Τρίτη, 20 Μαΐου 2014

Συναισθήματα και μνήμες,Άννυ Τυχαίου

Συναισθήματα και μνήμες
κιτρινισμένες φωτογραφίες
σε συρτάρι ξεχασμένες
επιθυμίες, προσδοκίες και ελπίδες
στο χρόνο σκορπισμένες και χαμένες
το στήθος μου ασφυκτικά πιέζουν
το στοιχειώνουν.
'Αδεια πόλη η ψυχή μου
έρημη, αδειανή και σκοτεινή
σκιρτά σε κάθε ήχο
κάθε φωνή.
'Αδικα ψυχή μου
μάταια προσμένεις
και ελπίζεις να γεμίσεις
από όνειρα παλιά
ταξιδιάρικα, φευγάτα
του παρελθόντος φαντάσματα
αλαργινά και ουτοπικά.
'Ανοιξε, καθαρός αέρας να μπει
ήχοι κρυστάλλινοι, μελωδικοί
ανοιξιάτικος και λαμπερός ήλιος
το φωτεινό γαλάζιο του ουρανού
η φύση με χρώματα να σε πλημμυρίσει.
Σταμάτα να έχεις ψευδαισθήσεις
και να σε εκδικείσαι
ξέχνα το παρελθόν
στο μέλλον είναι η ζωή.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου