Κυριακή, 25 Μαΐου 2014

Πηνελόπη Βολτέρρα,Οδοιπορικό,2η Ενότητα,ΟΛΑ ΗΤΑΝ H ΣΤΙΓΜΗ

ΟΛΑ  ΗΤΑΝ  H  ΣΤΙΓΜΗ



Όλα  ήταν  η  στιγμή
καθώς  σαϊτεψε   πάνω  στην  στιγμή  μου
συναντήθηκαν  ως  φαίνεται  οι  σιωπές
σμίξαν   οι  ανάσες.
δεν  υπήρχε  ταραχή,
μήτε  ψίθυροι, 
μονάχα  ανάσες  εν  τη  σιγή  τους
σ’ ένα  κοίταγμα  απέραντο
στο  μέλαν   Φως  του  ωκεανού.

Αίσθηση   γνωστή  του  άγνωστου
ως  ενδόμυχη  συναίνεση, παράδοση,
σ’ ένα  αδιατύπωτο  ΕΙΝΑΙ.
Κι  αφέθηκα
στα  κύματα  των  παλμών  του,
στο  θρόισμα  των  κυττάρων  του
που   αξαλείφοντο  οι  κάθε  ορισμοί.
κι  έπειτα
γλύστρισα  από  την  μήτρα  μου,
στην  μήτρα  του  γαλάζιου.

Κι  από  το  αιώνιο  τώρα, 
που γεννά  την  κάθε  ιερή  στιγμή 
έτσι, απρόσμενα   εφάνει
ένα  στίγμα,  μια  κουκίδα,
ήταν  τόσο  δα  μικρή  που  ανέπνευσα  την  πνοή  της
κι  απ’  την  ανάσα  της  άκουσα
Θεέ μου!
βρήκα  την  ψυχή  μου!..


  



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου