Παρασκευή, 19 Σεπτεμβρίου 2014

"Μνήμη από Ζωή",Μαρία Βενέτη


"Μνήμη από Ζωή" 

Αφήνω το σώμα μου στην νύχτα και την ψυχή φευγιό στον ουρανό.
Σήμερα σε θυμήθηκα.
Παράξενο.
Δεν δάκρυσα.
Πέρασαν χρόνοι εννιά.
Σαν τις πληγές αγγίζω,
..μόνο σημάδι στο χέρι μου δικό σου δαχτυλίδι βρίσκω 
κι ένας αγέρας παντοτινός, ποτέ του που δεν έφυγε στα όνειρα μου.

Χαμογελώ Ζωή.

τριάντα χρόνους χάρισες
και πέταξες σε ανάσες μύριες αστεριών.
Στις νύχτες μου καρδιά μου πάντα υπάρχεις.
Στα βαθύτερα σκοτάδια μου τα μαύρα φαντάζουν χρώματα,
από τα δικά σου νιάτα.

Χαμογελώ σαν τώρα,πώς βρίσκω το κουράγιο ούτε που ξέρω πια.
Χαμογελώ,όπως θα ήθελα να αντάμωνε το Αντίο μας.
Σαν καλωσόρισμα
και σου φωνάζω να το ακούσεις
Σήμερα δεν σε θυμήθηκα.
Γιατί........
Θυμούνται όσοι αντέχουν να ξεχνούν.

Ζωή μου
ποτέ μου δεν σε ξέχασα

Μόνο ντύνομαι τον ήχο και σε ανταμώνω,
όταν η απουσία σου ξεσκεπάζει την λύπη μου
Καληνύχτα κόσμε,στο αέρινο σύμπαν των ψυχών,
τι θα μπορούσε κανείς μας άραγε να στείλει;
Μία γραφή από μνήμη

Μνήμη από Ζωή.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου