Παρασκευή, 16 Μαΐου 2014

Άννυ Τυχαίου , αζήτητα αχρείαστα


Όλα αυτά που έχω μέσα μου
που θέλω να δώσω
να προσφέρω,
όχι να πουλήσω
μα να δωρίσω
να χαρίσω.
Είναι τόσα πολλά
που με πνίγουν
μα στους άλλους
λίγα θα φαντάζουν
λίγα η ασήμαντα
για να μην τα θέλουν.
Στα αζήτητα και αχρείαστα
σαν πραμάτεια στο ράφι
παλιά σκονισμένη
που κανείς δεν παίρνει
ληγμένη και ξεχασμένη.

Μη μου χτυπάς την πόρτα
άδικα με επισκέπτεσαι,
λάθος διεύθυνση
και πληροφορίες
σου έδωσαν.
Μόνη μου είμαι
δεν το βλέπεις,
ξέχασα ακόμα και πως είναι
να έχω κάποιον
στο πλευρό μου
Δεν έχω τίποτα
και κανένα να ζηλέψω
μα μήτε και να με ζηλέψει.
Τη δική μου συντροφιά
κανείς δεν την φθονεί,
ανεπιθύμητη παρέα
είναι από όλους η μοναξιά
και η ερημιά.
Άμε παραπέρα ζήλια,
φρουρός και εχθρός του έρωτα
εκεί όπου υπάρχει αγάπη
ευτυχία και διπλή χαρά,
εγώ δεν έχω τίποτα
απ' όλα αυτά.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου