Ίσως μόνον όσοι ασχολούνται επισταμένα με την ψυχολογία – και μάλλον ακόμα περισσότερο οι θεωρητικοί της εκπαίδευσης – να το γνωρίζουν αλλά εδώ και αρκετά χρόνια διεξάγεται ένας σοβαρός διεπιστημονικός διάλογος γύρω από το αν η ανθρώπινη ευφυΐα είναι μια και μόνη και ενιαία. Συγκεκριμένα η θεωρία των πολλαπλών ευφυιών εισήχθη το 1983 από τον Χάουαρντ Γκάρντνερ, Αμερικανό ψυχολόγο και καθηγητή στη σχολή Διδακτικής του πανεπιστημίου Χάρβαρντ. Ο Γκάρντνερ διέκρινε εννέα διαφορετικά είδη νοημοσύνης, αντίστοιχα όχι μόνο με γνωστικά αντικείμενα αλλά και με πρακτικές ή δημιουργικές δεξιότητες, ακόμα και με καθημερινές ενασχολήσεις αλλά και την συναισθηματική ευφυία που συνίσταται στην ικανότητα ταυ ανθρώπου να κατανοεί καλύτερα τα συναισθήματα του και, κατά προέκταση, όλων των υπολοίπων. Οι ομοεθνείς του τουλάχιστον πήραν πολύ σοβαρά την θεωρία του και υπάρχει μία έντονη επιστημονική «φημολογία» ότι το αμερικανικό εκπαιδευτικό σύστημα εδώ και καιρό έχει αρχίσει να διαμορφώνεται σε όλες τις βαθμίδες του με βάση αυτήν, μία διαδικασία βέβαια που θα απαιτήσει πολλά χρόνια για να ολοκληρωθεί.
Δεν μπορούμε βέβαια να ξέρουμε αν ο Δημήτρης Μαραμής γνωρίζει την θεωρία του Γκάρτνερ (αν και το γεγονός ότι σπούδασε μουσική στην Αγγλία και άρα είναι ενήμερος και μετέχει της αγγλοσαξονικής κουλτούρας το κάνει αρκετά πιθανό). Αν όμως κάποιος δέχεται την ορθότητα της – και προσωπικά έχουμε αρκετά ισχυρούς λόγους για αυτό – τότε δεν μπορεί και να μην διαπιστώσει ότι ο τριανταεννιάχρονος συνθέτης σαφέστατα εκτός από μουσική ευφυία διακρίνεται και από συναισθηματική. Το είχαμε ήδη δει στο μέχρι τώρα έργο του οπότε η πλέον πρόσφατη δουλειά του που διόλου τυχαία φέρει τον τίτλο «Αισθηματική Ηλικία» έρχεται απλά να το επιβεβαιώσει για άλλη μια φορά και μάλιστα πανηγυρικά. Στο εξαιρετικά καλαίσθητο αυτό CD – βιβλίο που κυκλοφόρησε πριν λίγο καιρό ο Δημήτρης Μαραμής δημιουργεί τρεις σύντομες ενότητες – με ισάριθμα τραγούδια έκαστη – με τίτλους «Ερωτικά», «Παραμύθια» και «Όνειρα», μελοποιώντας αντίστοιχα δύο ποιήματα του Ναπολέοντα Λαπαθιώτη και ένα του Νίκου Αλέξη Ασλάνογλου και από τρία των Σωτήρη Τριβιζά και Μιχάλη Γκανά.
Ίσως η πολύ καλή τεχνικά ερμηνεία του πρωτοεμφανιζόμενου δισκογραφικά Θοδωρή Βουτσικάκη να είναι λίγο υπερβολικά «οπερετική» για τα γούστα μας αλλά αυτό δεν εμποδίζει διόλου στο να αναδειχθούν για άλλη μία φορά – τόσο στα εννέα τραγούδια όσο και στα τρία ορχηστρικά που συμπληρώνουν το CD - τα δύο μεγάλα δημιουργικά χαρίσματα του Δ. Μαραμή, η πηγαία μελωδική του ικανότητα και η ενορχηστρωτική του δεινότητα. Η τελευταία εκφράζεται και πάλι με τα λιτότερα των μέσων, στην πλειοψηφία των κομματιών με ένα κουαρτέτο που αποτελούν το πιάνο του ιδίου, βιολί, βιολοντσέλο και κοντραμπάσο με δύο μόνον εξαιρέσεις όπου ο λυρισμός του παύει να είναι μετά-κλασικός και πηγαίνει προς την jazz οπότε στα όργανα αυτά προστίθεται – ή αντικαθιστά κάποια από αυτά – φλάουτο ή σαξόφωνο.
Συνοπτικά στο CD αυτό ο δημιουργός μετατρέπει με τον καλύτερο τρόπο σε ήχο το περιεχόμενο των ποιημάτων τα οποία μελοποιεί, δηλαδή το αληθινό νόημα των παιδικών παραμυθιών, τα όνειρα μα και τον έρωτα που η «ένωση» τους σηματοδοτεί κατά κάποιο τρόπο την εποχή στην ζωή κάθε ανθρώπου κάπου ανάμεσα στο τέλος της εφηβείας και τις απαρχές της ωριμότητας, με άλλα λόγια την κατ' εξοχήν «(συν)αισθηματική ηλικία». Αποδεικνύοντας έτσι περίτρανα ότι τελικά στους μεγάλους συνθέτες η μουσική ωρίμανση συμβαδίζει και συνάδει πάντα με την εσωτερική αναζήτηση που οδηγεί στην συναισθηματική – και όχι μόνο – συνειδητοποίηση!

* Ο συνθέτης Δημήτρης Μαραμής μαζί με τον ερμηνευτή Θοδωρή Βουτσικάκη παρουσιάζουν τον κύκλο τραγουδιών Αισθηματική Ηλικία στην Κυπαρισσία (Apollo Resort Art) αυτήν την Κυριακή 3 Αυγούστου.