Πέμπτη, 19 Ιουνίου 2014

Μια αληθινή ιστορία συντροφικότητας σκύλου,γράφει ο Τάσος Ορφανίδης

Θα σας πω μια ιστορία ,
Κάποτε είχα ένα σκυλί κόκερ ,τη Λάση παιδί της Σέλμα, δικό μας σκυλί κι αυτό .
Η Λάση έζησε πολλά χρόνια κοντά μας .Αρχικά ,ζούσε έξω από το σπίτι στην βεράντα ,μαζί με την μάνα της (μικρό το σπίτι και δυο μικρά παιδιά ).Όταν γεννήθηκε, η μεγάλη μου κόρη επέμενε να κρατήσουμε ένα σκυλί ,αλλά έβρισκε τις αντιρρήσεις μας .Τελικά κάναμε μια συμφωνία ,ότι θα την εκπαιδεύσει η ίδια, θα την έχει υπό την ευθύνη της, θα την φροντίζει  για το φαγητό της και τις βόλτες της κυρίως (10 χρονών η κόρη μου τότε).Συνεπής στον λόγο της, την φρόντιζε ,της έμαθε να μη λερώνει ,σταθερές ώρες φαγητού και βόλτας σε συνδυασμό με τις υποχρεώσεις σχολείου.
Υπεύθυνη και μεθοδική ,στην εκπαίδευση της Λάσης ,παρά την ηλικία της 


Η μάνα της η Σέλμα ,υπήρξε εξαιρετικού χαρακτήρα ζώο ,μαζί παντού ,περιττό να σας πως ότι ζήλευε και την γυναίκα μου όταν κολυμπούσαμε στην θάλασσα, ανάμεσά μας πάντα, μη αγγίξει ο ένας τον άλλον.Έκανε δύο γέννες ,την πρώτη 5 αρσενικά ,την δεύτερη 3 θηλυκά.

Η μεγαλύτερη εμπειρία μου ήταν, όταν ήρθε η ώρα της να γεννήσει για πρώτη φορά .Ήταν καλοκαίρι ,ημερήσιο μπάνιο με φίλους στο Ποσείδι. Κολύμπι εγώ,   κολύμπι από δίπλα μου αυτή, δεν ξεκολλούσε αν και εγκυμονούσα .Όταν ήρθε η ώρα της επιστροφής ,στο πατάκι του συνοδηγού η Σέλμα άρχισε να στριφογυρνά προσπαθώντας να κάνει την φωλιά της.Η αγωνία μου να φθάσουμε εγκαίρως δεν περιγράφεται .Τελικά το βράδυ, έτοιμη πλέον, περιμέναμε να αρχίσει η διαδικασία.Τα συναισθήματα πολλά ,αγωνία ,χωρίς εμπειρία το σκυλί κι εγώ πως θα τα πηγαίναμε .Ήρθε το πρώτο ,ανά μισή ώρα περίπου ακολουθούσε το επόμενο τα έγλειφε τα περιποιούτανε,εγώ την βοηθούσα δίνοντας της λακτόζη σε γάλα ,σύμφωνα με τις οδηγίες του γιατρού, ανάμεσα σε κάθε γέννα.Όταν άρχιζε η διαδικασία να γεννήσει το επόμενο ,  κάθε φορά ήταν κάτι ξεχωριστό .

Κάθε ζωντανή ψυχή χρειάζεται τον μεγαλύτερο σεβασμό, όταν βιώνει το μεγαλείο της γέννησης ,της δημιουργίας νέας ζωής.

 Έζησε πολλά χρόνια ,την χάσαμε  από ατύχημα με αυτοκίνητο (δεν άκουγε η Σέλμα είχε τρυπήσει άγανο το τύμπανο ).Παρά τις συνεχείς αντιβιώσεις, τα υγρά από το αυτί της δεν σταματούσαν .Καμία καλλιέργεια δεν βοήθησε . Η θεραπεία βρέθηκε συμπτωματικά στην γλώσσα της κόρης της Λάσης .¨Όλη μέρα έγλειφε το αυτί της μάνας της .Ως εκ θαύματος σταμάτησαν τα υγρά .Βέβαια η ζημιά στο τύμπανο είτε από αβλεψία δική μας, είτε του γιατρού δεν αποφεύχθηκε ,μοιραίο για τον θάνατο της όταν δεν άκουσε το αυτοκίνητο που ερχόταν .

Η απώλεια της ήταν μεγάλη, πρώτη φορά ένοιωσα την ανάγκη, να κλάψω χωρίς ντροπή .



Η Λάση απέκτησε το δικαίωμα να μπει στο σπίτι ,το κρεβατάκι της ,συνεπής και παρατηρητική σε κάθε τι .Προσεκτική στην συμπεριφορά της όταν είχαμε επισκέπτες ,δεν ενοχλούσε κανένα ,παρά το ότι παιχνιδιάρικο ζώο από την ράτσα του ,τις ώρες εκείνες έδειχνε φοβερή υπακοή .Η εκπαίδευση της κόρης έπιασε τόπο ,δεν ανέβαινε σε καναπέδες ,σε κρεβάτια ,δεν ζητούσε ποτέ φαγητό όταν τρώγαμε ,περίμενε υπομονετικά στο καλάθι της μέχρι να έρθει η ώρα η δική της.

Όλα τα ωραία όμως, κάποτε φθάνουν στο τέλος τους.

Πέρασαν τα χρόνια ,η ηλικία ίσως ,έπαθε ακράτεια ,δεν μπορούσε να ελέγξει τις ώρες της .Κάθε σκέψη και προσπάθεια αντιμετώπισης, δεν βοήθησε στην απόφαση μας να πάει στο χωριό μαζί με την γιαγιά .

Μετά από λίγο καιρό  ,όταν την επισκεφθήκαμε (λέγεται ότι τα κόκερ είναι εκδικητικά )την πλησίασα την φρόντισα, έκοψα τους κόμπους της από τα μαλλιά, της έκανα μπάνιο ,παρόλα αυτά ούτε την ουρά της κούνησε ούτε ένα γλύψιμο μου έκανε,τίποτε,ψυχρή.'Όταν αποφασίσαμε να φύγουμε ,άνοιξα την πόρτα και ξαφνικά πήδηξε μέσα .Τότε μου έδειξε την αφοσίωση της .
Στην συνέχεια η γιαγιά την φώναξε για να πάει μαζί της και σε εκείνο το δίλημμα,επέλεξε να πάει με την γιαγιά.
'Ένοιωθε ότι όχι μόνο αυτή ,αλλά και η γιαγιά που ζούσε μόνη ,την χρειαζότανε ,σπουδαίο ζώο  .Μας έδωσε όμως κι ένα μάθημα ,ότι δεν  εγκαταλείπεις τον σύντροφό σου όταν σε χρειάζεται .Μας τιμώρησε που την παρατήσαμε .Σωστά επέλεξε και  πήγε με την γιαγιά που την χρειαζότανε ,δέθηκαν η μία με την άλλη ,είχαν την ανάγκη η μία της άλλης.

Σημ:οι φωτογραφίες είναι από το internet( τις δικές τους δεν τις έχουμε σε ηλεκτρονική μορφή )

1 σχόλιο: