Κυριακή, 23 Νοεμβρίου 2014

"Θυμάσαι ; "Τάσος Ορφανίδης

"Θυμάσαι"

Θυμάσαι, ακόμη και την τελευταία φορά χαθήκαμε
κι όταν ξανά συναντηθήκαμε εσύ ήσουν πάνω στο καΐκι.
Θυμάμαι τα μακριά μαλλιά σου πλεγμένα κοτσίδα
να φθάνουν μέχρι την μέση, εκεί που μου άρεσε να σ’αγκαλιάζω.

Για να βαδίζουμε μαζί το μονοπάτι.

Θυμάμαι φορούσες το κόκκινο φόρεμα,
εκείνο που σου άρεζε να το φοράς για μένα,
αλλά πάνω στο καΐκι έμοιαζε σημαία ματωμένη,
ακίνητη και βλοσυρή, απόμακρη

εκεί που ταξιδεύει ο νους και η καρδιά δεν φθάνει.

Θυμάσαι το κόκκινο τριαντάφυλλο που μου χάρισες;
Ήταν όμορφο αλλά πόνεσα,
με την λαβωματιά που δέχτηκα απ'το αγκάθι σου .

Θυμάμαι τον άνεμο να φυσά τα ξέπλεκα μαλλιά σου,
και το χαμόγελο σου να λάμπει στις ανταύγειες της θάλασσας.
ταξιδεύοντας  στον ίδιο κυματισμό,μαζί.

Θυμάσαι το μικρό μας κοριτσάκι, απελπισμένα να φωνάζει;
το φορεματάκι του να έχει πάρει το χρώμα της  θάλασσας.
Και συ του κουνούσες το χέρι για να το αποχαιρετήσεις.

Κανείς δεν μπόρεσε να κλέψει το θλιμμένο σου χαμόγελο.

Θυμάμαι τα βλέμματα όλων να πέφτουν μνησίκακα πάνω σου.
Θυμάσαι τα δάχτυλα του στην επιφάνεια της θάλασσας;
Ένοιωσα το χάδι τους ακριβώς όπως όταν ήρθε, εσύ το 'νοιωσες;

Μας χαιρετούσαν σαν να άγγιζαν γλυκά το πρόσωπο μας.
είχαν πάρει το μήνυμα του ανέμου και της θάλασσας.

Εμείς όμως δεν ήμασταν μαζί,εσύ ταξίδευες αλλού
είχες μπει στην βαλίτσα σου, ρούχο τσαλακωμένο,
στο κόκκινο βαθύ χρώμα ,θυμάμαι.

εσύ θυμάσαι;






Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου