Πέμπτη, 8 Μαΐου 2014

Άννυ Τυχαίου ,ερωτώ,μη με ρωτάτε



-Ναι η όχι...;
Δεν μπορώ να αποφασίσω
και με μισώ γι' αυτό,
για τη δειλία μου.
Δεν μπορεί να είναι τόσο δύσκολο
ένα βήμα θα κάνω μόνο,
θα δοκιμάσω!
Δεν ξέρω, ας περιμένω
κάποια στιγμή που θα νιώθω έτοιμη,
όχι τώρα, όχι ακόμη.
Αβεβαιότητα με μαστίζει
μου τρώει την ψυχή
μα προτιμώ να περιμένω.
Η δεν είναι επιλογή μου
αλλά ο φόβος
που δε μ' αφήνει,
που αποφασίζει αυτός για μένα
και βάζει βαρίδια στα πόδια
και φίμωτρο στο στόμα;
Φόβος άρνησης και απόρριψης
κατάρρευσης προσδοκιών
μύχιων ελπίδων και επιθυμιών...
Κάποτε θα ξέρω την απάντηση
ως τότε όμως θα περιμένω...
και θα υποφέρω.------



Μη, μη με ξυπνάτε, όχι ακόμη

αφήστε με να κοιμηθώ
λίγο ακόμα μόνο
τόσο δα.
Δεν τον χόρτασα
δεν τον χορταίνω ποτέ μου.
Είναι που έρχεται
τις νύχτες μόνο
και φεύγει τα πρωινά.
Και μετά το μόνο
που μου απομένει
είναι η ερημιά.
Γι αυτό σας λέω
μη με ξυπνάτε
αφήστε με
να ονειρευτώ.
Γιατί μόνο
στα όνειρα μου έρχεται
και πιότερο δεν μένει.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου