Σάββατο, 30 Αυγούστου 2014

Σκόρπια, ασυνάρτητα λόγια,Ευτυχία Βιγκοπούλου

Σκόρπια, ασυνάρτητα λόγια...
χανόταν στη μνήμη...
και όποτε γυρνούσε στο τώρα...
χαράμιζε καμιά κουβέντα...
απ αυτές που δεν χρειάζονταν εξηγήσεις...
για να νιώσει τι του γεννούσε τόση θλίψη...
εκείνο το βράδυ...
ήθελε πάλι να θρηνήσει ...
χωρίς να κρύβεται σε άλλες κουβέντες...
Σε νιώθω...
αλλά τι ωφελεί να σκάβεις...
ξανά και ξανά τον ίδιο πόνο???
πέρασε πια ...
κοίτα να ησυχάσεις γιατί...
έτσι που σε βλέπω ...

σκάβεις μονάχος το χαντάκι σου.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου