Τρίτη, 9 Σεπτεμβρίου 2014

« η τελευταία φορεσιά »,Τάσος Ορφανίδης

« η τελευταία φορεσιά »

Αυτό το κλάμα του μωρού, μ’ αναστατώνει.
και δεν νόμιζα, ότι όλα είναι απλά.
Μάλλον δεν συγκράτησα, την ένταση.
Μάλλον δεν πρόσεξες, την φυλακή μου.

-με κούρασε η παρέα σου
-κράτησε την φουρτούνα σου 
- να ξαποστάσουμε θέλαμε,ίσως ξαναβρεθούμε.

Συνήθως είναι δύσκολο να καταλάβεις,
πως η συνήθεια  παγίδα γίνεται
μα η καρδιά, δεν αντέχει την στασιμότητα. 
χρειάζεται μεράκι, τα όνειρα να ζευγαρωθούν .

Παρέα περιέργως, έχω μόνο την ομίχλη,
ζευγάρι τον συννεφιασμένο ουρανό.

και στην μακρινή μου ματιά, το καράβι σε σταθερή πλεύση.

Θάρθει όμως ο καιρός, 

Θάρθει, δεν θάναι αργά να ξαποστάσω.
η τελευταία φορεσιά, η αποταμίευση μου.





2 σχόλια: