Κυριακή, 6 Απριλίου 2014

Άννυ Τυχαίου /Συγκρούσεις /δύο ποιήματα





Δεν παραιτούμαι

Δεν παραιτούμαι, όχι ακόμα
όχι ακόμα όσο έχω ανοιχτούς λογαριασμούς.
Θα σε πολεμάω και εγώ
όσο με πολεμάς εσύ
δεν είμαι εύκολος αντίπαλος.
Δεν είμαι καν αντίπαλος
έρμαιο της μοίρας είμαι
καρυδότσουφλο σε καταιγίδα
που το πάει το κύμα μια εδώ και μια εκεί.
Μα και πάλι προσπαθώ
αγωνίζομαι με όλο μου το είναι
είμαι δυνατή, είμαι
θα το παλέψω, δε θα λυγίσω
δεν εγκαταλείπω.
Παλεύω. Παλεύω ,όχι ,δεν παραδίνομαι αμαχητί!
Είμαι εδώ
ακόμα εδώ
ενάντια στις προβλέψεις των ειδικών
που με έβλεπαν αλλού, προ καιρού.
Τι ξέρουν αυτοί, τι ξέρουν αυτοί...

Είμαι ακόμα εδώ!


Πως!

Το ξέρω, το νιώθω
δε με ξέχασες και εσύ
κι ας πέρασαν τόσα χρόνια
ολόκληρη ζωή.
Μα τώρα πως
πως να τολμήσω
από που να αντλήσω
το θάρρος να σου πω
όλα αυτά που τόσα χρόνια
από τη μνήμη μου
να διαγράψω προσπαθώ.
Τη μυρωδιά σου
τη χροιά της φωνής σου
την αίσθηση του φιλιού σου
την αφή του κορμιού σου
το βλέμμα σου,εσένα.
Προσπάθησα
έκανα τα πάντα
μα εσύ εκεί
ρίζωσες μέσα μου
στην καρδιά, στο μυαλό
στο κορμί, παντού.
Και τώρα
τώρα που τελειώνει
ο χρόνος μου,
πως να έρθω να σου πω
το σ' αγαπώ ακόμα.
Πως να έρθω να σου πω
έλα να αγαπηθούμε
να νιώσουμε πάλι μαζί.
Πως, πως όταν δεν έχω
μέλλον να σου χαρίσω
μα μόνο παρελθόν
να σου θυμίσω...
Άφησα τη ζωή να περάσει
και τώρα με προσπερνά αυτή!



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου