η ποιότητα των καρπών του καθορίζεται απ' τις ρίζες του." Θα το παραφράσω για τους γονείς του λέγοντας "οι ρίζες τους υπήρξαν θεμέλιο και οι καρποί που γέννησαν εύγευστοι με  ποιότητα."
Ένα καράβι περιμένει τον καθένα μας, να μας περάσει σε άγνωστα λιμάνια. Τα πανιά του ολοκαίνουργια και το σκαρί γερό.
Καλό ταξίδι αγαπημένη κυρία  Γεωργία .

Τάσος Ορφανίδης

προτίμησα να την αποχαιρετήσω μ' ένα εικαστικό έργο, δημιουργία του γιου της Δημήτρη Κυργιαφίνη



2 σχόλια:

  1. Aντίο και ας μην τη γνωρίζαμε, "οι συστάσεις" μέσω του έξοχου γραπτού αποχαιρετιστήριου ήταν αρκετές...

    ΑπάντησηΔιαγραφή