Παρασκευή, 5 Δεκεμβρίου 2014

"νεκρά σύνορα",Τάσος Ορφανίδης



"νεκρά σύνορα

Μαύρα κοράκια ξανάρθαν .
Κομμάτια από την ψυχή τσιμπολογάνε.
Σε ποιόν ;ποιος χρειάζεται του άλλου τα κομμάτια,
Ποιος θάναι αυτός που θα πάρει μέρος στο σκοτάδι;

Πουλιά, γύρω πουλιά, μαύρα πουλιά.
Σκοτείνιασε το παραθύρι.
Κι οι γρίλιες δεν αφήνουν να μπει το φως.
Μια αχτίδα κι ας είναι η πιο μικρή.

Κι όταν τα παραθυρόφυλλα κτυπούν δυνατά
Κωδωνοκρουσίες με καμπάνες
Αφύλαχτοι διαβάτες ,νεκρά σύνορα
Πεταμένα άχρηστα συρματοπλέγματα

Τότε ταξιδεύουν μακριά τα αποδημητικά.
Βρήκαν τον δρόμο της επιστροφής.
Οι φωλιές έμειναν κρύες.

Για την επόμενη φορά για άλλα πουλιά .



2 σχόλια:

  1. Τάσο σαν κραυγή μου κάνει!
    Έχει ένταση, δύναμη το ποίημά σου!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Κραυγη ειναι Ειρηνη μου...ολων μας.....
    Ο Τασος, εδωσε λογο στις σκεψεις μας...
    Πολυ καλο φιλε !!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή