Δευτέρα, 10 Μαρτίου 2014

Μαρία Βενέτη /Αναρριχήσεις /"Μπλόφα"



Ξεδίπλωσα την ψυχή μου,
σ'εχασα ξαφνικά και τρόμαξα
Προσπάθησα πάλι να σε βρώ μέσα στα τσακίσματα της
Μίκρινε η ριμάδα
Σκόρπισε,μπάζει απο παντού
Χάνω κι εμένα
Δεν σε βρίσκω και χάνομαι
Είσαι εκεί και περιμένεις,
παραφυλάς....με δοκιμάζεις
Και να σταθώ και πάλι στα πόδια τα δικά μου με προστάζεις
Σε ικετεύω
Κουράστηκα φωνάζω!!
Ακούς;
Ικανοποιήθηκες τώρα;
Μα μην βιαστείς κι όλο χαρά φανερωθείς.....
Πάντα μπλοφάρω........
Εδώ θα βρίσκομαι,
για να 'χεις κάποιον να περιπαίζεις
Κι εγώ σε ξέρω πιό πολύ απο τον καθένα
Θα έρθεις
Και πάλι όρθια στα μάτια σου μπροστά θα με θωρρείς
Μπλοφάρω πάντα
Παίζεις και παίζω.....
Να νικηθώ απο σένα θα 'ναι ντροπή κι αν σε νικήσω...........
Που θα νικήσω!!!
Είναι που πάντα πίστευα,
σ' αυτό που λέγεται Ζωή....
Και ας την βρίζω
Δική μου είναι
Δεν στην χαρίζω
Αντε πιο 'κει........δεν χωράνε πουθενά δυό δυνατοί
Είδες το ψέμμα πόση αλήθεια έχει μέσα του κρυφή;;
Κάνε πιο 'κει ,
εγώ προστάζω........
Και την επόμενη φορά που θα ξανάρθεις,
πρέπει καλά να το σκεφτείς
Μια μπλόφα σαν την δική μου αν σκαρφιστείς,
αν θέλεις να νικήσεις......ίσως νικήσεις
Έλα να παίξουμε.......σε περιμένω

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου