Δευτέρα, 2 Ιουνίου 2014

Διαβάζοντας ποιοτικά, "διαβάζουμε" τις σκέψεις των άλλων από pathfinder.gr


Η μελέτη λογοτεχνικών αριστουργημάτων βοηθά τους αναγνώστες να κατανοούν τι σκέφτονται και νιώθουν οι άλλοι, αναπτύσσοντας παράλληλα, την συναισθηματική τους νοημοσύνη και την ικανότητα της ενσυναίσθησης. Λέων Τολστόι, Ντον Ντελίλο, Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι βρίσκονται στα ράφια του πλησιέστερου βιβλιοπωλείου και σας περιμένουν.

Η καλλιέργεια της φαντασίας είναι συνήθως, το βασικό κίνητρο που ωθεί έναν άνθρωπο να ασχοληθεί από παιδί με τον μαγικό κόσμο των βιβλίων. Μία πρωτότυπη μελέτη από ερευνητές της Νέας Σχολής Κοινωνικών Ερευνών της Νέας Υόρκης αναδεικνύει την αξία της λογοτεχνίας ως εργαλείο για την ανάπτυξη των νοητικών και συναισθηματικών μας ικανοτήτων, ωθώντας στην καλύτερη κατανόηση της οπτικής γωνία των άλλων.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον καθηγητή κοινωνικής ψυχολογίας, Εμμανουέλε Καστάνο, προχώρησαν σε πέντε πειράματα με τα οποία μέτρησαν τον ρόλο της λογοτεχνίας στην ικανότητα των αναγνωστών να καταλαβαίνουν την θέση των άλλων και να κατανοούν τι σκέφτονται και νιώθουν οι διπλανοί τους. Τα είδη των βιβλίων, που έπρεπε να διαβάσουν οι εθελοντές, ήταν τρία: κλασική και σύγχρονη λογοτεχνία, μπεστ- σέλερ και έργα που δεν ανήκουν στο λογοτεχνικό είδος.

Στην πρώτη κατηγορία προτιμήθηκαν συγγραφείς, όπως ο Άντον Τσέχωφ, ο Ντον Ντελίλο, ο Κάρολος Ντίκενς, στη δεύτερη κυριάρχησαν βιβλία, όπως οι “Πενήντα Αποχρώσεις του Γκρι”, ενώ στην τρίτη επιλέχθηκαν κυρίως, επιστημονικά συγγράμματα. Το κύριο εύρημα από τα τεστ συναισθηματικής νοημοσύνης, ενσυναίσθησης και κοινωνικής αντίληψης ήταν ότι η ανάγνωση των βιβλίων της πρώτης κατηγορίας αύξησε την ικανότητα ενσυναίσθησης των αναγνωστών, δηλαδή να “διαβάζουν” τι σκέφτονται οι γύρω τους και να διαισθάνονται τα συναισθήματά τους, περισσότερο από τις δύο άλλες κατηγορίες βιβλίων.

Οι "Πενήντα Αποχρώσεις του Γκρι" συναντούν φανατικές οπαδούς σε όλο τον κόσμο

Σύμφωνα με τους ερευνητές, η ποιοτική λογοτεχνία διευρύνει τους πνευματικούς ορίζοντες, σε αντίθεση με τα περισσότερα μπεστ- σέλερ, καθώς η πρώτη απαιτεί ενεργή νοητική συμμετοχή του αναγνώστη και δημιουργική σκέψη. Ενώ για παράδειγμα, οι “Πενήντα Αποχρώσεις του Γκρι” θεωρούνται “ευχάριστα αναγνώσματα”, δεν βοηθούν κάποιον να εντρυφήσει στο νου και την καρδιά των υπόλοιπων ανθρώπων, όπως το πετυχαίνει ο “Πόλεμος και Ειρήνη” του Τολστόι.
Κάποιοι επιστήμονες ωστόσο, εμφανίστηκαν επιφυλακτικοί απέναντι σε αυτή τη νέα θεωρία. Ο Ιταλός γνωσιακός νευροεπιστήμονας, Βιτόριο Γκαλέζε, ο οποίος ειδικεύεται στον τρόπο που ο εγκέφαλος αντιδρά στα έργα τέχνης, αμφιβάλλει κατά πόσο είναι σωστή η διάκριση της λογοτεχνίας ανάμεσα σε ποιοτική και πιο “λαϊκή”.

Όπως αναφέρει, “πρόκειται για πολύ ολισθηρό έδαφος, καθώς τα σύνορα ανάμεσα στην 'υψηλή' και την 'χαμηλή' τέχνη διαρκώς μετακινούνται”. Ενδεικτικά, χρησιμοποίησε το χαρακτηριστικό παράδειγμα του Γάλλου μυθιστοριογράφου Ονόρε ντε Μπαλζάκ, ο οποίος δημοσίευσε τα έργα, που απαρτίζουν την “Ανθρώπινη Κωμωδία”, σε μορφή λαϊκού σίριαλ, αλλά αυτά σταδιακά απέκτησαν την αίγλη κλασικών λογοτεχνικών έργων.

Παρά τις διαφορετικές απόψεις και αντιπαραθέσεις, η αμερικανική αυτή έρευνα ανοίγει ένα νέο παράθυρο στη μόρφωση υπό την ευρεία έννοια της παιδείας, που υπόσχεται πως με όπλο κάποια λογοτεχνικά ερεθίσματα είμαστε σε θέση να ψυχολογήσουμε καλύτερα τους γύρω μας. Πώς σας φαίνεται αυτή η ιδέα και ποια επιλογή βιβλίου θα ορίσει την επόμενη σας αγορά;




Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου