Σάββατο, 22 Νοεμβρίου 2014

"Εκούσια αμαρτωλή", Έλενα Κίσκη

"Εκούσια αμαρτωλή"

Κρυστάλλινες ανάγκες
που θρυμματίζονται
Και σε αναπόσβεστες τροχιές
χυμάω στο θάνατο μου..

Ηττώμαι από αμφιβολία γιατί σε πιστεύω
Ηττώμαι από μίσος γιατί σ' αγαπάω
Γι 'αυτό που με ρημάζει
θα σε λατρέψω.


Γι' αυτά τα βάναυσα χέρια
που θα με ξεκάνουν
αφήνοντας ένα χνάρι πιο μόνιμο και από την ύπαρξη σου
Πως να δώσω μορφή στο ακραίο;

Τώρα ξέρω
ότι υπάρχει κάτι πιο φωτεινό και από την ευτυχία
Θέλω να πεθάνω όπως έχω ζήσει
Εκούσια αμαρτωλή
Ίσως αυτό με σώσει.


1 σχόλιο: