Δευτέρα, 26 Μαΐου 2014

Κατερίνα Αγυιώτη, «Τυφλοί έρωτες»

αναδημοσίευση από poiein.gr

Οι τυφλά αγαπημένοι διαφωνούμε μόνο με άλλους – μαζί
παίζουμε σύγκρουση καταγωγικών σωμάτων.

*
Δε μπορείς να υπολογίζεις σε μένα -
είμαι το σημειωματάριο του ποιήματος.
*
Μα αφού μιλάμε
είναι αναγκαίο να έχουμε υποτιμηθεί.
Κόλαση είναι ο εκπεσμός του χάους σε λέξεις.
*
Έσπασα μέσα μου παντοδύναμους. Θρίαμβος:
τώρα γκρινιάζουν απ’ το στόμα μου τραυματίες και πεθαμένοι.
*
Είμαι μια ψυχρή ταινία για τη συγκίνηση. Οι ήρωές μου είναι αυτάρκεις
από σεβασμό.
*
Εγώ -το καταλαβαίνεις;- για να χαλαρώσω, πρέπει πρώτα να κοιμήσω μέσα μου σώους
όλους τους αγαπημένους.
*
Όταν προσφέρομαι ως αντικείμενο
η λύπη μου έχει αποσυρθεί -
στη θέση της παίζεται το μαύρο λουλούδι.
*
“Ας είναι ελαφρύ το παρελθόν που σε σκεπάζει'
λεν, ενώ ρίχνουν πάνω μου μια χούφτα
απαίτησης για συνέπεια.
*
Ήρθαμε τόσο κοντά. Κρυβόμασταν όμορφα
ο ένας απ’ τον άλλον.
Στις καλύτερες συναντήσεις η ζωή υποφέρεται.
*
Σε θέλω χάρη στον τυφλό φρουρό που σε συνέχει.
*
Με ερμηνεύει μόνο αυτός που σωπαίνει μέσα μου
τη στιγμή που ακούω ποια είμαι.
*
Μένω στ’ αλήθεια μ’ αυτούς που
ξεχνάμε παρόμοια τον έρωτα.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου