Τετάρτη, 16 Ιουλίου 2014

ΓΙΑΤΙ ΤΡΕΧΩ ,Δημήτρης Βενετικίδης: «Είναι το ραντεβού με τον εαυτό μου»

 Ο «εθισμός» στο τρέξιμο και όσα έμαθε στο σώμα και στο πνεύμα του ο δρόμος. 

 Στον Olympus Marathon 2013, το χιόνι σε κάποια σημεία (στα Ζωνάρια) δεν είχε λιώσει ακόμα. (Φωτογραφία Go Experience)
  Κίμων Φραγκάκης andro.gr

Ποια είναι η βασική σας ασχολία στη ζωή;

Πρώην εργαζόμενος στην Ε.Λ.Β.Ο., σήμερα συνταξιούχος.

 Γιατί τρέχετε;

Αλλαγή τρόπου ζωής το είπα τότε. Σήμερα, 25 χρόνια μετά, το λέω ανάγκη. Είναι το καθημερινό κάλεσμα στο δρόμο, στο στάδιο, στη φύση. Η ενεργοποίηση των αισθήσεων σε υπερθετικό βαθμό, η γλυκιά μου ρουτίνα, το ραντεβού με μένα.

 Ποιος είναι ο στόχος σας;

Πάντα υπάρχει ένας στόχος. Στην περίπτωσή μου είναι κάποιοι αγώνες που μ’ ενδιαφέρουν και αποτελούν κριτήριο καλής αγωνιστικής κατάστασης σε σχέση με το παρελθόν. Ο Olympus Marathon είναι για μένα σημείο αναφοράς και απόδειξη της καλής, ή μη, ετήσιας προετοιμασίας. Μια επίδοση κάτω από τις 6 ώρες με ικανοποιεί. 

Στον ορεινό αγώνα Ναμάτων (Σινιάτσικο) τον Αύγουστο του 2012.

 Ποιο είναι το κίνητρό σας για να βγείτε από την πόρτα, ακόμα και όταν είστε κουρασμένος;

Πολλές φορές βγήκα έξω αισθανόμενος κούραση, αλλά στην πορεία τα αποτελέσματα ήταν θετικά. Γνωρίζοντάς το πλέον ξεκινάω και εφόσον υπάρχει πράγματι κούραση, τροποποιώ το πρόγραμμα στο συντομότερο και «ελαφρύτερο». Υπάρχει όμως και κάτι άλλο: η απώλεια μιας προπονητικής μονάδας μου δημιουργεί ενοχές, κάτι που δεν το επιθυμώ (εδώ είναι το κίνητρο). 

                            «Κάποιοι λένε ότι τα όρια είναι άγνωστα. 
                              Εγώ, μόλις τα αντιληφθώ, πάω σπίτι. 
                              Εξάλλου υπάρχει και το αύριο». 

Έχετε κάποιο ρούχο ή αξεσουάρ-φετίχ που φοράτε στο τρέξιμο; 

Ο εξοπλισμός που χρησιμοποιώ φροντίζω να είναι λειτουργικός και αποτελεσματικός, χωρίς να αναζητώ σ’ αυτόν μεταφυσικές ιδιότητες.

Τρέχετε μετά μουσικής;

Το επιχείρησα, αλλά δεν μου άρεσε. Προτιμώ να ακούω τους φυσικούς ήχους, όντας ενταγμένος στο περιβάλλον.

 Τι σας «ρίχνει» στο τρέξιμο;

Η επιμονή κάποιου άγνωστου συν-αθλούμενου να κολλάει πίσω μου χωρίς να «το ‘χει» και να κουδουνίζουν και τα κλειδιά του στην τσέπη (αυτό στο στάδιο)

Περνώντας από το καταφύγιο «Γιώσος Αποστολίδης» στον Olympus Marathon 2008.

  Και τι σας «ανεβάζει» περισσότερο;

Μια καλλίγραμμη κυρία που προηγείται ελαφρώς από μένα (κι αυτό στο στάδιο) 

Τι σκέφτεστε όταν διανύετε μεγάλες αποστάσεις;

Τα πάντα όλα! Από τον απολογισμό της μέρας και το σχεδιασμό της επόμενης μέχρι και τη διαδρομή ενός αγώνα. 

Από πού αντλείτε έμπνευση για να πάτε ένα χιλιόμετρο παρακάτω όταν φτάνετε στα όριά σας; 

Κάποιοι λένε ότι τα όρια είναι άγνωστα. Εγώ μόλις τα αντιληφθώ πάω σπίτι. Εξάλλου υπάρχει και το αύριο.

Στον Olympus Marathon 2014, διασχίζοντας τα Ζωνάρια, κάτω από το θρόνο του Δία. (Φωτογραφία Go Experience) 
Το τρέξιμο είναι για εσάς και διαλογισμός; Νιώθετε ότι σας ωφελεί και ψυχικά;

Αν εννοείτε τον απόλυτο έλεγχο του σώματος και του πνεύματος, ναι, και νιώθω όμορφα. 

Είναι αλήθεια ότι προκαλεί έναν γλυκό «εθισμό»; Πόσο εξαρτημένος νιώθετε; 

Η ευφορία που αισθάνεται κανείς μετά το τρέξιμο είναι δεδομένη. Όσον αφορά στον «εθισμό» και την «εξάρτηση», θαρρώ έπεσα θύμα τους. Αυτό αποδεικνύεται από τη συνεχή και συνεπή μου ενασχόληση, που δεν φαίνεται να έχει τέλος.

 Έχετε λάβει μέρος σε αγώνες; Τι σας έμεινε από την εμπειρία;

Έχω λάβει μέρος σε πάρα πολλούς και διάφορους –όσον αφορά την απόσταση και το τερέν που διεξάγονται– αγώνες. Αυτό που μένει κάθε φορά, ανεξάρτητα από τα παραπάνω, είναι η ικανοποίηση του τερματισμού και η «λύτρωση» μετά από μια κοπιαστική προσπάθεια. 

Δρασκελίζοντας τα όμορφα μονοπάτια στον ημιμαραθώνιο του Πάικου.
 Έχετε τρέξει σε μαραθώνιο; 

Ναι, με καλύτερη επίδοση 2 ώρες και 47′ (Aγρίνιο).

Έχετε τραυματιστεί τρέχοντας;

Δεν νομίζω να υπάρχει αθλούμενος που να την «έβγαλε» αλώβητος. Θυμάμαι τον οδυνηρό μου τραυματισμό σ’ έναν Olympus Marathon, με αποτέλεσμα τρεις μήνες εκτός.

Πού τρέχετε συνήθως και γιατί;

Παρ’ όλο που τα τελευταία χρόνια τρέχω σε ορεινούς αγώνες, η προετοιμασία μου γίνεται κυρίως στο στάδιο.Το προτιμώ διότι όλα είναι στάνταρ μετρημένα και με βοηθούν στον απόλυτο έλεγχο απόστασης και ρυθμού. Για την επαφή μου με το βουνό, φροντίζω μια φορά την εβδομάδα, συνήθως τις Κυριακές με παρέα.

 Ποιο είναι το ωραιότερο σημείο που έχετε τρέξει;

Έτσι για να παινέψουμε και το σπίτι μας, θα αναφερθώ στον Όλυμπο, και κυρίως στα αλπικά του τμήματα.

Έχετε τρέξει στο σκοτάδι;

Έχω τρέξει, από ανάγκη, σε αγώνες μεγάλης διάρκειας, όπως στο UTMB (Άλπεις), στο VFT (παρθένο δάσος Παρανεστίου) και σε αγώνες περιπέτειας. 

Κάνετε διατάσεις και πότε/πού;

Οι διατάσεις αποτελούν για μένα αναπόσπαστο κομμάτι του εκάστοτε προγράμματος. 30 λεπτά τουλάχιστον είναι απαραίτητα πριν επιστρέψω σπίτι.

Kατηφορίζοντας το Ε4, προς τα Πριόνια, στον Olympus Marathon 2013. (Φωτογραφία Go Experience) 
 Πώς μετράτε την απόσταση που διανύετε;

Επειδή ο κύριος όγκος της προπόνησης μου γίνεται στο στάδιο, όπως ήδη είπα, όλα είναι μετρήσιμα και συνεπώς η χρήση οργάνου μέτρησης GPS (αν αυτό υπονοείτε) δεν μου είναι απαραίτητη. Στην περίπτωση που πάω στο βουνό, το ενδιαφέρον μου εστιάζεται στη χρονική διάρκεια και όχι στην απόσταση. Πάντως αυτό δεν σημαίνει ότι αποστρέφομαι την τεχνολογία.

                            «Τι με ‘’ανεβάζει’’ περισσότερο στο τρέξιμο;
                                       Μια καλλίγραμμη κυρία,
                            που προηγείται ελαφρώς από μένα
                                      όταν τρέχω στο στάδιο».

Προτιμάτε να τρέχετε μόνος ή με παρέα;

Δεν είναι εύκολο για κάποιον που έχει συγκεκριμένο στόχο και επίπεδο ικανότητας να βρει παρέα. Και γίνεται δυσκολότερο για μένα, αφού ζω στο Λιτόχωρο και οι άνθρωποι που ασχολούνται είναι ελάχιστοι. Πάντως είναι τυχεροί αυτοί που πληρούν τις «προδιαγραφές» και αποτελούν ομάδα.

Στον τερματισμό του Olympus Marathon 2008 με την καλύτερή του επίδοση 5 ώρες και 43′

 . Έχετε κάνει trail running στο βουνό;

Ναι, τα τελευταία χρόνια σε ορεινούς αγώνες.

 Barefoot (ξυπόλητο) τρέξιμο;

Δεν το έχω δοκιμάσει και φοβάμαι να το επιχειρήσω.

 Το τρέξιμο σάς βοήθησε να ξεπεράσετε κάποια εξάρτηση;

Το κόψιμο του καπνίσματος ήταν για μένα το πιο σημαντικό κίνητρο πριν από μια εικοσιπενταετία. Χρειάστηκα δυο χρόνια για να απαλλαγώ τελείως. Σήμερα θεωρώ το κόψιμο του καπνίσματος το σπουδαιότερο δώρο που έχω κάνει στον εαυτό μου και το οφείλω στο τρέξιμο.

 Αλήθεια τώρα: Δεν υπάρχουν εβδομάδες ή ακόμα και μήνες που βαριέστε να πάτε για τρέξιμο;

Αυτό δεν το ένιωσα ποτέ! Υπάρχουν, βέβαια, κάποιες περίοδοι μες τη χρονιά που κάνω «κοιλιά», όμως τις ξεπερνώ με εναλλαγές στο πρόγραμμα. Μείωση σε όγκο και ένταση και παρέα με ποδηλάτες.

 Τελικά έχει πλάκα να τρέχεις, ή είναι συνήθεια για μαζοχιστές;

Μπορεί και τα δύο. Για μένα πάντως οι λόγοι είναι διαφορετικοί και εύχομαι η συνήθειά μου αυτή να μη διακοπεί από ανώτερη βία.

                                             Tο κόψιμο του καπνίσματος,
                                             είναι το σπουδαιότερο δώρο ,
                                             που έχω κάνει στον εαυτό μου
                                             και το οφείλω στο τρέξιμο. 

Γιατί νομίζετε ότι όλοι έχουν «τρελαθεί» τα τελευταία χρόνια και παίρνουν τους δρόμους τρέχοντας; 

Τα τελευταία 15 χρόνια γινόμαστε μάρτυρες μιας έντονης τάσης προς το τρέξιμο. Τα στάδια, τα πάρκα, τα δάση και άλλοι ελεύθεροι χώροι γίνονται μέρη όπου συναθροίζονται δρομείς διαφόρων ηλικιών. Κάθε Κυριακή οργανώνονται αγώνες παντού σ’ όλη τη χώρα, με ρεκόρ συμμετεχόντων κάθε φορά. Λέτε να έχουν «τρελαθεί» ξαφνικά όλοι αυτοί; Λέτε; 

Έχετε κάποιον αγαπημένο δρομέα;

O Marco Olmo (ιταλικής καταγωγής) είναι ο άνθρωπος-αθλητής που θαυμάζω και που τα επιτεύγματά του, παρά την ηλικία του (65 χρόνων σήμερα) θα τα ζήλευαν αθλητές 40 χρόνια νεότεροι. Συμμετέχει σε αγώνες υπεραποστάσεων (Ultra), που διεξάγονται σε δρόμους, ερήμους και βουνά. Είναι το κεντρικό πρόσωπο σε κάθε αγώνα, προκαλώντας και το ενδιαφέρον της επιστημονικής κοινότητας με τις επιδόσεις του. Δίνει απάντηση σε αυτούς που πιστεύουν ότι το τρέξιμο είναι ικανότητα της πρώιμης ηλικίας μας και σ’ εμένα τη δύναμη να ακολουθώ το δρόμο του, αδιαφορώντας για τις ρυτίδες που με συνοδεύουν…

Olympus Marathon 2008: Εκκίνηση από τον αρχαιολογικό χώρο του Δίον, του αγώνα που μέχρι και σήμερα κρατάει το ρεκόρ με 4 ώρες και 33′ (Hernantez)

Πηγή : Andro.gr [ http://www.andro.gr/zoi/venetikidis/ ]

1 σχόλιο:

  1. κ. Ορφανίδη, σας ευχαριστώ πάρα πολύ για το ανέβασμα στο blog,
    του οδοιπορικού του αθλητή κ.Βενετικίδη ! πράγματι, άξιζε τον κόπο !

    συγχαρητήρια και στον κ.Βενετικίδη, που σε ώριμη ηλικία, εξακολουθεί
    να αθλείται και να παίρνει τιμητικές διακρίσεις, είναι πράγματι αξιέπαινος !

    ΑπάντησηΔιαγραφή