Δευτέρα, 22 Σεπτεμβρίου 2014

"Σαματάς", Τάσος Ορφανίδης

"Σαματάς" 

Να αρχίσω να βαρώ;
Τον σκύλο μου, την γάτα μου, τον γείτονα, εμένα.
Αν βγάλω άκρη απ’ αυτό, θ’ απευθυνθώ σε σένα.
Τίποτα δεν με σταματά, απ’ την αρχή στο τέλος.
Είμαι ένα σαματάς ,με άποψη και μένος.

Αλλού γυρνώ τα μάτια μου κι αλλού την ψυχραιμία.
Αυτή μου αντιμίλησε και δεν κρατώ κακία.
Αν στρίψω προς τα δω, θά βρω μονάχο τοίχο
Αν πάω προς τα εκεί, βγαίνω νοσοκομείο.

Εκεί είχανε τον γείτονα, το έρμο τον σακάτη.
Δεν πρόλαβε να ζεσταθεί, τον βρήκε άλλο άχτι.
Για το κακό μιλήσανε, σιγά μην ακουστούνε 
του γείτονα μη του κακοφανεί, τον πιάσει το γενάτι. 

Και στην απέναντι πλευρά, Ευαγγελίστρια νεκροταφείο
μάντρα μεγάλη και τρανή με μεγαλείο.
προσφέρεται για προσευχή και για σταυρό μεγάλο.
μη τύχει και τον γείτονα, του ρθει κακό μαντάτο.  

Δικαίωμα στον τάφο του, οικογενειακό μεγάλο,
την θέση δεν την παρατά, πλήρωσε μα τον άγιο.
Είναι μόνο για λιγοστούς και προύχοντες της πόλης 
δικαίωμα το κέρδισαν, γκρινιάζει  ο Αποστόλης .  

 Κι όταν η ώρα γίνει 7, αρχίζει το σουλάτσο 
Να βγάλουν όλοι τα σκυλιά,
να αδειάσουνε ψιλό , χοντρό ,ας είναι και μελάτο.

Νάτο, εκεί στα σύρματα, στέκει μονάχο ένα.
Καλεί για να ρθουν τ ‘ άλλα δύο, να κάνουνε παρέα ,
πολλά τα τιτιβίσματα, ωραίες οι φωνούλες,
μπερδεύονται με θόρυβο και με πολλές  γριούλες.

Αρχίζει το κατεβατό ,το λεωφορείο γεμάτο
Ακούω τον αντίχριστο, σε βρίσιμο σταράτο.
Ανήμπορος ο έρμος  αυτός, πότε θα κατεβεί στην πόλη
Κάθε τέταρτο το αστικό και γύρω γύρω όλοι.

από παντού υπάρχει σαματάς , με το στανιό κουμάντο.
την τύχη μου βρίζω κι εγώ, με τσαμπουκά φευγάτο .


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου