Πέμπτη, 25 Σεπτεμβρίου 2014

Ερωτευμένος Σοπέν στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης

Με τους Α’ Χορευτές, τους Σολίστ, τους Κορυφαίους και το Corps de ballet της ΕΛΣ

Ο Ερωτευμένος Σοπέν, το ποιητικό μπαλέτο του βραβευμένου Γάλλου χορογράφου Γιαννίκ Μποκέν, που παρουσιάστηκε με μεγάλη επιτυχία για τέσσερις -sold out- παραστάσεις το Μάιο στο ανακαινισμένο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά γοητεύοντας το αθηναϊκό κοινό, επιστρέφει τη νέα καλλιτεχνική περίοδο σε Θεσσαλονίκη και Αθήνα για να συγκινήσει του φίλους της τέχνης.

Για δύο παραστάσεις, στις 27 και 28 Σεπτεμβρίου στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης, στο πλαίσιο των πολιτιστικών εκδηλώσεων για τα 49α Δημήτρια και για τέσσερις παραστάσεις, στις 10, 12, 15 και 16 Οκτωβρίου στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά, οι χορευτές του Μπαλέτου της Εθνικής Λυρικής Σκηνής ερμηνεύουν τον τραγικό έρωτα του Βέρθερου για την Σαρλόττε, μέσα από την ονειρική χορογραφία του Μποκέν και τη γοητευτική και άκρως ρομαντική μουσική του Φρεντερίκ Σοπέν.

Εμπνευσμένη από το επιστολικό μυθιστόρημα Τα πάθη του νεαρού Βέρθερου του Γιόχαν Βόλφγκανγκ φον Γκαίτε και τις υπέροχες μελωδίες από έργα για πιάνο του Σοπέν, η χορογραφία του Μποκέν κρατάει τους βασικούς χαρακτήρες του έργου, που έγραψε ο Γκαίτε στην ηλικία των 24 ετών, ωστόσο αλλάζει τα δεδομένα του χρόνου και του τόπου που ξεδιπλώνεται το ερωτικό δράμα του Βέρθερου ο οποίος θα ηττηθεί στο τέλος από το πάθος του: ενώ στο κείμενο του Γκαίτε περιγράφεται η πρώτη συνάντηση του ήρωα με τη Σαρλόττε και μετά από καιρό ανακαλύπτουμε τον ορμητικό έρωτά του για εκείνη, το δίπρακτο μπαλέτο του Μποκέν ξεκινάει με το δεδομένο του ασίγαστου έρωτα του Βέρθερου για τη Σαρλόττε, η οποία όμως είναι παντρεμένη με τον Άλμπερτ.

Ο διακεκριμένος γάλλος χορογράφος πρωτοπαρουσίασε με μεγάλη επιτυχία τη συγκεκριμένη χορογραφία τον Οκτώβριο του 2013, στην Κωνσταντινούπολη.
Ο Γιαννίκ Μποκέν σπούδασε χορό στη Σχολή Μπαλέτου της Όπερας του Παρισιού, χόρεψε ως Α’ Χορευτής στο Μπαλέτο της Όπερας της Βόννης και της Ρώμης, στο Βασιλικό Μπαλέτο της Φλάνδρας (Αμβέρσα) και στη Γερμανική Όπερα του Βερολίνου. Στη μέχρι σήμερα καριέρα του έχει βραβευτεί επανειλημμένως με το Α’ Βραβείο του Ωδείου του Παρισιού (1981), το Χρυσό μετάλλιο στο Διαγωνισμό Ουλγκάτ (1985), το Χρυσό μετάλλιο στο Διεθνή Διαγωνισμό Παρισιού (1987) και το βραβείο Ποζιτάνο «Λεονίντ Μασσίν» (1995). Έχει εργαστεί ως υπεύθυνος προβών για το Μπαλέτο της Κρατικής Όπερας της Βιέννης, ενώ έχει διδάξει στο Μπαλέτο της Κρατικής Όπερας της Δρέσης, στο Εθνικό Μπαλέτο της Φιλανδίας, στο Βασιλικό Μπαλέτο της Σουηδίας, στο Μπεζάρ της Λωζάννης, στο Θέατρο Στανισλάβσκι της Μόσχας, στα κορυφαία Μπαλέτα του Μόντε Κάρλο, στο Βασιλικό Μπαλέτο της Φλάνδρας, στην Κρατική Όπερα της Κωνσταντινούπολης και της Άγκυρας κ.ά.

Στην παράσταση στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης θα έχουμε την ευκαιρία να απολαύσουμε τις μοναδικές δεξιοτεχνικές ικανότητες και το βαθύτατο λυρισμό των χορευτών του Μπαλέτου της ΕΛΣ. Στους πρωταγωνιστικούς ρόλους των δύο εραστών -της Σαρλόττε και του Βέρθερου- που βυθίζονται στον ανεκπλήρωτο έρωτά τους εναλλάσσονται στις δύο υψηλού επιπέδου διανομές οι Ευριδίκη Ισαακίδου και Ντανίλο Ζέκα και οι Μαρία Κουσουνή και Βαγγέλης Μπίκος. Στο ρόλο του Άλμπερτ, συζύγου της Σαρλόττε ο Θανάσης Σολωμός και στο ρόλο του Βίλχελμ, επιστήθιου φίλου του Βέρθερου, ο Ίγκορ Σιάτζκο.

Τις μοναδικές μελωδίες των έργων του Σοπέν θα ερμηνεύσει ζωντανά επί σκηνής ο καταξιωμένος σολίστ πιάνου Γιώργος-Εμμανουήλ Λαζαρίδης με σημαντική καλλιτεχνική παρουσία σε διεθνή μουσικά φεστιβάλ και σημαντικές συνεργασίες με κορυφαίες φιλαρμονικές και συμφωνικές ορχήστρες. Στο τραγούδι και τους αυτοσχεδιασμούς, οι διακεκριμένοι μονωδοί της ΕΛΣ Δημήτρης Πακσόγλου στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης και Νίκος Στεφάνου στις παραστάσεις στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά.

[Σημείωμα του χορογράφου Γιαννίκ Μποκέν]
Χρόνια τώρα μου προτείνουν να χορογραφήσω έργα. Τελικά, μόλις πρόσφατα πείστηκα να προσπαθήσω, καθώς η ιδέα να χορογραφήσω τον Βέρθερο καταστάλαξε μέσα μου. Γνώριζα, άλλωστε, καλά το ρόλο, καθώς τον είχα ερμηνεύσει στη Γερμανία το 1984 σε χορογραφία του Πέτερ φαν Ντάικ [Peter van Dijk]. Γνωρίζοντας ότι ως όπερα ο Βέρθερος [Werther] του Μασνέ [Massenet] συγκαταλέγεται στο βασικό ρεπερτόριο κάθε λυρικού θεάτρου, είναι μάλιστα παράξενο το γεγονός ότι το έργο δεν είχε χορογραφηθεί μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 1980, όταν ο Φαν Ντάικ δημιούργησε τη δική του εκδοχή.
Δεν ήθελα να ξεκινήσω χορογραφώντας ένα αφηρημένο μπαλέτο. Επιπλέον, η δημιουργία της χορογραφίας δεν υπήρξε εύκολη υπόθεση. Σύντομα, όμως, συνειδητοποίησα ότι το κλειδί γι’ αυτόν τον καινούργιο κόσμο ήταν η ίδια η μέθοδος της διδασκαλίας μου σε συνδυασμό με το κλασικό ύφος. Έχω συναίσθηση τι σημαίνει να χορογραφώ για πρώτο μου έργο ένα μεγάλης διάρκειας μπαλέτο με τόσο δυνατή πλοκή, αλλά τελικά δεν θα μπορούσα να πω διαφορετικά αυτή την ιστορία, παρά με τον τρόπο που θα δείτε. Ένιωσα ότι με καθοδηγούσε μια πολύ έντονη υπόθεση και αντίστοιχα σημαντική μουσική. Ακούγοντας τον Σοπέν έβλεπα το έργο να διαδραματίζεται μπροστά μου. Η εργογραφία του, δε, είναι τόσο ευρεία και προσφέρει τόσες επιλογές, ώστε μπορούσα να διαλέξω οποιαδήποτε από τις μουσικές του προκειμένου να περιγράψω τις διαθέσεις και τις καταστάσεις που επιθυμούσα. Τελικά, επέλεξα δώδεκα σπουδές, τέσσερα νυκτερινά, έξι βαλς, τρεις σκωτσέζικους χορούς, μία πολωνέζα και μία μπαλάντα. Η μουσική του, όμως, με έκανε να ξεχάσω ότι αργότερα θα είχα ένα σημαντικό πρόβλημα να αντιμετωπίσω: την εύρεση ενός πιανίστα που θα μπορούσε να ερμηνεύσει όλο αυτό το ρεπερτόριο. Αναζητήσαμε αρκετούς μουσικούς. Ορισμένοι από την αρχή συνειδητοποίησαν τις δυσκολίες, άλλοι δυσκολεύτηκαν στην πορεία. Σε αυτό το σημείο θα ήθελα να ευχαριστήσω ιδιαίτερα τη Γιέλενα Σεκαλύοβα από την Κρατική Όπερα της Σμύρνης, η οποία έπαιξε πιάνο στην πρώτη παρουσίαση του έργου στην Κωνσταντινούπολη.
Στη χορογραφία μου κράτησα τους βασικούς χαρακτήρες του έργου, άλλαξα όμως το χρόνο και τον τόπο της ιστορίας, ξεκινώντας από το κεντρικό σημείο: ενώ στο κείμενο του Γκαίτε περιγράφεται η πρώτη συνάντηση του Βέρθερου με τη Σαρλόττε και μετά από καιρό ανακαλύπτουμε τα συναισθήματα του ήρωα, αυτό το μπαλέτο ξεκινάει με δεδομένο ότι ο Βέρθερος είναι ήδη τρελά ερωτευμένος με τη Σαρλόττε, η οποία είναι παντρεμένη με τον Άλμπερτ. Ο γάμος της Σαρλόττε και του Άλμπερτ πραγματοποιείται όταν ο Βέρθερος έχει ήδη φύγει από τη γενέτειρά του, το Βάλχαϊμ, για έξι μήνες, προκειμένου να ξεπεράσει τον έρωτά του γι’ αυτή. Επιπλέον, ο Βέρθερος στέλνει κάποιον να πάρει από το σπίτι του Άλμπερτ το πιστόλι, ενώ στο μπαλέτο μας πηγαίνει ο ίδιος ο ήρωας. Πρόσθεσα, επίσης, ορισμένες ομαδικές σκηνές, μια σκηνή στο πάρκο στην Α” Πράξη και το χορό στη Β” Πράξη, έτσι ώστε να έχω περισσότερη ελευθερία στο χτίσιμο του έργου, όπως επίσης τη δυνατότητα να εμπλακεί περισσότερο όλο το σώμα του Μπαλέτου σε αυτή την υπέροχη και τραγική ιστορία.
Η όλη εμπειρία υπήρξε καταπληκτική με ποικίλα συναισθήματα τόσο ανακαλύπτοντας τον Βέρθερο, όσο ακούγοντας τον Σοπέν και γνωρίζοντας υπέροχους συνεργάτες και καλλιτέχνες. Θα ήθελα να ευχαριστήσω ιδιαίτερα τη Σινέρ Γκιονέντς-Μποκέν, η οποία με έπεισε να χορογραφήσω τον Βέρθερο, αλλά και να εκφράσω την ευγνωμοσύνη μου στην Αϋφέρ Ζερέν Καλλιτεχνική Διευθύντρια της Κρατικής Όπερας και του Μπαλέτου Κωνσταντινούπολης, η οποία μου έδωσε τη μεγάλη ευκαιρία να πραγματοποιήσω αυτό το έργο».

[ Σύνοψη ]
Πράξη Α” / Ο νεαρός Βέρθερος είναι αθεράπευτα ερωτευμένος με τη Σαρλόττε (Λόττε), χωρίς να βρίσκει όμως ανταπόκριση. Ο ίδιος δεν έχει εξομολογηθεί το μυστικό του σε κανέναν, παρά μόνο στον καρδιακό του φίλο Βίλχελμ. Η Σαρλόττε είναι παντρεμένη με τον Άλμπερτ. Ακολουθώντας την επιθυμία της μητέρας της, αυτή και τα έξι αδέλφια της εγκαθίστανται στο σπίτι του συζύγου της.
Ο Βέρθερος επισκέπτεται πότε-πότε το νεαρό ζευγάρι, παρότι αυτό του προκαλεί πόνο. Οι πολύωρες συζητήσεις με τη Σαρλόττε για βιβλία ενδυναμώνουν ακόμα περισσότερο τον έρωτά του. Σε μία γιορτή που οργανώνουν η Σαρλόττε και ο Άλμπερτ στον κήπο του σπιτιού τους, εμφανίζεται ο Βέρθερος, οι φίλοι του και τα αδέρφια της Σαρλόττε. Τη συζήτηση του Βέρθερου με τη Σαρλόττε διακόπτει η εμφάνιση του σύζύγου της. Για ακόμα μία
φορά ο Βέρθερος μένει μόνος με τον επιστήθιο φίλο του, τον Βίλχελμ. Τα όνειρά που κάνει για τη Σαρλόττε διαλύονται όταν αντικρίζει την πραγματικότητα.
Μια ηλιόλουστη μέρα στο πάρκο. Ο Βέρθερος πηγαίνει συχνά εκεί προκειμένου να ζωγραφίσει, ελπίζοντας ταυτόχρονα να συναντήσει τη Σαρλόττε. Ανάμεσα στο πλήθος διακρίνει τον Άλμπερτ, τη Σαρλόττε με τα αδέρφια της και κάποιους φίλους τους. Βρίσκει την ευκαιρία να μιλήσει στη Σαρλόττε, αλλά και πάλι πληγώνεται βλέποντάς τη στο πλάι του Άλμπερτ. Φεύγοντας από το πάρκο, παίρνει μια σημαντική απόφαση και τους αποχαιρετά για τελευταία φορά.
Ο Βέρθερος αποφασίζει να εγκαταλείψει την πόλη. Επιστρέφει μόνος στο σκοτεινό του δωμάτιο. Στα όνειρά του βλέπει ότι αυτός βρίσκεται στη θέση του Άλμπερτ, αλλά ακόμα και εκεί στο τέλος η Σαρλόττε βρίσκεται στην αγκαλιά του συζύγου της. Ο Βέρθερος μαζεύει τα πράγματά του και φεύγει.

Πράξη Β” / Περνούν μήνες και ο Βέρθερος επιστρέφει στην πόλη. Η Σαρλόττε και ο Άλμπερτ παραθέτουν λαμπρή χοροεσπερίδα. Ανάμεσα στους προσκεκλημένους είναι ένας διάσημος τραγουδιστής, ο Βέρθερος και ο Βίλχελμ. Ωστόσο, ο Βέρθερος αντιλαμβάνεται ότι τίποτα δεν έχει αλλάξει και βλέποντας τη Σαρλόττε με τον Άλμπερτ να χορεύουν ενωμένοι και ευτυχισμένοι, αισθάνεται για ακόμα μία φορά συντετριμμένος. Καθώς ο Άλμπερτ βγαίνει με φίλους του στον κήπο, ο Βέρθερος βρίσκει την ευκαιρία να εξομολογηθεί τον έρωτά του στη Σαρλόττε. Της δίνει ένα φιλί. Η Σαρλόττε σαστίζει και φεύγει, ενώ ο Βέρθερος απογοητεύεται.
Ο Βέρθερος ρωτά τον Άλμπερτ αν μπορεί να δανειστεί το πιστόλι του με το πρόσχημα ότι θα φύγει για μεγάλο ταξίδι. Παίρνει την τελική του απόφαση. Είναι αδύνατο να ζήσει πλέον με αυτή την αγωνία. Επισκέπτεται για τελευταία φορά το σπίτι του Άλμπερτ και της Σαρλόττε, προκειμένου να πάρει το όπλο. Τους χαιρετά, αλλά νιώθει άβολα εξαιτίας αυτού που είχε συμβεί ανάμεσα στον ίδιο και τη Σαρλόττε την προηγούμενη φορά. Η δυσφορία του αυτή μετατρέπεται στην πεποίθηση ότι έχει λάβει τη σωστή απόφαση.
Χιονίζει παντού. Ο Βέρθερος πορεύεται προς το δωμάτιό του, κρατώντας το πιστόλι. Καθώς περπατά, σκέφτεται συνεχώς τον Άλμπερτ και τη Σαρλόττε. Η απομόνωσή του, η ένταση της αγωνίας και η απελπισία του δεν του αφήνουν άλλη επιλογή. Μόνος στο σκοτεινό δωμάτιό του υπό το φως ενός κεριού, γράφει ένα τελευταίο γράμμα στην αγαπημένη του. Οραματίζεται τη Σαρλόττε, καθώς γράφει… «Ο χρόνος έφτασε, το ρολόι χτυπάει 12! Όλα σύντομα θα τελειώσουν!
Λόττε! Λόττε, αντίο! Αντίο!». Αφήνει κάτω την πένα του, παίρνει το πιστόλι και χωρίς δισταγμό βάζει τέλος σε όλα του τα δεινά.
Πηγή: www.hprt.gr

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου