Κυριακή, 31 Αυγούστου 2014

ένα χώρο πλασμένο απ τα χέρια μου,Ευτυχία Βιγκοπούλου

Σκέπτομαι τα ελάχιστα πράγματα που χρειάζομαι για να είμαι καλά...
αυτά που μπορώ να κάνω με τα δυο μου χέρια...
και έρχομαι τόσο κοντά...
ανασαίνω...
έναν όμορφο αέρα ικανοποίησης...
φτιάχνω έναν χώρο ...
έναν ελεύθερο χώρο ...
ίσως σιωπής...
αδιαπέραστο απ τα βλέμματα των άλλων...
αλλά τόσο όμορφα διάφανο στο δικό μου βλέμμα...
γιατί μου δείχνει το χώρο της επιθυμίας μου...
το χώρο της ιστορίας μου...
ένα χώρο πλασμένο απ τα χέρια μου...

αυτό έχει αξία

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου